Ah lief dat je het vraagt! Hier volgt een heel verslag hahaha. Nou, ze belden dat er nog een grotere plek was vrijgekomen, uiteindelijk dus 50 min behandeling gehad. Dus dat is heel fijn!
Het was wel echt een hel. Ze konden niets zien op de foto, toen suggereerden ze voorzichtig misschien is het wel stress. Toen begon ik al te huilen want ik had zoveel pijn en was gewoon heel bang dat ze me gingen afschepen met verminder je stress.
Gelukkig namen ze mijn pijn wel serieus, en hebben ze de kies toch open gemaakt. Hij bleek inderdaad wel dood vanbinnen maar was niet te zien op de foto. De behandeling zelf was naar, maar te doen. Weinig pijn.
Vooral de verdoving die mijn hele gehemelte deed opzwellen was echt een hel, hierdoor had ik het gevoel dat ik moest overgeven. Gecombineerd met de pijn en de onzekerheid en het wazige gevoel van alle diclofenac die ik had genomen was dit echt even te veel.
Uiteindelijk heeft hij het goed schoon kunnen maken, maar nog niet alles af kunnen maken. Ik moet dus nog wel terug over twee weken, maar de ergste pijn zou binnen nu en 3 dagen moeten afnemen.
Het nare is wel dat het komt doordat ik zelf de kies helemaal kapot heb gebeten door knarsen. Het was dus geen ontsteking maar een ‘mechanisch’ probleem. Eerst moeten we deze kies zien te redden, maar ik moet dus ook aan de slag met het tandenknarsen, ook om mijn andere kiezen te sparen. Er bestaan hier ook weer speciale specialisten voor: gnatologen. Maargoed, dit is dus voor de toekomst.