Het bij 1 kind houden

Zwanger en kinderen
#1411

Een kleine nuance; ik voel mij niet leeggezogen door mn kind hoor :sweat_smile:

@ZusjevanJoost valide vraag. Het is denk ik ratio vs gevoel. Als mijn partner/relatie sterker was geweest had ik het sowieso wel aangedurfd. Dat is niet het geval, dus daarom neig ik naar niet nog een kind. Alleen dat is niet een positieve motivatie dus dat maakt het dubbel.

Daarbij ervaar ik het op momenten als heel pittig, maar de momenten van gemak, maar ook geluk en liefde hebben mij juist positief verrast.

Net als @SpeedOfSound heb ik een angststoornis. Ik weet niet hoe die bij jou is gekomen, maar bij mij werd het getriggerd na de geboorte. Dat is/was ook een deel dat ik het als pittig heb ervaren, maar ik voel nu dat het steeds beter gaat. Ik weet wel dat dat de eerst 2 jaar ook wel heeft beïnvloed in hoe ik het heb ervaren.

@JustinBieber ik heb gelukkig ook wel tijd voor mezelf en sociale activiteiten hoor. Ik sport denk ik 1x in de week. Maar zoals gezegd spelen ook werk en energie mee, dus dat lukt niet altijd en zou idealiter 2-3x gaan. Dus vandaar mijn vraag naar de leeftijd.

Anyway, ik post niet voor niets in het bij een kind houden topic dus ik ben vrij zeker dat het uiteindelijk ook bij één kind blijft. Maar zoals ik eerder zij denk ik dat alle scenario’s (geen/een/twee kind) voor en nadelen hebben en niets 100% zaligmakend hoeft te zijn.

7 likes
#1412

Oh, ik doelde eigenlijk ook niet op jou met die opmerking maar over het algemeen wanneer mensen voor een tweede gaan terwijl de eerste ze al helemaal opbreekt. Sorry als dat zo voor jou overkwam!

Mijn angststoornis is inderdaad ook heftiger geworden na de geboorte. Daarvoor was hij al wel aanwezig (angst voor overgeven is niet zo handig tijdens een zwangerschap), maar ik denk door onder andere hormonen, slaaptekort en al de sluimerende angst dat het heftiger is geworden. Het heeft voor mij inderdaad ook die eerste jaren sterk beïnvloed in hoe ik het heb ervaren. En nu ik mij weer beter voel, heb ik soms wel het idee van: ohh, zal ik het dan toch nog een keer proberen om het ook eens zonder angst mee te maken? Maar ik durf het risico niet te nemen en ben nu helemaal happy met mijn dochter en alle aandacht die ik haar kan geven.

4 likes
#1413

Ben jij van je angst afgekomen? Hoe heb je dat gedaan? Ik ben nu net weer met therapie gestart. Maar je leest zo weinig over emetofoben dje echt van hun angst af zijn.

1 like
#1414

Nee, ik ben er niet helemaal vanaf. Maar ik kan wel weer leven zonder dat het overheerst. Het buikgriepseizoen (voor zover die er is, want er heerst altijd wel iets volgens mij) vind ik spannend, en ik ben altijd wat alerter. Mijn dochter klaagt bijvoorbeeld vaak over buikpijn (door spanning, honger, moe, alles is buikpijn bij haar) en daardoor kan ik ook nog steeds getriggerd raken, maar ik raak er niet meer van in paniek. Bij mij heeft haptotherapie overigens het meeste geholpen van alles (maar wel doordat ik daarvoor al cgt, exposure therapie en emdr had gehad).

Ik hoor inderdaad ook vrij weinig mensen die er echt volledig van af zijn. Ik krijg op TikTok wel eens filmpjes van mensen die een Thrive programma doen en wel claimen er vanaf te zijn, maar ik heb me daar niet echt in verdiept verder. Hopelijk gaat de therapie voor jou helpen om het in elk geval zoveel mogelijk leefbaar te maken/houden!

2 likes
#1415

Oh dat alles is buikpijn herken ik. Mijn dochter heeft ook zo vaak buikpijn en dan zit ik helemaal in de stress. Moet ze gewoon poepen :smiling_face_with_tear:
Thanks! Nog nooit van haptotherapie gehoord. Ga hem opschrijven. Nu begonnen met cognitieve gedragstherapie icm exposure!

1 like
#1416

Voor nu weten wij het ook zeker. One and done. Onze zoon is 13 maanden en het begint steeds leuker te worden. En 1 kind past gewoon perfect in onze situatie vind ik. Krijg wel heel vaak te horen dat het oh zo zielig is voor hem als hij alleen blijft. Maar wie zegt dat dat zo is? Vind het ook een nare opmerking eigenlijk. Weet je wat ook zielig is, als ouders opgebrand zijn maar wel aan het perfecte plaatje moeten voldoen.

25 likes
#1417

Ja of als broers en zussen eigenlijk alleen maar ruzie maken, dat is pas zielig.

6 likes
#1418

Mijn broer zei laatst tegen mij “ik denk dat het voor ons allebei beter was geweest als de ander er niet was”

:smiling_face_with_tear::joy: dus ja ik geloof ook niet zo in één kind is zielig

14 likes
#1419

Ja of dat mensen zeggen: maar met een broertje of zusje heeft je kind altijd iemand om te spelen en worden ze sociaal. Ook niet waar hoor, mijn broer en ik konden pas met elkaar overweg toen we volwassen waren.
En ik zie het nu met m’n dochter: zij stapt gewoon op andere kinderen af als we in de speeltuin zijn en speelt met hen.
Mijn man was er laatst bij en zei: oh echt goed van haar, ik liep als kind meteen weg zodra er andere kinderen waren xD
Dus dat ze niet sociaal is doordat ze enig kind is, klopt ook niet.

10 likes
#1420

Ja misschien leren ze daardoor juist om wat sneller om anderen af te stappen, mijn dochter doet dat ook.

3 likes
#1421

Wat een onzin dat het zielig is. Ik denk juist dat het fijn is!
Jullie zoontje krijgt alle liefde en aandacht, van jullie allebei zonder het ook maar te hoeven delen. Ik ben momenteel zwanger van mijn tweede maar ik heb vrienden die enig kind zijn en zelf ook één kind hebben (en het daarbij laten). Ik spreek hun heel veel over dit onderwerp en hoe het ook is als volwassene. Er zit echt juist veel meer voordelen aan het bij één houden, denk ik :smile:

4 likes
#1422

Pfff wat een onzin idd. Ik ben zelf enig kind en heb mezelf daarom nog nooit zielig gevonden. Mijn man net zo.

Ik heb wel eens gedacht ja nu heeft mn kind geen ooms en tantes, maar als ik zie hoe onze vrienden met onze dochter omgaan, mis ik die ooms en tantes ook helemaal niet.

Wij weten ook al voor 99% zeker dat we het er bij 1 gaan houden. We hebben allebei nooit de wens gehad voor meerdere kinderen en de weg naar onze dochter was er al een van de lange adem en weet niet of ik dat nog een keer wil. En dan helpt het dus ook enorm dat we beide nooit erg gevonden hebben om enig kind te zijn.

8 likes
#1423

Zou vooral in je achterhoofd houden dat heel veel mensen dit soort dingen gewoon zeggen en dan doorgaan met hun dag. Geef het hetzelfde gewicht als dat het voor hen daadwerkelijk heeft.

12 likes
#1424

Ik heb wel het idee dat de volwassenen die ik ken die enig kind zijn wel best self centered zijn en denk dat dat misschien komt omdat ze vanuit hun jeugd gewend zijn dat alles om hen draait en ze vaak hun zin krijgen en niet hoefden te delen of compromissen hoefden te sluiten. Ik heb zelf de hypothese dat vroeger één kind hebben vaak geen bewuste keuze was maar dat het dan vaak niet gelukt is om een tweede te krijgen, waarbij het enige kind dan ook snel als het prinsje of prinsesje behandeld werd. Ik heb het idee dat het nu vaker gewoon een bewuste keuze is om het bij één kind te houden, juist vanuit het idee dat je met één kind een stuk flexibeler is en dat het makkelijker in je leven in te passen is en ook nog je eigen dingen te blijven doen. Wat dat betreft denk ik dan ook dat de meeste ouders met één kind dat kind dan ook veel minder als het prinsje of prinsesje behandelen maar juist leren dat er ook andere mensen (in dit geval dan ouders) zijn die dingen willen en waar je rekening mee moet houden en dus niet alles altijd maar op jou als kind afgestemd wordt.

2 likes
#1425

Al deze ideeën zijn allang ontkracht en enigskinderen in de leeftijd van de gemiddelde forummer zijn geboren in een tijd waarin het al normaal was om bewust na te denken over hoeveel kinderen je wilde.

17 likes
#1426

In feite is dat toch ook wat @Sundance zegt. Dus dat die theorieën vroeger misschien een kern van waarheid in zich hadden, maar dat het tegenwoordig niet meer zo is.

Ik vind dat hele zielig voor de kindjes ook onzin, het enige waar ik soms zelf mee zit is dat als wij ziek/dood zijn alle zorg/zorgen wel bij een kind komt. Ik hoop dat de omzeilen door alle papieren en financiën goed op orde te hebben. Zoveel te ontspullen waar het kan en tzt indien nodig voor zorg te betalen (als dat nog een optie is in de toekomst) ipv te verwachten dat zij dat doet. Maar ik ben wel benieuwd hoe jullie erin staan.

6 likes
#1427

Nee, want ze hebben dus nooit een kern van waarheid gehad.

2 likes
#1428

Hier denk ik ook wel eens over na, dat zij dan als enige moet mantelzorgen, of met ons naar het ziekenhuis of zo moet (met de overbelaste zorg van nu zie ik om mij heen veel mensen die dat voor hun ouders (moeten) doen). Het is voor mij geen reden om nog een kind te willen, maar denk er wel over na en hoop net als jij dat later zelf anders te kunnen oplossen door de financiën goed te regelen. Maar ja, geen garantie dat dat helpt (en geen garantie dat we ooit die zorg nodig hebben ook).

3 likes
#1429

Het andere verhaal is broers/zussen die onwijze frustraties krijgen bij een zieke ouder omdat ze vinden dat de zorg onevenredig verdeeld is. Of waar de grootste, onherstelbare ruzies ontstaan bij het regelen van de uitvaart of de erfenis.

Ik heb zelf net een tweede gekregen met flink wat tijd ertussen, omdat wíj graag nog een kind wilden, maar ik zie met de beste wil van de wereld niet waarom een tweede kind zaligmakend zou zijn, behalve het uit laten komen van een verlangen naar nog een kind

5 likes
#1430

Ik zie helaas veel overlijdens op mn werk. En ik vind het wel ergens moeilijk om dat zo te zien. Ik probeer altijd net wat extra voor hun te doen. Meer begeleiding te bieden in allerlei zaken die vanuit het ziekenhuis geregeld moeten worden, zodat ze ook de ruimte krijgen om verdrietig te zijn. Of als ze thuis vastlopen in de zorg ze iets langer in het ziekenhuis houden.

Maar dit zou niet de reden moeten zijn van meer kinderen, want zie ook genoeg gezinnen waarbij 1 kind komt opdagen en de rest op vakantie is of out of the picture.

4 likes