Iedereen is van de wereld, en de wereld is van ieeedereeen 
Sorry, flauw. Ik weet niet wat ze bedoelt, kun je het een beetje uit de context van jullie gesprek en de toon opmaken? Ik vind dat therapeuten beter moeten weten dan cryptische opmerkingen te zitten maken, je weet toch dat mensen daar dan over gaan malen. Leg gewoon duidelijk uit wat ie bedoelt.
Ja dat vind ik ook. Je kunt er ook niks mee. Al zou ik het zelf gewoon moeten vragen natuurlijk. maar dat doe ik dan weer nietā¦
Vorige keer zei ze ik heb jou ingeschaald op middel traject maar ik maak er toch maar intensief van.
Dat blijft daarna ook zo lekker hangen 
Ik ben zelf ook in behandeling bij een psycholoog voor een angststoornis. En ik heb heel vaak het gevoel dat ik āgescheiden ben van de wereld door een soort glasplaatā, en dan komt alles bij mij gewoon veel later binnen. Of dat iemand tegen me praat, en ik weet dat diegene Nederlands spreekt, maar ik versta het gewoon niet. Het komt allemaal niet binnen en mijn reacties zijn ook super traag. Lastig uit te leggen, maar zou er zoiets mee bedoeld kunnen worden? Dus dat het lijkt alsof je met je gedachten helemaal niet bezig bent met de situatie die er NU is.
Zoiets zou het inderdaad kunnen zijn. Heb nav jouw post na zitten denken. Denk dat het misschien is dat ik praat en doe alsof de dingen die mij overkomen zijn niet over mij gaan. Dat er dan inderdaad een soort glasplaat tussen zit.
Misschien dat dit het is.
Zou je het kunnen bespreken met haar?
Misschien helpt de gedachte dat ze er zelf op deze manier ook niet echt van leert? Tenminste, ik kom wat beroerd uit mān woorden. Maar als ik in opleiding zou zijn. Zou ik willen weten of de behandelingen aanslaan. En als dat met deze reden niet zo is, zou ik dat willen weten 
. Misschien maakt dat het wat makkelijker?
Volgens mij kun je trouwens prima de dingen noemen die je hier schrijft. Jouw twijfels in het begin, omdat je geen vergelijkingsmateriaal hebt en omdat het prima voelde. Etc etc.
Klinkt vervelend!
Je schrijft het zelf al. ze is ook nog in opleiding dus voldoende ruimte in het gesprek om aan te geven wat voor jou wel en niet werkt. En dat gesprek kan je rustig en bedachtzaam ingaan met verschillende argumenten die je hier ook al schrijft. Misschien helpt het als je je bedenkt dat het een gesprek wordt waarin jullie samen stappen maken i.p.v. dat het een negatieve lading krijgt. Succes in ieder geval, kan me voorstellen dat het niet makkelijk is.
Heel toevallig kon ik vandaag al terecht bij de bedrijfsmaatschappelijk werker. āEĆ©n voorwaarde is dat het moet klikkenā¦ā. Nou, dat deed het van mijn kant niet.
Ik heb dus een vol/onrustig hoofd en gaf als voorbeeld dat de was precies op mijn manier moet worden opgehangen, omdat ik het anders niet kan overzien en mezelf dan helemaal opwind en boos kan worden. Klinkt heel overdreven en dat weet ik, maar ik kan die gedachtes/gevoelens niet uitzetten. Zegt ze dat ik hulp in de huishouding moet zoeken zodat ik meer rust krijg. Ik ben geen professional, maar zelfs ik snap dat dat niet de oplossing is. Het gaat niet om het klusje, het gaat er om dat ik mezelf helemaal opwind als iets niet gaat zoals hoe ik het wil! āJa dan moet je de lat wat lager leggen.ā Snap ik, maar ik vraag juist hulp omdat het me zelf niet lukt, ik heb handvatten nodig. Was echt een heel vermoeiend gesprek. Haar tip: ga via de huisarts naar de praktijkondersteuner of psycholoog
Bovenstaande heb ik direct teruggekoppeld naar mijn leidinggevende en coach en zij waren het gelukkig met me eens dat ik beter af was bij iemand anders. Apart van elkaar hadden ze allebei in een gesprek al dezelfde naam laten vallen van een psycholoog die goed bij me/mijn zorgvraag zou passen. Dus nu gaat mān leidinggevende ervoor zorgen dat ik naar haar word doorgestuurd.
Vind het zo jammer dat ik vandaag naar die vrouw ben geweest. Dat ik voor de 2e keer in 3 dagen mijn verhaal heb verteld en dat het voor niks was. Doodvermoeid nu.
Wat goed dat je meteen aangegeven hebt dat dit niet de juiste hulp is voor jou. Lijkt me best een teleurstelling, je gaat er neem ik aan niet van uit dat het zo loopt.
Hoop dat je snel bij de juiste persoon terecht kan!
Wat ongelofelijk naar. Sommige mensen zijn echt niet gemaakt om op posities als deze te zitten. Zelfs al ben je te laat is dat geen reden om geen empathie te tonen, kan me goed voorstellen dat dat je raakt. Het zoeken van een stageplaats is altijd spannend en wil soms gewoon ook niet lukken.
Mocht je in de sociale wetenschappen zitten: stuur me een pb, afhankelijk van wat je zoekt weet ik dan misschien wel plekken waar je kan aankloppen.
Mocht het toch niks worden met deze stage, misschien dat ik dan iets voor je kan regelen? Wij werken zelf heel veel met (big) data en een passende opdracht is al snel verzonnen!
Betere timing kan die mail niet hebben volgens mij. Voelt die mail wel een beetje als een positief iets?
Wat een botte manier van communiceren zeg. Niks zo vervelend als iemand die je onderbreekt en alleen ādus?ā Zegt. Zeker als jij je gevoelens uitspreekt.
Absoluut niet denken dat jij dit verkeerd ziet hoor. Dat ligt echt aan de stage coƶrdinator in deze. Ik hoop voor hem/haar dat dit niet zijn normale manier van communiceren isā¦
Aub niet quotenā¦ Ik heb ook maar wat stappen gezet. Aangemeld bij verslavingszorg en begonnen met refusal.
Pak ik vast 1 ding aan en hopelijk voel ik me straks minder depriā¦ wel echt kut dat ik niet meer samenwoon en mān relatie steeds meer in de soep loopt. Ben bijna jarig en word een gek nieuw levensjaar zo. Beter hopelijk 
alleen zo voelt het nu dus echt niet. weet niet zo goed waarom ik het post maar is fijn om even van me af te schrijven
Supergoed van je! Dapper hoor, hoop dat je je snel beter gaat voelen!
Ik begin weer de stress te krijgen dat iedereen ziek wordt en ik dus ook (emetofobie). Gisteren uit eten geweest met een vriendin en die vriendin is vannacht ziek geworden. Dus nu al de hele ochtend in staat van paniek en natuurlijk ook misselijk. Jeetje.
Ik weet niet hoe deze mensen op dit plekje terecht komen maar ik vind het opvallend hoe slecht veel stagecoordinatoren kunnen zijn.
Ja, ook in mijn bachelor. Ik kon gewoon geen stage vinden en had letterlijk 40 plekken gebeld en gemaild. Toen kwam hij ook met een verhaal als: als dit je niet lukt hoe gaat het later dan. Je moet geen zelfmedelijden hebben maar meer je best doen. Gelukkig dacht ik toen gewoon wat een lul, maar voor hetzelfde geld trek je je er iets van aan.
Hee wat lief, dank je! Mijn hoofd maakt er altijd weer een heel verhaal vanā¦ ja maar stel dat ik echt ziek word etc etc. Maar het klinkt logisch wat je zegt dus dankje! Ik heb straks nog een afspraak staan om te gaan lunchen, kijk er een beetje tegenop, maar we zien wel wat ik wel/niet eet. In ieder geval heel fijn je begrip!
Hier ook enorm veel last van emetofobie de laatste tijd, ik haat de wintermaanden zo erg. Vanaf dat ik de deur uitga, totdat ik terug ben is de laatste weken gewoon Ć©Ć©n langdurige paniekaanval. Zit continu in mijn hoofd te rekenen met incubatietijd van verschillende virussen, ben bij elk geluidje in de trein bang dat iemand ziek wordt. Het komt bij mij vooral voort uit dat ik 2 uur reistijd met het ov terug naar huis heb. Ik kan me niks ergers bedenken dan ziek worden en dan nog 2 uur in het ov moeten. En omdat ik geen āontsnappingsplanā heb, blijft de paniek elke dag aanwezig. Het liefst wil ik gewoon overal mee stoppen en thuis blijven tot half maart ofzo. Maarja dat is ook geen optie natuurlijk.
Oh, het klinkt echt zo herkenbaar.
Ik ben ook de hele dag aan het bedenken wat ik moet doen als ik ziek word. Ik moet ook wel eventjes reizen vanaf werk, en dat helpt inderdaad niet mee.
Ik heb ook veel moeite met eten, vooral buiten de deur. Thuis is het gelukkig iets minder momenteel, heb wel maanden gehad dat ik dan amper avondeten at.
Ik ontloop ook liever alle zieke mensen deze maand. Helpt niet echt dat mn vriend in het onderwijs werkt haha.
We komen vast wel weer door de winter heen.
Thanks! Tot nu toe valt het mee gelukkig, alleen erg moe en misselijk maar het ergste moet bijna voorbij zijn.