Nouja ik vind zelf dus echt vrijwel nooit iemand leuk, dus in de praktijk is het altijd met iedereen dat ik het haat 
Maar soms ook als ik denk âHmm misschien is dit wel watâ en dan is het alsnog verpest/wil ik diegene niet meer zien zodra het gezegd is.
Misschien is het probleem ook dat ik mensen dus bijna nooit echt leuker dan aantrekkelijk vindt, veruit de meeste mensen doen me gewoon echt helemaal niets.
Hahaha ja ik was ook al aan het googelen
3 minuten later: heb ik een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis?!
Ik heb dat ook hoor, maar het is ook wel dat het bij mij alleen gebeurde bij jongens die ik dus totaal niet zag zitten en dan voel ik me super ongemakkelijk, wil ze dan niet verkeerde signalen afgeven
Ik heb dit ook, zeker bij mensen waar ik niets mee heb, maar ook bij mensen waar ik wel iets voor voel of wel gevoelens voor kan ontwikkelen, maar al op voorhand weet dat het niets wordt of dat er te veel issues zullen zijn (bv. kinderwens, andere manier van in het leven staan, etc.). Ik ben gewoon te comfortabel in mân single leven om daar veel aan te veranderen voor iemand die daar niet vlot in past (= vast niemand, haha). Ik vind het soms ook wel leuk om te flirten, maar vanuit het idee dat het toch niets wordt. Eens er iets uitgesproken wordt, moet ik er niets meer van weten. Dan ben ik vooral verveeld dat het âspelâ verpest is, want ik zie er toch niets van komen. Ik heb ook wel bindingsangst, maar dit voelt voor mij nog wel anders (al is de grens tussen niet proberen vanuit comfort of niet proberen vanuit bindingsangst wel wat vaag, want wanneer is het niet meer het Ă©Ă©n, maar wel het ander?). En misschien is het gewoon dat ik niet genoeg voel voor de ander.
(@Zemraluani trouwens)
Ik had vandaag een klotedag en het had me zo fijn geleken mocht er iemand thuis zijn die me een dikke knuffel kan geven en voor me kan koken.
Ik merk dat deze vakantie niet perse goed is voor mijn mentale gesteldheid. Iedereen heeft plannen, heeft " iemand " om iets mee te delen en ik niet.
De vakantie waar ik naar uitkeek is geannuleerd en daardoor valt ook dat lichtpuntje weg.
Ik vind het maar lastig, zelf overal voor zorgen, overal zelf heengaan, het alles zelf moeten bedenken en uitvoeren.
Nee dit wil ik niet meer zo qua vakantie.
Wat naar dat je vakantie niet doorgaat 
Dat allemaal zelf moeten bedenken is de reden dat ik dit jaar helemaal georganiseerd op vakantie ga.
Ik was dit weekend bij mijn ouders en vind het dan daarna altijd weer lastig dat ik alleen in mijn woning ben. Ik ben als langdurige single gewend om alles zelfstandig te doen, maar als het met afstand naar werk mogelijk was, had ik het helemaal niet erg gevonden om nog bij mijn ouders te wonen. Vind het altijd zo gezellig om de kleine dingetjes te delen.
Lief dat je reageertâŠnet even een huilbui gehad.
Ik zou georganiseerd.op vakantie gaan, maar er waren helaas te weinig deelnemers.
Het alles zelf bedenken en doen geldt in het algemeen voor mij, dat blijf ik met momenten lastig vinden en dat komt vooral nu hard naar voren. Ik kan bepaalde dingen niet zo met familie of vriendinnen delen en dat mis ik ook of zoals @flalamingo schreef een gevoel van steun.
Ik ben ook met regelmaat bij mijn moeder/stiefvader maar ik moet het ook alleen kunnen vind ik.
Over een week moet ik weer werken en dan gaat het vast ook beter, maar dat is natuurlijk ook niet de oplossing.
Wat vervelend, dat is ook ontzettend balen! Zou je nu meteen op vakantie gaan of is het pas over een tijdje?
Ik heb er zelf over het algemeen weinig moeite mee omdat ik echt niet anders gewend ben en vooral de voordelen zie van dingen alleen doen (niet hoeven overleggen, geen compromissen hoeven sluiten, helemaal je eigen ding kunnen doen), maar ik herken het gevoel dat je alles helemaal alleen moet doen terwijl de rest iemand heeft om mee te delen/op te steunen (en dat dat zo vanzelfsprekend is) soms wel.
Ik ben het met je eens dat goed is om zelfstandig te kunnen zijn, maar zeker als het zoiets abrupt is als een vakantie (die je als ik het goed lees als âoplossingâ had geboekt om niet alleen te hoeven gaan) die afgezegd wordt mag je je daar echt wel rot om voelen zonder je daar ook weer schuldig over te voelen hoor. Het is ook echt geen leuke situatie.
Ik zou a.s. woensdag gaan.
Normaal kan ik het wel relativeren en zie ik de voordelen die jij ook benoemt, maar nu zie/zag ik ze even niet.
Ik ga lekker naar bed en nog wat leuke dingen plannen deze week en er een leuke vakantieweek van proberen te maken.
Dank jullie wel allemaal!
Wat vervelend, vooral omdat je vakantie is afgezegd. Misschien is nu even een week in Nederland en proberen om lunchafspraken, bioscoop, foodfestival plannen ook prima voor nu en kan je na de hittegolf later in het jaar gaan? Ik ben een keer omdat ik ook lastminute opeens niemand had om mee weg te gaan naar Spanje gegaan en heb ik hostels geslapen, ben naar pub crawls gegaan en daar mensen leren kennen die ook alleen waren en daarmee leuke dingen gedaan. Ik heb er drie goede vrienden aan overgehouden waar ik nog mee reis af en toe. Misschien een idee om naar Denemarken te gaan of Berlijn en in hostel te zitten en met mensen naar feestjes enzo gaan?
Ik snap dat het balen is en ik herken mij in je klotegevoel. Dat had ik ook voordat ik die reis alleen ging maken, maar ik heb er zoveel aan gehad en heb veel plezier gehad.
Dank je wel. Vandaag inderdaad gaan lunchen en morgen een dag naar Maastricht dus zie het allemaal weer wat luchtiger. Nog wat dingen besproken met mijn moeder om te doen dus dat dat is ook fijn.
Ik ben geen hostel-type maar ik neem een groepvakantie wel (opnieuw) mee voor komend jaar.
Dank jullie wel allemaal 
Ik zat in een soort happy single fase afgelopen weken en toen had ik sowieso al alle datingapps verwijderd, maar toen ben ik nog verder doorgegaan en toen heb ik ook nog eens al mân soort âsituationshipsâ verwijderd overal omdat ze eigenlijk echt stoorzenders zijn in mân leven.
En aan de ene kant voelt het echt heel lekker, maar ik voel me ook wel extra alleen nu. Heb echt héél erg zin om even te knuffelen, is gewoon al meer dan een jaar geleden dat ik een beetje intimiteit heb gehad wat niet meteen op seks uitdraaide.
is toch heerlijk kan je lekker over fantaseren
Net als echt verliefd zijn soms
oh echt? ik kan daar zo lekker over dagdromen
Ja ik heb ook ooit iemand gekend die dat gevoel juist heerlijk vond. Want je hebt nog steeds de leuke dagdromen en kriebels, ookal weet die ander niet eens dat je bestaat, haha.
Ik had er nooit zo naar gekeken, maar het is idd wel een lekker gevoel ja.
Jaa ik vind dit ook leuk. Beetje verliefd zijn op een bekent persoon waar je verder geen last van hebt haha.
Ik heb een vriendin die letterlijk haar (vreselijke, dus gelukkig maar!) relatie heeft uitgemaakt nadat ze haar oude fanfictions over Legolas en Aragorn teruglas en besefte dat ze daar veel fijnere verliefde kriebels van kreeg dan de gevoelens die haar aan haar vriend vasthielden, haha.
Als ik nu fanfictie over een Jeroen ga schrijven. Kom ik dan irl een Aragorn-lookalike tegen? 