Oh god, de eerste weken dat ik antidepressiva slikte, waren net alsof ik in een Jeroen Bosch schilderij was beland. Zo heftig en bizar allemaal. En het ging ook gewoon door als ik wakker was geweest en weer in slaap viel.
Mijn dromen nu noem ik altijd gratis entertainment. Nog steeds intens en veel, maar geen nachtmerrie-materiaal meer. Eerder amusant wat voor verhalen mijn brein allemaal creëert.

