Het leed dat single zijn heet

Ja ik vind dit ook irritant. Leuk om de vriend van mijn vriendinnen zo af en toe te zien maar als ik met hen afspreek hoeft hij echt niet automatisch mee. Daarbij vind ik de sfeer ook anders als er aanhang bij is, je bespreekt bepaalde (persoonlijke) dingen gewoon liever alleen met je vriendinnen…

Maar ik heb het gevoel dat dit een impopulaire mening is want ik krijg juist vaak het verwijt van vriendinnen dat ze mijn vriend nooit zien… (ik neem hem paar keer per jaar mee naar etentjes/feestjes en natuurlijk bij mijn verjaardag etc)

5 likes

Ik hou hier ook niet van, ongeacht of ik single ben of een relatie heb. De dynamiek is toch anders met iemand erbij die je minder goed kent. Ik nam m’n toenmalige vriendjes ook nooit mee naar vriendinnen, die kerels vonden dat jammer dus blijkbaar is het wel sociaal geaccepteerd? Misschien ben ik raar haha, ben sowieso niet zo van ‘hoe meer zielen hoe meer vreugd’. Het lijkt me wel moeilijk om hier iets over te zeggen zonder mensen te kwetsen. Misschien even aankijken hoe het gaat en als ze vaker hun partners erbij willen, dan vragen of het af en toe ook zonder kan?

1 like

Ja precies @lapzwans in een specifiek geval vriend meenemen omdat hij voor haar in het land is vind ik wat anders, dat komt nou eenmaal beter uit zo, anders zou ze allicht niet meegaan/moet ze kiezen tussen met jou iets of haar vriend uit het buitenland zien.

Maar pffffffffff dit vind ik ook ergernis nummer 1 met vriendinnen die idd aaaaaaltuid en overal samen heen gaan en samen aankomen zonder dat we dat hebben afgesproken, ik vraag jóu om iets te doen, en dan word ik áltijd gedegradeerd tot vijfde wiel, rot op!!

Ik heb twee vriendinnen bij wie hun vriend er eigenlijk altijd bij is en ik heb daar nul moeite mee. Ze wonen nou eenmaal samen en als we daar zijn, dan is hun vriend er dus ook.

Ik zie hun een beetje als het meubilair dat erbij hoort.

4 likes

Ja tuurlijk, als je bij hen thuis bent en ze zijn er allebei is het logisch. Als je nooit ergens anders of bij jouzelf thuis kunt afspreken zonder dat de aanhang meemoet, ja, kan, maar vind het overdreven.

2 likes

Ik vind het wel anders met samenwonen, als we dan bij die vriendin thuis afspreken vind ik het helemaal prima als haar partner er ook is. Het is tenslotte het huis van hen samen. En vaak vind ik het ook wel gezellig bij uitjes, maar dan moet het 1) wel besproken zijn en 2) het niet elke keer gebeuren… Ik heb een vriendschap met jou, niet met je partner? Soms wil je gewoon even ongefilterd je hart luchten of ouderwets samen dingen doen en dat kan niet met aanhang erbij.

Toen m’n beste vriendin net een relatie had kwam haar vriend ALTIJD onaangekondigd mee en dat vond ik zo kut. Heb daar ook een gesprek met haar over gehad en nu gaat het prima, helft van de tijd gaat hij mee, andere helft niet. Beetje op gevoel wanneer het tijd is en dat werkt wel. Misschien kan je dat nog proberen @lapzwans?

2 likes

Haha ja zoooo irritant.

Een van mijn beste vriendinnen had destijds ook een vriend die ze overal mee naar toe wilde nemen. We spraken meestal met zijn vieren af en altijd vroeg ze dan (dat wel): is het goed als K. ook meekomt? En dan zei een van mijn andere vriendinnen vaak al ja, en dan durfde ik niet de nare heks te zijn door te zeggen dat ik het wel leuk zou vinden als hij er een keer niet bij was. Toen ik het uitging, heb ik dat wel gezegd. Bleek dat mijn andere vriendinnen ook bang waren om de nare heks te zijn als ze ‘nee’ zeiden en dat de eerste vriendin dat echt nooit gedacht had en zei dat we het echt aan konden geven als we het een keer niet zo leuk zouden vinden. Met haar huidige vriend is ze minder klef, en ik zou nu ook eerder aangeven als hij er altijd bij is.

1 like

Leuke kaart,maar die kan ik dus niet sturen :sweat_smile:

4 likes

Jawel hoor, koninklijk meervoud :princess:

12 likes

Jij en het universum

3 likes

Heb je een huisdier? Een huisdier is ook een ‘mens’.

6 likes

Hahah nee geen huisdier helaas.
Universum of karma…het kan allemaal :slight_smile:

Ooohh dit wil ik volgend jaar! Dit jaar pas ik op huis en poezen van vrienden maar ik onthou dit idee zeker

1 like

Dag mede-foreveraloners. Ik ben blij dat ik eindelijk met jullie mee kan posten over het (prima, maar soms toch een beetje eenzame) single bestaan.

Gisteren keek ik weer eens naar de Friends-aflevering waarin Chandler bijna in tranen is omdat Monica volgens Joey zou zijn vertrokken nadat Chandler haar wijsmaakte dat hij nooit zou willen trouwen. Ik vond het zooo lief. Maar dit soort dingen herinneren mij er ook altijd aan dat ik nog nooit iemand heb gehad die bang was om mij te verliezen. Denk de laatste tijd echt regelmatig: houd ik wel genoeg van mezelf? Aangezien mensen in relaties altijd zeggen: 'eerst van jezelf houden, dan van een ander blablabla. ‘Je komt de juiste tegen als je er klaar voor bent’ of ‘als je het niet verwacht yadadada…’ (wat dus nooit gaat gebeuren omdat ik inmiddels dagelijks zowel bewust als onbewust een bijna obsessieve scan van de mannelijke populatie doe, op zoek naar een potentiële partner :sob:). En ergens vind ik het ook belachelijk dat ik dat doe maar het gaat bijna automatisch. Terwijl ik er ergens ook van overtuigd ben dat ik echt wel gelukkig en dankbaar ben als single en precies leef zoals mijn hartje begeert, regelmatig alleen op pad ga en lieve vrienden en familie etc. heb.

Enfin, ik vind het kut dat we allemaal dit partner-gemis hebben, maar ik ben stiekem ook een beetje blij dat we met zoveel dat partner-gemist hebben. Ik vind ons niet zielig, tho. Het is gewoon jammer.

8 likes

Ik vind het oprecht fijn dat je dat zo ervaart! Ik wou dat ik het me ook wat minder aantrok allemaal. Je weet gelukkig wel hoe het is om een relatie te hebben. Ik heb op bijna 25-jarige leeftijd nog niet van één relatie mogen proeven. Wel een paar keer ‘het begin van’ of fwb, vind het gewoon zuur. En ik ben echt geen vervelend persoon, al zeg ik zelf, hahaha.

4 likes

Ik ben 28 en heb ook alleen maar scharrels, dates en fwb gehad.

Vind het niet zuur, zelf.
Ben wel een redelijk vervelend persoon zelf, Maarja ook daar kan je van houden.

28 likes

Ik ben 26 en heb ook nog nooit een relatie (of zelfs een scharrel of een fwb of wat dan ook gehad). Heb me er wel een hele tijd onzeker over gevoeld, vooral toen ik begin 20 was, maar inmiddels maak ik me er niet echt druk over. Ik heb een heel leuk leven en niet het gevoel dat ik iets mis.

3 likes

Klopt ook wel en het grootste gedeelte van de tijd kan ik ook wel redelijk goed relativeren en heb ik ook nog veel vrienden in hetzelfde schuitje, maar op sommige momenten is dat zure gewoon veel sterker. Ben ook wel een heel dromerig persoon moet ik zeggen, leef soms iets teveel in mijn hoofd dan in het moment. Ik stel me dan weleens voor hoe dat dan zou zijn. Het lijkt me gewoon heel fijn om iemand te hebben. Ik leef al een heel fijn leven, absoluut. Wil het gewoon delen met een lieve man die zijn leven ook met mij wil delen. Weet niet goed waarom. Vroeger had ik er veel minder last van, maar in de huidige fase van mijn leven met zoveel mensen die gaan trouwen en kinderen krijgen etc. en dan ben ik zo blij voor hen maar vraag ik mij af of ik dat ooit mag ervaren…

5 likes

Wat rot! Maar ook een goed leermoment om te weten waar je absoluut niet voor tekent! :slight_smile:

Dat is ook gewoon goed! Zolang jij je daar goed bij voelt is het ook allemaal prima. Merk gewoon dat ik zelf steeds vaker een soort ongemak/schaamte voel. Een collega vroeg afgelopen vrijdag nog of ik een vriend had en ik schrik tegenwoordig gewoon van die vraag terwijl ze heel casual gesteld wordt. Een andere collega vroeg het een tijdje terug ook al. Tijdens gesprekken over relaties hoop ik meestal ook dat mensen niet doorvragen naar hoelang ik al single ben. Is gelukkig nooit gebeurd, maar ik schiet gewoon in de stress als ik denk aan het idee dat ik die vraag moet beantwoorden. Wat super stom is omdat het nergens voor nodig is maar toch. Mensen vinden dat toch altijd vreemd als je nog nooit een relatie hebt gehad. Of mensen die om de zoveel tijd vragen hoe het gaat in de liefde en bijna met medelijden naar je kijken als het nog steeds niets blijkt. Ik kan me dat zo aantrekken terwijl ik in de rest van mijn leven me veel minder iets van anderen aantrek. Ligt toch gevoelig.