Wat vond jij van Tower of dawn? Wordt het nog interressanter? Ik heb het gevoel dat iedereen dit net zo leuk vindt als de rest van de serie maar ik worstel mezelf er echt doorheen om maar bij het laatste boek te kunnen komen. 
Ik ben op pagina 300 nu dus ik heb de hoop opgegeven dat het nog super wordt haha.
Ik vond hem leuker dan de rest van de boeken, haha. Maar ik vind Chaol gewoon leuker dan een zeker vrouwelijk hoofdpersonage 
Deel 5 vond ik verschrikkelijk en echt zo lang over gedaan, terwijl ik ToD zo uit had.
En heel veel mensen vinden dit boek niets, dus je bent zeker de enige niet 
Jaa dan snap ik het inderdaad! Ik vind hem ook een leuk personage, maar om een of andere reden kan ik maar niet in het verhaal komen ofzo. Ik heb het gevoel dat het einde vanaf pagina 1 al te voorspellen is (ookal is dat vaker bij dit soort boeken. 
).
Ja, dat wel. En je merkt erg dat het een novella was en nu een volledig boek. Dat vind ik wel echt zonde, want het was veel beter tot zijn recht gekomen als novella denk ik.
Ja inderdaad! Ik ben nu dus bijna op de helft en er is eigenlijk vrij weinig gebeurd. Het zijn vooral ontwikkelingen in relaties.
1 like
Ik postte laatst al dat ik een leesdip had, maar ik ben er nog steeds niet uit 
Heb sindsdien 1 boek gelezen, mijn lievelingsboek, dat is een kinder/young adultboek. Maar dat ik íets kon lezen heeft niet geholpen om er weer in te komen.
Het is niet zozeer dat ik geen zin heb om te lezen, maar vooral dat ik bij alle boeken die ik heb liggen denk ‘meh geen zin in deze’.
Iemand nog een tip voor een vrolijke, makkelijke, maar niet te domme chicklit? Misschien dat ik dat wel leuk ga vinden. Ik zag laatst wat positiefs over Lisette Jonkman, is dat wat (en welke dan?)?
Van Lisette Jonkman heb ik nog nooit iets gelezen, maar Jill Mansell schrijft ook makkelijke, niet te domme chicklits. Die lees ik vaak een keer tussendoor als ik even niet weet wat te lezen. Je ziet het einde vaak wel al van mijlenver aankomen, maar het is toch leuk geschreven en de personages zijn meestal goed uitgewerkt.
Deze vond ik bijvoorbeeld wel leuk: https://www.goodreads.com/book/show/8421219-to-the-moon-and-back
2 likes
Ja Jill Mansell is een goeie, haar en Sophie Kinsella heb ik al veel van gelezen. Maar de titel die jij noemt ken ik volgens mij nog niet!
1 like
Sophie Kinsella idd. En liefde en gelato (weet de schrijver niet).
I heb er nog veel meer, maar staan bij mn vader.
1 like
Jaa!
1 like
Ik had geloof ik precies dezelfde ervaring. Ook in heel veel pauzes, maar wat een prachtig boek. Vooral het las Vegas gedeelte.
Iemand trouwens ooit eens door de kleine vriend heen geraakt? Ik ben daar 3x aan begonnen, maar het lukt me gewoon niet om hem uit te lezen. Terwijl the Goldfinch en de verborgen geschiedenis wel favorieten zijn
1 like
Meer van Gillian Flynns boeken! Gone Girl + Dark Places. 
2 likes
Heb me er destijds doorheen geworsteld, maar wat een bevalling… Heb The Goldfinch ook heel lang uitgesteld omdat ik bang was voor weer zo’n deceptie, maar die vond ik inderdaad wel heel fijn.
1 like
Ik heb De Kleine Vriend wel uitgelezen, maar met veel moeite en tegenzin eigenlijk haha. En uiteindelijk vond ik het het ook niet waard. Terwijl The Goldfinch ook één van mijn favoriete boeken ooit is.
2 likes
Allebei, maar ik wil nu Nederlands omdat dat wel makkelijker/sneller gaat. Ik ga Jenny Colgan opzoeken!
Dank je, dark places ga ik op mn lijstje zetten. Gone girl heb ik de film toen van gezien ,maar spreekt me niet aan.
Oeh is dit de eerste keer dat je The Martian leest? Ik ben echt jaloers op die ervaring haha, zou hem echt nog eens ‘blank’ willen lezen. King of Scars ben ik trouwens ook jaloers op. Ik mag van mezelf pas weer een boek kopen als ik 10 boeken uit mijn kast uit heb (nog 2 en de 2 die ik momenteel lees), dus moet nog even wachten voor ik er aan kan beginnen haha
@Hazel Ik vond in dat genre Zwaar Verliefd van Chantal van Gastel heel leuk. Kon vooral de eerste niet meer wegleggen. Ik heb laatst Glazuur van Lisette Jonkman gelezen, maar vond het hoofdpersonage juist heel dom dus zou die niet aanraden. Anders inderdaad Sophie Kinsella.
1 like
De eerste keer inderdaad, ik heb hem echt al jaren op mijn TBR staan en laatst eindelijk gekocht! Na King of Scars ga ik gelijk weer verder, vond hem al goed beginnen. 
Ik ben laatst aan The Martian begonnen, maar ben na 50 pagina’s gestopt. Ik vond het jammer dat het vrijwel alleen ging over het overleven en het technische/scheikundige aspect daarvan. Terwijl: gast je zit in je eentje op een planeet, hoezo voel je je niet ontzettend eenzaam/angstig/etc.? Aan de ene kant bewonderde ik de daadkracht en overlevingsdrang van de hoofdpersoon, aan de andere kant had ik als lezer de indruk dat hij totaal niet in contact stond met zijn gevoel en dat stoorde me een beetje. Ik vond de luchtige toon van de hoofdpersoon ook irritant en onrealistisch (‘yay ik heb een plan bedacht!!’, ; oops, i’m fucked :)))’). En ik vond de overload aan technische details gewoon saai.
Kan iemand me vertellen of het boek later wat meer ingaat op zijn gevoelens? En of je wat meer over zijn leven op aarde te weten komt?