@S.onrisa en @fruitella echt niet settelen voor minder hoor! Je mag echt wel kritisch zijn, natuurlijk niet te kritisch op onbenullige dingen maar als je geen gevoel voor iemand hebt dan is het gewoon niet je persoon. Ik heb dat wel geleerd van mijn moeder, zij is eig alleen bij mijn vader gebleven omdat ze dacht dat ze niet beter verdiende of kon krijgen wat ik wel echt verdrietig vind, ik zou dat zelf nu nooit doen.
Ik heb nog nooit een relatie gehad en ben 26 jaar, vind het wel prima in mn eentje. Elke mogelijke manier dat ik heb geprobeerd een relatie te krijgen pakte verkeerd uit, het is voor mij ook meer de sociale druk dat je perse een relatie moet hebben etc. Word daar een beetje gek van en ben ook wel klaar met steeds zoeken naar een relatie en dan kut dates hebben
Ik denk het eigenlijk niet, anderen geven meteen aan het te herkennen en dat je dus gelijk hebt. Maar ik denk dat dit iets is wat iedereen kan overkomen en daardoor zullen er ook genoeg mannen zijn die voelen alsof ze de boot gemist hebben en dus in een vergelijkbare positie zitten. Dat zegt natuurlijk niets over of er een match met jou tussen zit, maar imho wel dat het niet per definitie te laat en dus hopeloos is.
Wat ik wel direct geloof is dat er weinig soeps op dating apps zit, maar er zijn meerdere manieren om mensen te leren kennen. Alleen is er weinig zo āmakkelijkā als op een app swipen natuurlijk, makkelijk als in veilig vanaf je telefoon mensen kijken die open staan voor daten.
Nou ja, ik bedoel ook niet dat het hopeloos is en ik daadwerkelijk echt te laat ben en nooit meer iemand vind ofzo. En ongetwijfeld zijn er ook nog wel genoeg mannen in een vergelijkbare situatie (en uiteindelijk hoef ik er ook maar eentje te vinden natuurlijk, geen 20 haha). Maar uiteindelijk is de vijver toch gewoon een stuk kleiner op een gegeven moment.
Naast ook dat er wel ook weer relatief veel āhopelozeā gevallen tussen zitten, maar misschien ziet men mij andersom ook wel als zoān geval 
Ik denk ook vaak oke ik kap met die apps, maar dan is het vaak weer van; oke maar waar ga ik nu dan dates vandaan halen. Van mān werk moet ik het zeker niet hebben haha, zooo vaak ga ik ook niet meer uit en ja zomaar op straat of in de supermarkt gaat ām ook niet worden 
Misschien een beetje via-via vragen ofzo maar ergens vind ik dat ook ongemakkelijk, haha.
Die apps zijn ergens ook wel wat āveiligerā idd omdat het mensen zijn die beschikbaar zijn (of ja de meesten dan haha), en dat als je met iemand een match hebt dat diegene je dan in ieder geval er leuk genoeg uit vindt zien om je te liken.
Nee, ik denk het niet echt eigenlijk, maar ik twijfel of dat erg is. Het voelt wel stabiel en rustig met hem, en hij is ontzettend lief voor me. En ik vraag me af of dat niet belangrijker is in een relatie?
Die discussie hebben we op het forum wel vaker gehad volgens mij: of er sparks moeten zijn voor een goede relatie of niet.
Maar ik word wel gek van die twijfel. Ik wil graag 100% zeker weten dat ik met hem verder wil. Nu heb ik steeds een knagend gevoel waar ik niet helemaal mn vinger op kan leggen. Terwijl ik me er aan de andere kant soms weer over verbaas dat ik me zo ontspannen voel bij hem.
Hoe zit dat bij jou? Weet jij al zeker dat hij het niet is of twijfel je nog?
Denk je veel aan hem? Spendeer je graag tijd met hem? En wordt je blij als je een berichtje van hem krijgt of van hem hoort?
Een beste maatje is voor mij wel een goede basis in een relatie maar ik moet ook wel romantische klik hebbben met degene. Kan je met hem hierover praten?
Als je het andersom zou bekijken. Zou je met iemand willen zijn die jou wel lief vind maar verder niet echt veel voelt/twijfelt of jij het wel helemaal bent voor die gene.
Ik praat nu een paar dagen met een man die ik volg voor zijn kunst, maar nu praten we al een paar dagen best wel veel via de insta app. Maar de gesprekken zijn zo leuk dat ik eigenlijk een drankje met hem wil doen. Maar dat durf ik weer niet te vragen omdat ik denk jij krijgt vast heel veel mensen die tegen je praten vanwege je kunst dus misschien doet hij wel gewoon alleen aardig. Ik ben echt al zo lang single dat ik niet weet wat ik moet doen.
Gewoon doen! Je kan altijd vragen of hij een keer wil afspreken. Als hij dat niet wil dan heb je het in ieder geval geprobeerd, maar ik denk dat hij dat ook wel wil als je zulke leuke gesprekken met hem hebt
We hebben het wel steeds over zijn kunst en ander kunst en ik was wel degene die het gesprek op gang hield met vragen. Maar vandaag vooral was hij degene die iets meer naar mij vroeg wat ik deed enzo. Maar ik denk dat ik het wel ga vragen ergens volgende week als we leuk blijven praten. Wat ik wel een beetje vreemd vind is dat ik hem volg en hij heeft een open profiel maar hij heeft mij niet gevolgd om naar fotos te kijken ofzo. Dat maakte denk ik dat ik het tot nu toe niet durfde te vragen.
Maar dankjulliewel
En, al gevraagd?
Nee ik merk dat hij de laatste dagen het gesprek niet begint maar ik dat ben. Nu hebben we al drie dagen niks tegen elkaar gezegd en ik denk dat hij het wel goedvindt zo. Heb wel gezegd dat ik een week naar mijn ouders ging dus misschien is hij daarom wat stiller, dus ik hoop dat hij binnenkort nog contact zoekt.
If he wanted to he would.
Daarom heb ik hem inderdaad niet meer uit gevraagd
Vrienden met relaties die niet willen luisteren als je zegt de toekomst steeds meer alleen voor je te zien.
āJaa panda maar we snappen dat je nu niet wilt, maar wie weet ben je op je 40e niet meer alleenā. Nee dat is niet wat ik bedoel met alleen blijven en daar tevreden mee zijn 
Alleen reizen is zo tergend duur als single. Die fucking eenpersoonstoeslagen houd op hoor
Ja hou opā¦1200 euro is niets ( althans waar ik voor keek qua vakantie).
Vrienden met relaties die op hun 40ste gaan scheiden. Willen ze ook niet horen. Maar singles moeten wel deze sjit aanhoren. Opbokken.
Ik heb er echt zoān bloedhekel aan als iemand ~gevoelens voor me heeft. Is denk ik oprecht mān minst favoriete ding ooit. Idk maar wil dan echt wegrennen, voel me al de hele week afgrijselijk nadat iemand dat tegen me zei 
Kan die persoon dan ook niet meer zien of luchten.
Snap wel dat ik single ben want ik moet dat gewoon echt niet, het is niet aseksueel oid want love a random man maar ik haat het elke keer weer als iemand me leuk vindt. Ben dan het liefst spontaan onzichtbaar.
Meer mensen of is dit mijn specifieke stoornis?
Iedereen? Want als ik zelf iemand leuk vind dan vind ik het wel leuk om te horen, als dat niet zo is dan zou ik er ooo helemaal akelig van worden
Aromantisch kan ook nog, of bindingsangst, maar misschien vallen die onder de oid haha. En anders inderdaad gewoon dat het iemand is waar jij jezelf totaal niet mee ziet? Kan me voorstellen dat je dan afstand wil nemen.