Het bij 1 kind houden

zwanger-en-kinderen

#21

Van tevoren wist ik zeker dat we het bij 1 kindje zouden houden. Ik wilde hem alles kunnen geven. Thuis zijn we met 4 zusjes en mijn ouders hadden het niet breed, dit wilde ik m’n kind niet “aandoen”. Mijn vriend en ik zijn leuk en jong genoeg om met hem te spelen, hij zou geen broer/zus missen! Bovendien heeft ie ook nog een paar neefjes en superveel achterneefje/nichtjes (moeder komt uit een gezin van 11). Tijdens de zwangerschap riep ik dit al en daarna ook nog. Helemaal toen bleek dat hij de slechtste slaper ooit was.

Dit wordt een te lang verhaal, ff ingekort: we besloten toch om voor een 2e te gaan. Vooral voor grote broer, dat ie iemand heeft. Ja tuurlijk, geen garantie blabla

Mensen waren tijdens de zwangerschap serieus verbaasd dat het toch weer zover was haha


#22

Ik had na de bevalling van mijn eerste ook besloten dat we het maar bij 1 kind moesten houden. Nu heb ik er toch twee. Er zit een leeftijdsverschil van 3 jaar tussen en dat vind ik ideaal. Ik vind het bij de tweede allemaal makkelijker gaan. Ik kan de zware dingen beter relativeren. En de kinderen kunnen elkaar goed vermaken.

Ik hoor ook van steeds meer mensen dat ze het bij 1 kind houden. Misschien ook wel omdat vrouwen veel meer werken dan vroeger? En ook vaak later aan kinderen beginnen misschien. Het is toch allemaal niet niks bij elkaar. Ik zou het liefst wel 3 of 4 kinderen willen, maar ik heb geen breed vangnet en sta er grotendeels alleen voor en werk ook en dat kan best zwaar zijn. Ik heb ook weinig oppas. Ik kom uit een groot gezin en we hadden het niet breed vroeger. Dat wil ik anders voor mijn kinderen. En ik wil ook graag een deel van mijn leven slapend doorbrengen.


#23

Ik hoorde laatst de uitspraak: “Een eerste kind neem je voor jezelf. Een tweede voor het eerste kind.”


#24

Jammer dat ik hier de term ‘een kind nemen’ een paar keer terug lees. Als moeder van een ICSI-kind ben ik in de overtuiging dat je kinderen krijgt (als je heel veel geluk hebt), en dat je ze niet neemt. Als we kinderen konden nemen stonden er geen topics vol met posts van mensen waarbij het niet of moeilijk lukt.

Dat gezegd hebbende, ik ben nu ruim een half jaar moeder, en vind de combi werk / gezin / huishouden pittig. Toch heb ik wel de wens om nogmaals moeder te worden. Vanwege mijn leeftijd en de fertiliteits-issues zullen het er niet heel veel meer worden, maar ik hoop heel erg dat er ooit nog in ieder geval 1 kleintje bij komt.


#25

Wat een rare uitspraak…


#26

Ja stond in de volkskrant toch? Tenminste daar las ik m, in een stuk over het verschil tussen enig/eerste en tweede kinderen.

Ik ben nu zwanger van de eerste en we hebben nu allebei al iets van een is prima. We hebben al best getwijfeld over deze ook.
Kort door de bocht zien we niet wat een tweede kind toevoegt aan je leven tov een eerste kind. Daarnaast kost het veel meer op bv vakantie en studie straks.
En je moet ook altijd maar afwachten of als je wel een broertje/zusje hebt of ze een goede relatie hebben, tuurlijk kan je zelf mede sturen maar als het er niet in zit kan je daar ook niet zoveel aan veranderen.
Het enige wat ik vervelend vind is idd als we overlijden en mijn kind dan alles alleen moet doen. Aan de andere kant kan dat alsnog gebeuren als je broers/zussen hebt…

In de volkskrant stond trouwens ook dat het voornaamste waar enig kinderen “last” van hebben de vooroordelen zijn van enig kind zijn.


#27

Ik denk dat dit ook heel erg afhankelijk is van de dynamiek in het gezin. Ik ben namelijk door omstandigheden altijd ‘de zus waar op teruggevallen wordt’ en hoewel ik mijn broertje voor geen goud zou willen missen denk ik niet dat ik het minder zwaar heb met dingen regelen omdat hij er ook is maar juist zwaarder.
Mijn vriend heeft niet echt een goede/speciale band met zijn sibling.

Ik denk dat je hierin gewoon je eigen keuze moet maken omdat je niet kunt voorspellen wat de toekomst brengt en of je kinderen het goed met elkaar kunnen vinden of juist niet, etc.


#28

Zelf heb ik 2 kinderen. Ik wou er altijd 3, kom zelf uit gezin met 3 kinderen.

Pas na anderhalf jaar was ik ondanks mijn mega wens voor een 2e klaar voor het idee. Ze schelen uiteindelijk 2,5 jaar. En er gaat geen 3e komen voor 99% zeker.

Ik ben van mening dat je een kind (of het nou het 1e of erna is) graag moet willen omdat het gewoon ook zwaar gaat zijn. Ik bedoel dan niet de mensen die ongepland zwanger zijn trouwens. Maar niet met tegenzin of dat je het eigenlijk niet wilt en doet voor je partner. Het gaat gewoon naast heel mooi ook mega ingrijpend zijn om een kind te krijgen en op te voeden. Dat lijkt mij persoonlijk veel heftiger als je er eigenlijk niet achterstaat.

Weet niet of dit overkomt zoals ik het bedoel, gevoelog onderwerp, wil niemand aanvallen of kwetsen!


#29

Ik ben zwanger van de eerste, maar weet zeker dat ik 2 of 3 kinderen wil. Ik kom zelf uit een gezin van 3 en mijn partner uit een gezin van 4. Ik heb een hele goede band met mijn zusjes. Dit gun ik mijn kinderen ook. Natuurlijk weet je dit van te voren niet.
Het lijkt me gewoon heel gezellig (oke, het zal ook vast druk zijn en veel geruzie) en inderdaad wat hier al eerder is benoemd bij dingen als een begrafenis regelen oid. Nu is dit niet DE reden waarom ik meerdere kinderen wens. Maar bij een vriendinnetje die enigst kind is, zie ik wel dat ze haar verdriet moeilijker kan delen (vader is overleden). Niemand die precies hetzelfde verdriet heeft. Verdriet om een partner kan toch anders zijn dan verdriet om een ouder verliezen.
Daarnaast merk ik bij haar ook wel andere dingen waarvan ik denk dat het komt dat ze enigst kind is. Veel moet om haar draaien, ze praat altijd heel veel over zichzelf. Kan natuurlijk ook aan de opvoeding liggen. Maar denk als je broers/zussen hebt dat je ook meer leert delen, voor jezelf opkomen en dat soort zaken.


#30

Dat laatste maakt dat ik het heel moeilijk vind om er iets over te zeggen. Hier zijn genoeg vrouwen die heel graag een kindje willen en hun rechterhand zouden geven voor een kindje. En laten we ook secundaire kinderloosheid niet vergeten; enorm verdrietig.

Ik heb er de hele avond over nagedacht maar er is ook weinig zinnigs over te zeggen. Wat je ook doet, het is namelijk goed. Mensen die geen kinderen willen, mensen die het bewust bij 1 kind houden, mensen die graag een voetbalteam willen, mensen die direct na de bevalling doorgaan voor een volgende en mensen die 10 jaar wachten. Het is allemaal goed.


#31

Ja precies, het is allemaal goed want het is JOUW keuze, en niemand anders kan voor jou bepalen hoe iets voor je voelt.

Fijn dat er hier zo open en respectvol over een lastig en persoonlijk onderwerp gepraat kan worden!


#32

Jaa hier ben ik het helemaal mee eens! Mijn broertje, nichtje en ik zijn echt met z’n drieën opgevoed eigenlijk, waren heel veel samen en zie haar nog steeds als een extra zusje, ondanks dat ik haar nu minder zie dan m’n broertje. Maar zeker als je het gaat hebben over dingen als zieke ouders, ik durf echt wel te zeggen dat als at nu zou gebeuren wij daar gewoon met z’n drieën samen in zouden staan, ook al zou het niet gaan over mijn biologische ouders.


#33

Ah ik vind het altijd zo naar als zulke dingen gezegd worden, zeker in een topic wat om bewust bij 1 kind houden gaat. Er wordt zoveel afgeschoven op enig kind zijn terwijl er ook opvoeding en karakter is :frowning:


#34

Ik ken toevallig twee mensen die enig kind zijn heel goed (anderen ken ik wat oppervlakkiger) en deze twee mensen zijn echt de meest bescheiden, onzelfzuchtige mensen die ik ken. Altijd zó geinteresseerd en beleefd en lief en ze gedragen zich echt nooit alsof de wereld om hen draait of zou moeten draaien. Dus ik denk inderdaad dat het in het geval van jouw vriendin ligt aan haar opvoeding of karakter, net als bij mijn vriendinnen die toevallig enig kind zijn.


#35

Ik heb nog geen kinderen. Maar mijn vriend en ik hebben al besproken dat we er maar een willen, als dat kan. Tenzij het natuurlijk een tweeling is.

Wij zijn beide introvert en hebben onze eigen tijd nodig. Dus ook voor de rust zou er maar een willen. Ik merk dat wanneer wij dit bespreken met anderen dat ze het raar vinden. Alsof je of geen kinderwens mag hebben of direct 10 moet willen.


#36

Er wordt gevraagd ‘hoe staan jullie hierin’ dus ik geef gewoon m’n mening. Ik zeg toch ook dat het aan opvoeding kan liggen.


#37

Ik ben enig kind en heb nog nooit in mijn leven nagedacht over de begrafenis van mijn ouders… daar denk ik helemaal niet overna? Ja oké ze krijgen minder grote cadeaus als ze 50 of 60 worden omdat ik de cadeau uitgaven niet kon delen :stuck_out_tongue: maar dat was echt het enige nadeel. Maakte op vakantie juist heel snel vriendjes maar kan ook heel goed alleen zijn.

Om even wat tegenwicht aan de andere verhalen te bieden :slight_smile: ik vond het super prima en het juist altijd heel leuk met z’n drietjes!


#38

Mijn zoontje is 9 maanden en ik heb het hier toevallig van de week met mijn man over gehad. Op dit moment vinden wij het met 1 kind ook goed zo. Het zwanger worden was moeilijk (uiteindelijk gelukt met hulp van medicatie), daarna veel controles in het ziekenhuis door een aangeboren afwijking bij mij en nu hij er eindelijk is voelt het wel prima zo. Ik weet niet of ik zin heb om daar nog een keer doorheen te moeten.


#39

Toen ik zwanger was was ik er ook wel van overtuigd dat ik in ieder geval 2 kinderen zou willen. Het is juist in dat eerste jaar na de bevalling veranderd. Dus ik denk eigenlijk niet dat je het nu al 100% zeker kunt weten voor je het meegemaakt hebt.


#40

Ik was er voor de zwangerschap ook van overtuigd dat ik meerdere kindjes zou willen inderdaad. Bij mij is het ook pas na de zwangerschap veranderd. :sweat_smile: