Ik denk dat sommige mensen vatbaar zijn voor complottheorieën omdat ze houvast zoeken in een chaotische wereld. Als dingen onbegrijpelijk of overweldigend zijn, is het logisch dat ze proberen verbanden te leggen of antwoorden te vinden, hoe onrealistisch die soms ook zijn. Het lijkt alsof complotten een manier zijn om orde te scheppen in iets wat anders niet te bevatten is.
Ik merk ook dat het vaak te maken heeft met wantrouwen. Als iemand zich machteloos voelt of ooit door autoriteiten is bedrogen, kan ik me voorstellen dat ze sneller geneigd zijn alternatieve verklaringen te zoeken. Misschien is het een soort bescherming: het idee dat ze iets weten wat anderen niet zien, geeft hen controle of zelfs een gevoel van verbondenheid met anderen die er ook zo over denken.
Ik denk dat angst en stress ook een rol spelen. Als je je niet goed voelt of continu onder spanning staat, is het logisch dat je minder kritisch nadenkt en sneller simplistische verhalen aanneemt. Het kan een manier zijn om de onzekerheid van het leven te vermijden. Het idee dat er een verborgen macht is die alles regelt, is waarschijnlijk makkelijker te accepteren dan het besef dat dingen soms gewoon willekeurig en oneerlijk zijn.
Tegelijk denk ik dat complotten voor sommigen ook een vorm van verzet zijn. Als je het gevoel hebt dat de wereld niet eerlijk is, wil je misschien geloven dat er een systeem achter zit.
we leven allemaal in angst, en dat is precies wat ze willen 
