Ik heb geen partner en ik heb geen idee waarom ik zo buiten de boot val altijd. Ik weet dat ik een vrij intense persoonlijkheid heb en ik ben nooit goed geweest in vrienden maken en groepen maken me ook zeer oncomfortabel.
1 like
Wat vervelend dat je het gevoel hebt er buiten te vallen. Ervaar je dat ook op werk zo?
Half. Ik vermaak me wel met mijn collega’s, maar ze zijn wel allemaal meer dan 10 jaar ouder en in een andere levensfase en dan heb ik het gevoel dat ze mij maar zien als gekke tiener en me maar laten (ik ben in de 2e helft van mijn twintiger jaren). Dit is altijd al een issue geweest voor mij, dus dit maakt het er niet makkelijker op, natuurlijk.
Wat een lastige situatie. Ik weet ook niet goed hoe ik je kan helpen/ wat ik moet zeggen. Merk je duidelijk dat ze in een andere levensfase zitten? Of is dat wat jij denkt/vind dat een verschil is tussen jullie?
1 like
Nee, dat is wel echt zo. Een van mijn collega’s verwacht een kind, is verloofd. Die andere collega is echt al 20 jaar ouder, heeft een scheiding achter de rug, een koophuis en ik ben eigenlijk pas net klaar met studeren. Bedankt voor het reageren!
Ik weet niet wat er met me aan de hand is maar het gaat niet goed. De laatste tijd heb ik een soort van woede-uitbarsting waar ik me niet helemaal van bewust ben. Ik vind mijn uitbarstingen zelf wel meevallen maar hoor achteraf van anderen dat ik heel intens over kwam. Mensen schrikken van me. Ik voel me snel boos/geiriteerd maar het lukt me niet om dit normaal bespreekbaar te maken.
Dit heeft er voor gezorgd dat ik ruzie heb op mijn werk en privé.
Ik voel me hierdoor een slecht mens, ik voel me de laatste sowieso een waardeloos persoon. Ik ben momenteel onder behandeling bij een psycholoog maar ik heb het idee dat ik hier weinig aan heb. Ik zit gewoon met enorm veel boosheid en frustratie naar alles en iedereen.
Sorry voor dit warrige verhaal maar wilde het graag kwijt.
helemaal geen warrig verhaal, super vervelend dat je er zo veel last van hebt. waarom heb je weinig aan je psycholoog, heb je dit verhaal ook daar aangekaart? ik denk dat het je kan helpen als dit ook onder de aandacht is bij je psycholoog, maar wellicht is dat ook al zo
en enig idee waar je ‘uitbarstingen’ vandaan komen? wat de triggers zijn?
succes ermee
Ik vind het oprecht bijzonder als iemand de moeite neemt om zo lief te reageren op een verhaal van een onbekende ander. Bedankt!
Mijn psycholoog ervaar ik als een lieve man, bij wie ik mijn verhaal kwijt kan maar daar blijft het bij. Ik heb dit een keer met hem besproken. Hij gaf toen aan dat hij mijn problemen niet kan oplossen en dat ik te graag dingen wil veranderen.
Dit is een voorbeeld waar ik me dus vreselijk aan kan ergeren! Ik snap dat hij mijn problemen niet kan oplossen, dat moet ik zelf doen. Maar ik kan toch wel íéts meer verwachten dan alleen ja geknik? En natuurlijk wil ik bepaalde problemen oplossen, daarvoor zit ik daar!
Jaren geleden ben ik ook onder behandeling geweest bij een andere psycholoog voor depressie. Haar vond ik ook te soft en niets-zeggend. Mijn conclusie is dus dat het wel en mij zal liggen omdat ik een moeilijk mens ben.
Volgende week zie ik de psycholoog weer en dan zal ik alles op een rustige manier aangeven.
3 likes
Hmmm, valt wel mee denk ik. Objectief gezien heb ik het niet echt druk ofzo. Ik werk 32uur maar heb geen zware baan.
Ik voel me wel altijd druk in mijn hoofd.
Hoe gaat het met jou? Wat heeft jou geholpen?
Het klinkt alsof het je gewoon allemaal even te veel is en je emmertje aan het overlopen is. Dat is heel rot, maar ook heel herkenbaar. Vervelend voor je omgeving, maar dat maakt jou geen slecht mens. Ik herken het dat je maar tegen iedereen uitbarst, maar ik probeer zelf wel altijd mijn excuus aan te bieden achteraf en dan merk ik dat het voor veel mensen minder erg was dan ik het in mijn hoofd had gemaakt. Goed ook dat je het een en ander gaat aangeven bij je psycholoog. Hij is inderdaad niet degene die jou kan redden, dat moet je zelf doen. Het is zijn taak je de handgrepen te leren, je zit daar niet om tegen een muur te praten. Sterkte!
Ik herken het. Goed dat je het in ieder geval hebt aangegeven. De bal ligt nu bij hen. Ik heb helaas geen tips voor de onzekerheid en achterdocht, want ik ben een pro wat dat betreft, maar ik stuur je goede energie.
Nog meer mensen die last hebben van de overgang naar het voorjaar? Ik vind het een prachtig seizoen, maar ik voel me dan vaak somberder.
3 likes
Ah wat vervelend! Niet zozeer somberder, maar dat ik wel weer even mijn draai moet vinden ofzo? Alles lijkt wel ietsje meer moeite te kosten.
1 like
Heb er ook wel last van. Vooral omdat het weer zo erg schommelt de laatste tijd; dan weer heel warm en zonnig, dan weer een stuk kouder en grijs. Daarnaast vind ik de zomertijd ook kut, dus dat is ook weer even wennen. 
1 like
Ik heb dit heel erg. Ik vind het dan heel confronterend om te zien dat mensen uit gaan met vrienden, constant terrasjes pakken met anderen en dat mijn sociale kring eigenlijk bijna niet bestaand is.
4 likes
Ja, maar ik ben dan ook zwaar depressief. Pieken zijn lente - zomer. Of eigenlijk dalen natuurlijk.
1 like
Gatver wat gaat het even ruk allemaal.
1 like
Like voor de herkenbaarheid. Rot dat je je zo voelt 
Hopelijk gaat het snel wat beter <3
Met mij gaat het ook niet zo goed. Het liefst zou ik ergens toch wel weer hulp willen. Of nouja ik wil het niet maar ik weet niet zo goed hoe verder. Ik krop alles op en dat lukt dan ook best goed totdat alles eruit komt. Zoals vandaag. Heel de dag huilen, hoofdpijn, weinig eten, met niemand willen praten.
Maar ik kan gewoon niet mijn gevoelens uiten. Gisteravond voelde ik me al niet fijn en ik was bij mijn vriend en bij hem voel ik me juist erg op mijn gemak. Dus ik kan bij hem wel huilen maar hij vraagt dan wat er is en het enige wat ik kan uitbrengen is: “Ik weet het niet.” Terwijl ik het wel weet. Maar het komt er op de een of andere manier niet uit. En dat huilen voelt wel soms al een opluchting maar het is geen goede manier. Want nu gaat het misschien weer even goed tot over een paar weken weer zo’n huilbui en een paar rotdagen over hetzelfde.
1 like
Wat naar om te lezen dat je weet hoe het voelt. Dat zou eigenlijk niemand hoeven weten. Denk je dat je al toe bent aan hulp? Begint het al groter dan je te worden? Je gevoelens hoef je trouwens niet te uiten door te praten. Boos zijn, eten, winkelen, stomme dingen doen of juist niets meer willen is soms ook precies wat je nodig hebt. Even toe geven aan wat ik op dat moment het liefste wil zorgt er bij mij wel voor dat dingen iets helderder worden
1 like
Ja dat is waar. Misschien ben ik soms ook te streng voor mezelf. Maar ik zou gewoon willen dat ik wat makkelijker kon praten. Ik heb altijd het gevoel dat ik iedereen tot last ben als ik wat wil delen. En ik verwacht bij mijn vriend (en ook bij vriendinnen) bijvoorbeeld dat ik altijd leuk, lief en gezellig ben. Terwijl, hij verwacht dat totaal niet van mij oid. Maar als ik verdrietig ben of ergens mee zit en het deel ben ik bang dat hij mij een zeurpiet vindt en meteen niet meer leuk. Ik zou gewoon willen dat ik die gedachtes niet meer heb.