Ik voel me echt late to the party, maar ik heb luisterboeken ontdekt en ik vind het zooo fijn! Ik ben nu Harry Potter aan het luisteren voor het slapen gaan, wanneer ik schoonmaak, wandel en boodschappen doe enzo, en vind het echt verrassend meeslepend. Ik ben begonnen met een kinderboek dat ik al kende omdat ik bang was geen concentratie te hebben om te luisteren, maar volgens mij valt het best mee!
Ik zit sinds een paar weken eindelijk weer in een lekkere leesflow en lees nu iedere dag een non-fictieboek, een fictieboek en dus dat audioboek. Ik was nooit iemand die boeken afwisselt, maar ik merk dat ik daardoor juist steeds meer zin heb om verder te gaan!
Tussen 14 februari en vandaag (10 maart) heb ik gelezen:
- The House With Chicken Legs van Sophie Andersson. Een kinderboek dat ik van mijn beste vriendin heb gekregen om uit mijn lezersblok te komen, precies wat ik nodig had! Het is losjes gebaseerd op het verhaal van Baba Jaga, met positieve personages en een tienermeisje dat op een ontroerende manier leert omgaan met verlies en opgroein. Heel mooi en leuk, aanrader voor wie hiervan houdt!
- Honderd jaar eenzaamheid van Gabriel García Márquez. Dit boek heb ik jaren terug al eens gelezen en vond ik ontzettend mooi, ik keek er al een poosje naar uit om me er opnieuw aan te wagen. Ik lees zelf heel erg snel en wil dat wat minderen, dus ik heb dit boek voornamelijk hardop gelezen (of hardop in mijn hoofd), heel langzaam, rustend op de schrijfwijze. Ik moet toegeven dat ik dat erg zwaar vond; veel personages hebben soortgelijke namen, de zinnen zijn lang en verwijzen naar ingewikkeld verweven gebeurtenissen. Desalniettemin blijft het een prachtig verhaal en mijns inzien heel kostbaar voor wie benieuwd is of houdt van de Zuid-Amerikaans cultuur.
- Le Petit Prince van Antoine de Saint-Exupéry. Dit boek heb ik al heel lang in mijn bezig en lees ik soms opnieuw als een soort van “comfort read”: het is kort, het heeft plaatjes, het gaat over vriendschap, kind zijn en lieve mensen, dus dat is het ongetwijfeld. Ik merk echter dat het me niet zo fijn doet voelen als ik zou willen, ik het misschien een beetje té zoetsappig vind en té negatief over volwassenen om ervan te kunnen genieten. De volgende keer dat ik hiernaar snak, zal ik de film uit 2016 kijken, die vond ik veel mooier.
- Il trucco c’è e si vede van Beatrice Mautino. Beatrice Mautino is een heeele leuke wetenschapper (biotechnoloog) die zich o.a. bezig houdt met (beauty)mythes ontkrachten. Dit boek is een soort van Jetske Ultee/Paula Begounachtig boek, maar dan zonder productaanbevelingen. Het geeft een hele duidelijke blik op de beautyindustrie, en wetenschappelijke middelen om er bewuster mee om te gaan. Ik had dit boek een paar jaar terug, toen het uitkwam, al gelezen, maar vond het belangrijk om het nog een keertje door te nemen voor ik aan het tweede boek (dat deze maand uitgekomen is) zou beginnen!
- Accabadora van Michela Murgia. Dit boek heb ik in het Italiaans gelezen, wat de originele taal is, en ik ben bang dat een vertaling het temin zou doen. Ik vond het een heel erg mooi verhaal, wat zich afspeelt in de jaren '50 in Sardinië. Het hoofdpersonage is een jong meisje dat wordt weggegeven door haar arme moeder, die weduwe is en al vier dochters heeft, aan een oude alleenstaande vrouw uit het dorp. De band tussen het meisje, haar nieuwe moeder en haar oude gezin, dat in hetzelfde dorp blijft wonen, wordt prachtig omschreven, evenals de bijzondere cultuur en diens gebruiken.
- L’arminuta (A Girl Returned) van Donatella Di Pietrantonio. Dit boek lijkt qua thema erg op Accabadora en heb ik daarom ook uitgekozen: ik snakte naar meer. Ook dit boek heb ik in het Italiaans gelezen, speelt zich af rond de jaren '60 en gaat over een meisje dat wordt weggegeven door haar familie, maar dan door haar rijke adoptieouders aan haar oude, arme gezin. Het is prachtig geschreven, op een hele rauwe manier, en geeft op een hele mooie, heldere manier familie- en vriendschapsbanden weer via het dertienjarige hoofdpersonage.
- Ascolta il mio cuore van Bianca Pitzorno. Een lang Italiaans kinderboek dat zich afspeelt in de laatste klas van een meisjesbasisschool in de jaren '50. Het is grappig geschreven, duidelijk voor kinderen bedoeld, maar is ook erg interessant omdat het de duidelijke klasseverschillen en het schoolsysteem in die tijd goed weergeeft.
Sorry, ik beloof plechtig dat ik beter ben in lezen dan in schrijven maar ik hoop dat jullie m’n boekverslagen leuk vonden, doei!
). In het ov lezen vind ik ook fijn, maar ik fiets tegenwoordig vaker. Ohja, en veel gelezen in de trein naar Berlijn laatst!
)