Wij hebben 1 (geweldige) dochter van bijna 3,5 maar vanwege fertiliteitsproblemen is een 2e kindje niet gelukt. En vandaag kwam vanuit onze dochter die gevreesde vraag: Mama wij hebben geen zusje toch? Waarom heb ik geen zusje?
Ik heb haar eerlijk antwoord gegeven dat papa en ik dat heel graag zouden willen, maar dat mijn buik geen baby’s meer kan maken. Dat mijn buik stuk is. Maar dat we heel blij zijn dat zij er is, en in mijn buik heeft mogen zitten. Dat we het heel fijn hebben met z’n 3en thuis.
Ik merk dat het bij ons allemaal een beladen en pijnlijk onderwerp is, en dat ik het richting onze dochter ook niet wil wegwuiven alsof het ons niets doet. Maar ik kan haar ook niet opzadelen met de “echte” pijn. Heeft iemand hier misschien nog tips hoe dit aan een kind uit te leggen zodra ze wat ouder is en hier missch nog meer over gaat vragen?