TW: nog een kotsverhaal
Ik heb tijdens het rijden (op 5 minuten van mijn huis na een misselijke rit van een uur) eens overgegeven in mijn mond, er nog een minuut verder mee gereden, netjes parallel geparkeerd en dan de deur opengedaan en alles eruit laten komen. Nog steeds trots op mezelf dat ik mijn hele wagen niet heb ondergebrokt.
En nog eentje: ik werd een keer zo ziek op kantoor dat ik niet kon rijden en toen is m’n moeder me komen oppikken. Vlak voor de parking van mijn huis stond een stoplicht en ja hoor, we hadden rood. Dus ben ik moeten uitstappen en heb ik tegen de gevel van mijn eigen huis gekotst. Terwijl al die chauffeurs dus voor dat rode licht stonden. 
En omdat ik daarna dus knockout op de bank lag heeft mijn arme moeder de boel weggespoeld, mijn engelbewaarder 



