Hoeveel heeft ze toen gekregen?
Ik vind t ergens wel interessant dat er dus zoveel mensen zijn die zoveel sympathie en verbinding voelen dat ze maar blijven doneren en dat voor een onbekende. Ik kan me dat dus echt niet voorstellen
.
Hoeveel heeft ze toen gekregen?
Ik vind t ergens wel interessant dat er dus zoveel mensen zijn die zoveel sympathie en verbinding voelen dat ze maar blijven doneren en dat voor een onbekende. Ik kan me dat dus echt niet voorstellen
.
Ze zegt dat haar hele buffer is opgegaan aan behandelingen en misgelopen inkomsten, omdat ze tijdens de behandelingen ook periodes niet kon werken.
Ik ken haar verder niet, maar heb gisteren die gofundme-paginaâs gelezen.
Ik denk dat de mensen die haar volgen dit inmiddels ook doen voor dit stuk van haar leven. Dat maakt het wel begrijpelijker dat er zoveel support komt en maar weinig kritische reacties. Die volgers zijn al afgehaakt na de 1ste crowdfunding ![]()
Maar ze was toch ook nooit een mega influencer met veel spon? Eerst draaide alles om hardlopen, toen om haar adhd boek en daarna om je geld terug te halen bij duo.
Hoe doen mensen dit in loondienst?
ik kan t me wel voorstellen in daadwerkelijke noodgevallen, ik heb een paar keer gedoneerd aan iemand in gaza die ik op insta volg bijvoorbeeld. die gebruikte dat geld om eten te kopen. maar voor gewoon âhelp mijn droom uitkomenâ denk ik wel van waarom zou je dat doen?
maar ik heb hier wel vaker gezegd dat ik het belachelijk vind waar mensen inzamelingsacties voor starten. even los van die draagmoederdiscussie. ik zie zo veel mensen uit palestina die om geld vragen als ik een paar minuten op tiktok scroll, en ook amerikanen die bijv gofundmes hebben omdat ze een behandeling tegen kanker niet kunnen bekostigen. dat er dan alsnog mensen zijn die geld inzamelen voor een wens vind ik echt schaamteloos, of het nou een kinderwens is of een boshuis maakt in deze context niet uit. en dat er dan nog massaal gedoneerd wordt ook???
ik kende ooit iemand die had een reis gewonnen en zette toen een open tikkie op al haar socials omdat ze nog wat spullen wilde kopen voor haar gratis reis lmao, en ook mensen die tikkies op twitter zetten op hun verjaardag trouwens. wel iets anders maar denk er nu aan echt cringe
Bij mij een combinatie van verlof opnemen en calamiteitenverlof. Wel erg afhankelijk van je werkgever.
Ik mocht gewoon onder werktijd maar echoâs en mân punctie dag en dag erna was âgewoonâ een ziekmelding. En wij hebben niet dat je een eerste ziekte dag voor eigen kosten oid is dus kostte me wat dat betreft niks.
Volgens mij noemt de een het âstomâ en de ander iets genuanceerder âniet okeâ en bedoelen we allemaal hetzelfde qua ethische twijfelachtigheid.
Lastige vraag misschien, maar zouden er ook gevallen zijn waar dit geen uitbuiting is? Draagmoeders die echt heel bewust en weloverwogen kiezen voor dit âwerkâ? Ik vind zwanger zijn bijv. echt vrij easy (itt kinderen hebben), dus ik kan me echt wel voorstellen dat er vrouwen zijn die het helemaal oke vinden om een tijdelijke broedstoof te zijn en de risicoâs te accepteren om daarmee goed te cashen en iemand te kunnen helpen. (Dus los van het feit dat er heel veel mensen vanwege de financiele noodzaak dit doen wat schrijnend is).
Maar dit waren geen reguliere fertiliteitsbehandelingen in een Nederlands ziekenhuis. Haar behandelingen waren in het buitenland, o.a. Turkije dus ik neem aan dat je daarvoor in loondienst vakantiedagen moet opnemen. Ze koos er ook voor om na een terugplaatsing 12 weken plat te gaan, daarvoor zul je je dan waarschijnlijk ook niet ziek mogen melden.
@tskkie geen idee, daarvoor zul je denk ik onbetaald verlof moeten opnemen en dus ook inkomsten mislopen?
De meeste mensen kunnen zich dit toch helemaal niet permitteren?
Ik begrijp wat je bedoelt en het is ook niet dat ik me niet kan inleven in hoe pijnlijk zoiets moet zijn (al kan ik waarschijnlijk nooit weten hoe zoiets Ă©cht voelt) maar ik vind het juist wel heel belangrijk om ook een kinderwens wel âin rede te vattenâ. De hele industrie rondom buitenlandadoptie/kinderhandel is ook ontstaan omdat we de kinderwens zo verheven hebben boven andere wensen, en anderen daar vervolgens misbruik van maken. In die zin vind ik dus ook wel echt dat er misbruik wordt gemaakt van de gevoelens van wensmoeders.
Waarom beschouwen we een kinderwens als een bijna onaantastbaar verlangen, terwijl we bij vrijwel alle andere onvervulde levenswensen accepteren dat mensen soms moeten leren omgaan met teleurstelling en verlies?
Het heeft ook ergens iets heel erg patriarchaals en christelijks: âvoortplanting als morele opdrachtâ
Denk dat we daar wel vaker over na mogen denken.
Ik heb dezelfde vragen als jij, ik heb dit ook maar op haar gofundme gelezen. Ik denk ook dat er maar heel weinig mensen zijn die ĂŒberhaupt zo ver gaan voor het vervullen van een kinderwens en daar dan ook de tijd en (financiĂ«le) ruimte voor hebben.
Het filmpje van Francien kwam net ook langs bij mij, wat mij heel verbaasd is dat ze zelf totaal niet stil staat bij de gevaren en ethische bezwaren van commercieel draagmoederschap. Ze zegt gewoon: âja we gaan voor commercieel draagmoederschap en ik heb 2 ton nodigâ. Hahaha sorry hoor maar wat?
En ook âeindelijk een kindje via draagmoederschapâ. Alsof dat een gegeven is? En dat die Eveline haar direct in contact brengt met een arts in het buitenland en oproept haar account te delen, krijg hier echt een raar gevoel bij
Als er geen commerciële vergoeding tegenover staat dan dan hoeft dat geen uitbuiting te zijn. Dat mag ook gewoon in Nederland. Dus niet als werk.
Als vrouwen het fijn vinden om zwanger te zijn maar zelf geen kinderen meer willen en bijvoorbeeld hun beste vriendin willen helpen door hun kind te dragen dan mag dat gewoon. Zeker als je dat door zelf inseminatie doet, maar dan is het kind biologisch gezien wel van de draagmoeder.
Uit die gofundme begrijp ik dat zij voor hoogtechnologisch draagmoederschap wil gaan. Dus dan denk ik ivf met een bevrucht eitje van haarzelf in een draagmoeder. En daar zijn veel strengere regels voor in Nederland. Ze schrijft ook dat zij daar niet voor in aanmerking komt.
Ik denk dat er prima gevallen bestaan waarin het geen uitbuiting is. Genoeg vrouwen die inderdaad best een kind voor een ander willen dragen en daar voldoening uit halen. Ik denk alleen niet binnen een commerciĂ«le markt (er is een reden dat dit soort stellen graag naar de vs gaan) met bemiddelingsbureauâs die bijna even veel geld vangen als de draagmoeder, draagmoeders die zo goed als rechtenloos zijn en wensouders die nul verantwoordelijkheid voelen naar de draagmoeder. Tegelijkertijd: in Nederland is ze sowieso kansloos en ik vind het daarnaast ook onzin dat je een Nederlandse draagmoeder niet fatsoenlijk mag compenseren. Als je flinkt dokt doet dezelfde staat die commercieel draagmoederschap verbiedt vervolgens een oogje dicht als het kind er eenmaal is. Het is gewoon een catch 22. Dat is vooral waarom ik - ondanks dat we inderdaad op een lijn zitten qua ethiek - nog redelijk zacht op haar ben. Vind ik dat dit zou moeten kunnen? Hell no, het is gewoon bizar. Snap ik dat mensen zo wanhopig zijn dat ze ervoor gaan, ja. Het is eigenlijk wat @Flamoes zegt, het is ook misbruik van de wanhopigheid van wensouders.
Ik heb dit eerder gezegd maar ik heb recent geleerd dat het niet meer accepteren van een onvervulde kinderwens is begonnen toen IVF ontstond. Daarvoor was het best geaccepteerd dat sommige stellen geen kinderen konden krijgen. Door de komst van IVF is die wens toch beter te vervullen geraakt en is het omgaan met de teleurstelling/acceptatie van het niet kunnen krijgen van kinderen naar de achtergrond gegaan. Als reactie hierop is ook de adoptie wereld zo booming geworden, want dan kreeg je toch een kind.
Ik zou hier het christelijke niet aankoppelen. Juist daar zijn er veel ethische dilemmaâs die besproken worden en er veel kritiek is op al die opties van kinderen verwekken. Ivf komt nu meer voor maar dat was in het begin van de mogelijkheden van ivf niet vanzelfsprekend. Ga heen en vermenigvuldig u gaan hand in hand met het leven is niet maakbaar, gods wegen zijn ondoorgrondelijk en elk huis heeft zân kruis.
Ja dit. Nul zin om de research te doen, maar alles aan het gebrek aan Nederlandse regelgeving en de rigide regels schreeuwt christendom en dit is daar een logische uitwas van.
Ik ben het helemaal met je eens. Met niet in rede te vatten bedoel ik op opmerkingen als âkies dan voor pleegzorgâ of âer zijn ook andere dromenâ oid.
Dat de kinderwens van de een, in ruil voor genoeg geld, mogelijk ten koste mag gaan van de (psychische) gezondheid van de ander vind ik ook echt kwalijk.
En 2 ton. Stel het kindje wordt in de VS 8 weken te vroeg geboren dan ben je na 5 dagen NICU al 2 ton kwijt. Of als de draagmoeder complicaties heeft. Zo kan je aan het Gofundmeâen blijven.
Vera deelde het bericht om te doneren. Direct ontvolgd