Ja, dat is mijn mening ook hoor dat het veel te snel is gegaan. Dat hij moet wennen aan de situatie. Ook weg bij zijn baasje en vertrouwde omgeving. Wel zou hij kinderen gewend zijn volgens zijn vorige baasje.
En ik probeer mijn moeder ook meer te leren over de lichaamstaal van honden, heb haar ook boeken gegeven. Daar pikt ze veel van op. Maar mijn vader is helaas een hopeloze zaak.
En wat ik zeg, de dingen die ik hoor lijken puur te komen uit dat hij zich bedreigd voelt en niet uit jaloezie. Ik vind het alleen wel lastig hoe lang kan dit duren en mijn oudste dochter is wel een groot gedeelte van hun leven en is er normaal bijna dagelijks. Kan ik dan beter voorlopig niet meer met haar langs komen.
Ik heb ook nog gedacht om een hondentrainer te laten langs komen voor 1 op 1 met hen. Maar dan moet hij ook eerst meer gewend zijn. Is nu nog te veel prikkels.
Misschien is het wel niet het juiste plekje voor het hondje.




