Deels herkenbaar. Mijn kind sliep wel heel slecht het eerste jaar maar nu best goed (met fases). Maar ik slaap zelf nog steeds slecht. Bij mij dan wel logischer te verklaren misschien. Het voelt alsof ik altijd nog alert moet zijn en bang ben voor weer een slechte nacht. Maar na 20 maanden gebroken nachten (door kind of mezelf) ben en blijf ik zo moe. Ik ben ook altijd voor mijn wekker wakker.
Heeft je ha iets gezegd over bijvoorbeeld slaapmedicatie of wil je dat zelf liever ook niet?