Het niet zo lekker in je vel-topic

Persoonlijk
#1760

Ik zie echt zó op tegen deze maand. Ik ben net 1,5 week vrij geweest, maar nu gewoon het gevoel dat de komende tijd één groot zwart gat is zonder leuke dingen. Ik moet over drie weken mijn huis uit, maar hoe mijn woonsituatie er dan uit komt te zien is niet helemaal duidelijk. Ik ga afwisselen tussen het huis van mijn vriend en het huis van mijn ouders. In welke mate hangt af van waar ik kom te werken. Had gehoopt nu al een andere baan te hebben, maar ik ben al driekwart jaar bezig en nog steeds geen duidelijkheid. Nu twee sollicitaties lopen: locatie A (dichtbij mijn ouders) en locatie B (dicht bij mijn vriend). Vriend en ouders wonen op een half uurtje van elkaar, dus sowieso allebei prima. Maar gewoon de onduidelijkheid.

Tussen deze onduidelijkheid door moet ik ook nog verhuizen, elke dag na werk bezig met dat huis leeghalen. Daartussen nog de energie eruit halen voor die sollicitaties en gesprekken iedere keer. En daarnaast nog werk en studie waar ik allebei geen energie meer uithaal. Bij het werken op locatie B ga ik ook stoppen met mijn studie, en dat heeft nu de voorkeur. Maar dan heb ik deze maand dus een gesprek op mijn huidige werk over de voortgang. Nou die voortgang is er niet, want het lukt allemaal totaal niet. Maar ik kan ook moeilijk gaan zeggen: ja sorry, ik ben niet zo gemotiveerd, want ik probeer al driekwart jaar bij jullie weg te gaan. En nu wilde ik heel even IETS doen aan die studie. Ik sla een boek open en ik wil eigenlijk gewoon janken. Ik begrijp de tekst niet, ik lees wel maar ik snap niks en ik ben gewoon moe en ik wil niks.

Lekker onsamenhangende lap tekst. Samenvatting: Ik weet het niet meer, en ik moet 26734986 dingen doen, met 2% energie.

2 likes
#1762

Ah dit is ook heel pittig en zwaar. Begrijpelijk dat je de energie niet meer kunt opbrengen voor al die zaken hoe groot of klein ze ook zijn. Hopelijk heb je snel enigzins rust in de tent.

2 likes
#1763

Hoi ik ben momenteel een beetje weemoedig en neergeslagen, want het lijkt of niks werkt tegen mijn depressie en adhd klachten. Ik heb zo’n 3 jaar terug 2 soorten antidepressiva gebruikt. Sertraline en nog een (weet niet meer welke). Nu weet ik het niet zo heel goed meer, maar dit sloeg niet echt goed aan. Dus mee gestopt. Een jaar terug ben ik begonnen met adhd medicatie. En ook sloeg niks aan. Ben de ladder op gegaan. Dus methylfenidaat/dexamfetamine kort en langdurige. Geloof dat ik zo’n 5 verschillende heb gehad en alle in verhoogde dosis. En daar voelde ik niks van. Wel de bijwerkingen, dus het waren geen neppillen haha. Maar niks positief of überhaupt verschil. Behalve minder eetlust (met overgewicht is dat eigenlijk wel fijn). Nu daar in de zomer ook maar mee gestopt. Nu ging het in de zomer vet slecht dus sinds november begonnen met Welbutrin/bupropion. Maar weer helemaal niks en het voelt echt alsof niks gaat helpen. Hiernaast ga ik ook naar therapie (hier ook meerdere vormen van geprobeerd) die ik momenteel fijn vind, maar verbetering? Nee dat niet. Ik begin echt bang te worden dat het nooit beter gaat worden. Die hoop die ik al meer dan tien jaar heb dat het mater beter gaat worden begint wel echt te verdwijnen nu. Merk dat mijn therapeute het ook niet zo goed meer weet. Zijn er meer mensen die een heel lang traject hebben (gehad) en waar toch een uitkomst is gekomen?

TL/DR
Ervaringen met lang therapie en medicatie traject. Veel medicatie uitgeprobeerd etc.

#1764

Ja. Maar wat houdt een uitkomst in he, dat is vrij breed. Ik heb nog steeds therapie, slik nog steeds meerdere soorten medicatie en ben nog steeds niet waar ik wil zijn. Maar er is geen sprake meer van een therapieresistentie depressie.

Paar dingen die misschien wat aangrijpingspunten kunnen geven: is de diagnostiek helder? Als de indicatie voor de medicatie niet goed is zal het ook niet het gewenste effect geven, zelfde als verschillende soorten psychotherapie. Verder zou je eens kunnen vragen of je getest kunt worden op geneesmiddelenmetabolisme. Er zijn mensen die bepaalde medicatie sneller of juist minder snel afbreken en dat heeft effect op de werking. Geldt dan weer niet voor methylfenidaat/dexamfetamine maar wel voor de meeste antidepressiva. Kan bijvoorbeeld bij het St Jansdal, mogelijk iets om naar te kijken? https://www.antidepressiva-test.nl/

En snap dat het uitzichtloos voelt, maar voor behandeling voor depressie zijn er nog heel veel opties (medicamenteus en nietmedicamenteus), dus kans is echt wel aanzienlijk dat je eruit gaat komen. Veel sterkte iig!

5 likes
#1765

Ik ga dit zeker met mijn therapeut en psychiater behandelen. Dat resistentie ding had ik nog nooit van gehoord.

Over de diagnostiek twijfel ik sowieso ook. De depressie is vrij duidelijk, maar mijn adhd betwijfel ik soms. En voor mn gevoel heb ik nog een hele waslijst erbij haha.

Bedankt! :heart:

1 like
#1766

Ik heb voor het eerst in mijn leven (na jaren van twijfelen en niet durven) een afspraak gemaakt bij de huisarts vanwege mijn mentale gezondheid omdat ik een doorverwijzing wil naar een psycholoog. Ik vind het echt heel spannend, ben erg bang dat mijn huisarts vind dat mijn klachten niet te erg zijn of dat ze de ernst niet inziet (ik bagatelliseer graag, dus dat moet ik echt niet gaan doen) en dat ik daarna nooit meer om hulp durf te vragen. Ik durf het mijn vriend niet eens te vertellen, omdat het dan in mijn ogen als een zwakte overkomt terwijl ik weet dat hij het alleen maar toejuicht :sweat_smile:.

Kan iemand mij vertellen hoe zo’n gesprek met de huisarts ongeveer gaat?

5 likes
#1767

In mijn ervaring heel kort, ik gaf aan dat ik graag naar een psycholoog wilde en waarom, mijn huisarts gaf mij een lijstje met psychologen waar ik terecht kon en ik mocht de volgende dag een verwijsbrief ophalen. Ik kreeg ook een strip kalmerende medicatie mee voor in de tussentijd maar dat ligt natuurlijk aan je klachten.

2 likes
#1768

En succes trouwens @Canvastas :heartbeat:

1 like
#1769

Ik vertelde dat ik me mentaal niet zo goed voelde, dat ik slecht sliep, dat ik vlg mij ook ongeveer wist waardoor het kwam (jeugd trauma’s) en dat ik graag een verwijzing wilde. Ik weet nog heel goed dat ik aanstalten maakte om 1 vd trauma’s wat meer toe te lichten, maar ze onderbrak me en zei dat dat helemaal niet nodig was. Dat ze zich goed kon voorstellen dat het me goed zou doen om met iemand te praten. Ik heb (ook na ervaring vrienden) totaal niet het idee dat ze zomaar moeilijk doen of lastige vragen zou stellen.

En of ik al wist waar ik terecht wilde etc (vlg mij is dat wel iets wat bij mijn huisarts tegenwoordig nodig is, ook toen ik later een 2e verwijs brief voor iets wilde. Zodat ze de juiste naam /organisatie kan aanschrijven, maar geen idee of dat overal is).

Het kan zijn, afhankelijk van je klachten of hulpvraag dat ze je eerst naar de praktijk ondersteuner doorstuurt. Dat was bij mij zo toen ik na een mislukt traject weer naar de HA moest voor een nieuw verwijsbriefje. En dat vond ik zelf ook prima. Geen idee of je dat nog evt ziet zitten, als 1e stap

Het is juist heel moedig om hulp te zoeken en je kwetsbaar op te stellen!
Ik hoop dat je er veel aan zult hebben

1 like
#1770

@Luzarl Bedankt voor jullie reactie! Zo te lezen denk ik er inderdaad weer te moeilijk over :blush:

2 likes
#1771

Bij mij was ze heel erg lief. Ik heb/had ocd dus heb een beetje uitgelegd wat mn klachten waren en ze vertelde hoe knap ze het vond dat ik hulp ging zoeken. Kreeg indd een briefje mee met wat opties qua instanties en een verwijsbrief.

2 likes
#1772

Hoe was het gesprek gegaan?

3 likes
#1773

Lief dat je het vraagt! :heart: Ging opzich wel goed, maar heb uiteindelijk maar 10% vertelt en klapte toen dicht haha. Heb een afspraak met de praktijkondersteuner eind januari! Ben benieuwd wat hij kan betekenen.

2 likes
#1774

Ik ben al jaren lang depressief en sinds mijn relatie uit is weet ik echt niet meer waar ik het moet zoeken. Ik heb mij weer aangemeld bij de psycholoog en sta op de wachtlijst, dit duurt nog ongeveer 4 weken hoop ik. Alleen ik ben al vanaf mijn 13e telkens af en aan bij psychologen. Ik heb zoveel soorten therapie gevolg en vraag mij echt af of ik nog wel te helpen ben of dat ik dit gewoon moet accepteren. Ik doe ook alles om mij beter te voelen. Ik ben begonnen met danslessen, op mijn vrije dagen ga ik naar buiten ipv op de bank zitten. Ik heb lieve vrienden en familie waar ik mee afspreek en waar ik op terug kan vallen. Ik ben zelfs sinds 2 maanden begonnen met mindfullness omdat dat zou helpen. Maar wat ik ook doe, niks helpt? Ik heb oke dagen of hele slechte dagen. Nooit eens het gevoel dat ik gelukkig ben en een echt leuke dag heb. Ik loop overal met mijn hart onder mijn ziel.

De telefonische intake bij ee psycholoog voelde goed. Ze wilden ook mijn oude behandelplannen inzien om te kijken wat er al geprobeerd is en of er misschien dingen over het hoofd gezien zijn. Maar toch blijf ik telkens twijfelen of ze nog wel iets kunnen doen en of er iets is dat helpt.

10 likes
#1775

Sorry dat ik hier zo laat nog op reageer, ik hoop dat alles goed met je gaat! Je berichtje was voor mij het duwtje in de rug om zelf ook een afspraak met de ha te maken. Vind het echt heel spannend maar komt vast goed :sweat_smile:

2 likes
#1776

@waschbier Wat goed van je!! Je hebt de afspraak bij de huisarts nog niet gehad dus? Succes!

Ik heb gisteren toevallig mijn 2e afspraak bij de praktijkondersteuner gehad. Ik vind het wel heel fijn! Ook wel confronterend en vermoeiend ofzo, omdat hij steeds benoemt wat ik doe en waarom ik ben wie ik ben en waarom ik dat onprettig vind. Bij alles wat ik doe denk ik na: doe ik dit omdat X of doe ik dit omdat Y.

3 likes
#1777

Mag ik vragen welke vormen van therapie je gehad hebt? (Poh hier, dus wellicht kan ik gericht met je mee denken)

1 like
#1778

Lief dat je mee wil denken! Ik heb psycho educatie, cgt en schema therapie gehad. Daarnaast ook exposure en emdr therapie. Ik gebruik nu ook medicatie ivm Adhd. Verder doe ik nu zelf mindfulness thuis en ben ik begonnen met meer bewegen omdat dit beide zou moeten helpen, maar daar merk ik helaas ook geen verschil door.

Edit: ik heb soms het gevoel dat het hem bij mij ook niet in het denken zit. Ik zit niet op de bank met negatieve gedachtes. Ik kan juist best blij zijn met alles wat ik heb. Op mijn vrije dagen ga ik bewust de deur uit zodat ik onder de mensen ben en niet alleen thuis zit. En ondanks dat ik positief kan denken blijft het gevoel gewoon hetzelfde.

2 likes
#1779

Misschien een optie om te vragen voor een officiele diagnose voor medicatie.
Uiteindelijk is het voor sommige nu eenmaal zo dat bepaalde hormonen niet genoeg aangemaakt worden

4 likes
#1780

Ja ik heb meerdere officiële diagnoses en in het verleden is mij al aangeboden om met medicatie te beginnen. Dit heb ik afgewezen omdat ik er een beetje angstig voor ben. Ik wil niet helemaal ‘afgevlakt’ worden en ik ben bang voor de eerste paar weken en evt gewichtstoename =’) Maar ik begin nu inderdaad steeds meer te denken dat ik het misschien toch wel nodig heb.

3 likes