De koorts is gelukkig weg, de wond ziet er goed uit en de keelpijn is een stuk minder. De hoest komt los en dat is hoesten is een rotgevoel. HA zei dat de codeine niet bewezen hielp, maar ze mocht het proberen. Daar is ze alleen snel mee gestopt omdat ze er mega misselijk van werd. Haar bloeddruk blijft ook wat laag, maar dat is normaal na de operatie volgens de HA.
Ze is inmiddels ook haar smaak helemaal kwijt en lijkt de meest vreselijke verkoudheid ooit te hebben. Maar het is (afkloppen) gelukkig niet doorgeslagen naar een longontsteking o.i.d. D’r longen klonken ook schoon.
Ondertussen slaap ik al 3 nachten niet uit bezorgdheid, omdat ik bang dat ze me ‘s nachts belt. Maar ze stuurt nu een spraakbericht dat ze haar bed staat te verschonen en een kledingrek in elkaar heeft gezet.
Kanker, Corona en net geopereerd. Schijt eigenwijs is ze. Maar ze kan niet ‘stilzitten want vroeger gingen we ook gewoon door’.
Ik heb duidelijk mijn vaders genen.
Dus nou euh goed denk ik?