Allereerst: wat ontzettend rot voor je dat je je al zolang depressief voelt en dat therapie tot nu toe weinig tot niets heeft geholpen…
Omdat je meedenken wel kon waarderen (aan eerdere posts te zien), misschien zou ACT nog iets voor je kunnen zijn? En ik zou denken dat EMDR idd ook uiteindelijk misschien zou kunnen helpen (maar dan wel van iemand die de vervolgcursus heeft gedaan zodat ie specifieke route kan pakken op aangrijpingspunt van depressieve klachten). En medicatie zou idd ook een goede optie kunnen zijn. Heeft mij persoonlijk iig wel geholpen in verleden in depressieve periodes. Vooral dat “voelen” veranderde bij mij 
3 likes
Mee eens @Pepernoot . Het lost echt niet alles op, maar die zware sombere deken kan wel wat lichter worden.
Heb je wel eens non verbale therapieen geprobeerd? Beeldend, muziek, PMT?
@SummerDressed @Hippe_kikker
Dankjulliewel voor het mee denken! Met act en non verbale therapie ben ik nog niet bekend. Blijkbaar werkt de kracht van het forum, want ik ben gisteren al gebeld voor mijn intake gesprekken en kan 6 maart starten! Ik ben inderdaad toch maar medicatie aan het overwegen en moet mij denk ik gewoon over de angst heen zetten. Ik heb een fijn netwerk waar ik op terug kan vallen mochten de eerste weken heel zwaar worden.
13 likes
Wat fijn dat je gebeld bent en al zo snel kan starten! Ben benieuwd wat ze uiteindelijk aan gaan raden en hoop dat het je gaat helpen. Sterkte en succes in elk geval de komende tijd!
3 likes
Ik vind alle reacties hier heel lief en fijn🥰 Ik twijfelde even of ik het wel zou posten omdat het een beetje als een dagboekpost voelde, maar de steun en het begrip doet mij goed!
9 likes
Ik was vandaag weer zo paniekerig op werk. Ik moest ook spugen. En toen kwam mijn favo collega en voelde ik echt een zee van rust maar dan is die adrenaline nog niet weg en word ik zo hyper en irritant. Ik gedraag me dan echt als een 16-jarige. Heb net mn excuses aangeboden tegen mn collega’s maar voel me echt rot
1 like
Vervelend voor je. Maar als je collega echt leuk is, begrijpt ‘ie het vast wel. Iedereen heeft weleens een mindere moment.
Is het mogelijk om even te wandelen om rustig te worden wanneer je zo hyper bent? Of werkt dat bij jou niet?
1 like
Weet ik niet, maar ik kan eigenlijk niet weg buiten mn pauze. En ik heb ook nog maar tegen 2 collega’s gezegd dat ik dit soms heb. Want ik wil er ook geen ding van maken. Maar misschien moet ik het gewoon uitleggen zodat ik dan soms ff een kwartiertje kan lopen
Vooral doen waar je je prettig bij voelt. Als je geen zin hebt om het aan de grote klok te hangen is dat ook begrijpelijk. Maar ik denk wel dat het handig is om iets te vinden wat jou helpt om rustig te worden in zo’n situatie.
Je kunt het ook eventueel aan je teamleider te vertellen. Tenminste als je die hebt
1 like
Ik maak me een beetje zorgen over m’n baan. T gaat allemaal slecht met ons bedrijf. Op zich maakte het de laatste tijd niet echt uit dat ik niet veel te doen had omdat ik veel afwezig ben geweest. In januari moest ik nog vakantie dagen van vorig jaar opmaken en in februari werd ik geopereerd. Maar nu ben ik langzaam weer aan het terug komen maar is er nog steeds geen ruk te doen. Nu heb ik sinds november mijn laatste tijdelijke contract, maar ik vrees nu al voor exit terwijl er eigenlijk ook nog van alles kan gebeuren.
In principe kan ik ook zelf werk creëren in de hoop dat dit bijdraagt aan het bedrijf alleen heb ik het idee dat ik een extreem erg narcose brein heb op het moment waardoor ik de energie / concentratie niet echt vind om deze projecten echt te starten. En ook daar pieker ik weer over want komt het wel door de narcose dat ik me niet meer kan herinneren wat iemand een kwartier geleden tegen me zei, of is het gewoon vroegtijdige dementie?
Nu heb ik afgelopen week ook mijn relatie beëindigd. Geen idee ook of dat het komt doordat ik niks meer voel, of omdat ik gewoon nog een trauma heb waardoor ik geen toekomst met een partner voor me kan zien en het me op dit moment allemaal te veel werd.
Kortom, ik ben weer lekker veel aan het piekeren op het moment.
1 like
Joh volgens mij is er gewoon even genoeg aan de hand in je leven wat een hoop mentale ruimte vraagt (operatie en herstel, een verbroken relatie, bedrijf waar je voor werkt dat financieel niet goed gaat) en is het helemaal niet raar dat niet alles blijft hangen zoals in een normale periode.
En niet zo leuk om te horen maar zou echt niet de benen onder je lijf vandaan gaan lopen in de hoop dat jij dan kan blijven. Als ze van je af willen dan ben je hoe dan ook een makkelijk slachtoffer vanwege je tijdelijke contract. Zou nu echt niet allerlei werk gaan creëren voor jezelf in de hoop dat dat betekent dat je per definitie kan blijven of dat jij in je uppie de boel daar van de ondergang kan redden (want dat is ongetwijfeld absoluut niet het geval). Want hoe lullig ook, in dat soort ontslagrondes is t 9 van de 10 keer: tijdelijke contracten niet verlengen en daarna verder kijken wie nog meer.
7 likes
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen om gelukkig te worden. Ik ben niet ongelukkig, het is gewoon okee. Maar ik ben ook niet gelukkig. Het leven gaat gewoon zo langs me heen.
Vorig jaar dacht ik fuck it, ik verhuis naar Berlijn. Maar daar was ik ook niet gelukkig.
Ik weet het gewoon niet. En ook niet hoe ik er nou achterkom waar mijn vuurtje van gaat branden. Ik doe altijd alles alleen, spreek soms dagen niemand. Het maakt me zo onzeker en bang.
Moest dit ff kwijt
29 likes
Herken dit wel een beetje, geen tips wel een knuffel 🩷🩷
Ik voel me zelf wel ongelukkig dus herken het, weet ook niet of ik ooit gelukkig ben geweest maar ben bezig met eraan te werken (oa met psycholoog). Ook van mij veel hugs 
hopelijk lukt het ons dat geluk ooit te vinden 
4 likes
Er stond hier een hele lange reactie van iemand, dankjewel 
5 likes
Herken dit. Ben sinds paar maanden wel echt weer gelukkig omdat ik alles wat meer heb los kunnen laten en mijn vrienden meer zie. Merkte ook dat overdenken en per se ‘zin’ willen geven aan mijn dagen/ leven me ook heel veel druk opleverde.
Weet dat je niet alleen bent, en geef jezelf tijd om je ongelukkig te voelen. Probeer nieuwe dingen, hobby’s, omring jezelf met (nieuwe) mensen en laat ook die druk om ‘gelukkig’ te willen zijn los. Er komen betere tijden 
3 likes
Pff ik ben echt bang dat ik overspannen ben… Heb het gevoel dat ik niks qua gedoe kan hebben. Vorige week steeds buikpijn en huilen op werk. Slapeloze nachten. In het weekend opzien tegen werk.
Ik heb verder eigenlijk best een leuk leven, alleen op werk is er zwaar personeelstekort. Vrijdag naar de huisarts, maar ik wil echt niet dat er iets ingewikkelds uit komt.
5 likes
Zou je naar de bedrijfsarts kunnen voor een preventief gesprek? Daar hoeft je werkgever niks van te weten als je dat niet wil.
2 likes
Ik voel me zo godvergeten depressief de laatste weken. Gister open kaart gespeeld naar m’n partner en ouders, dat lucht al wel op. M’n psychiater appte direct terug toen ik vroeg of ze aankomende week nog plek voor me heeft. Het gaat echt niet goed zo en ik baal er enorm van.
7 likes
Ik voel me al langere tijd niet echt fit. Nu heb ik een paar weken geleden bloed laten prikken en was mijn ijzer heel laag. Daar heb ik nu tabletten voor maar eigenlijk sinds dien gaat het alleen maar bergafwaarts. Voordat ik dit wist voelde ik me ook niet 100% maar nu lijkt het binnen 2 weken zo bergafwaarts te gaan. Alles doet zeer in mijn lijf, zelfs als ik de trap op loop voel ik mijn knieën. Alles kost moeite, slaap super veel. Heb hartkloppingen. Ik vind dit zo lastig: dit ben ik niet. Iedereen heeft wel eens een dag dat die zich 80 voelt maar heb het nu al 2 weken. Ga vandaag maar weer bellen met de hap en dit maar aangeven, ik weet her anders ook niet
5 likes