Aww wat omschrijf je dit treffend. Op verdriet staat geen vervaldatum dus neem je tijd om het te verwerken. Die laatste foto laat ook echt zien hoe hard ze genoot van jouw liefde <3
1 like
Heel veel sterke 
2 likes
Och toch, heel veel sterkte met dit zware verlies. Die laatste foto 
Wat ontzettend mooi dat ze uiteindelijk gecremeerd is met het dekentje. Neem je tijd om te rouwen en een hele dikke virtuele knuffel!
2 likes
Heel veel liefs en sterkte! 
2 likes
O ja @sashiko ik moest ook nog aan dat geweldige zelfgemaakte patchwork giletje voor je kind denken. Wat een mega mooi aandenken ook voor haar
2 likes
Ja, die had ze aan toen we afscheid namen 
2 likes
Klopt, als haar adem ook koud aanvoelt is dat ook een teken dat ze stervende is. So so sorry😭
Onze hond is een halve collie/halve toller en ze zit met 1 jaar en 2 maanden echt nog vol in de pubertijd. We zijn vandaag flink met haar wezen wandelen en we merken dat als ze dan minder slaapt (door de wandeling) en we thuiskomen en er veel omgevingsgeluiden zijn, ze constant blijft blaffen. De buurkinderen waren voor de deur op straat aan het spelen dus elke 3 min stond ze weer voor het raam te blaffen. Wij haar vervolgens weer naar de mand brengen, maar bij elk volgend geluid ging ze weer los. Ik weet dat het een proces van de lange adem is, maar ik ben blij als ze het geleerd heeft om haar rust te pakken en niet bij elke scheet aan te slaan 
Ik had net vanwege zware familieomstandigheden een enorme huilbui en toen kwam ze haard hoofdje op mijn schoot leggen en bracht ze haar favoriete knuffel, ondanks al het geluid van op straat.
10 likes
Hebben jullie een (portable) huisdiercamera die jullie aanraden?
Die heb ik ook, die is prima!
1 like
Ik was dit weekend de stad uit met mijn hond, we zaten tegenover een groot bos dus ik had me voorgenomen lekker veel te wandelen met haar. Maar ik merkte ineens dat ze helemaal geen zin meer heeft in urenlange wandelingen, haha. Ze is nu 8 en heeft als het goed is nog heel wat jaren te gaan, maar ik merk de laatste tijd echt dat ze wat ouder wordt en dan vooral dus qua energie (en ik zie het aan haar beginnende grijze brilletje ). Met haar hondenvrienden is ze niet te stoppen, maar met wandelingen als deze loopt ze maar gewoon een beetje achter me aan.
Ik vind haar nog zoveel liever nu ze zo haar voorkeuren heeft. Normaal moet ik haar ook delen met mijn vriend en dat hoefde nu niet, dus het was echt fijn om weer even een paar dagen te bonden met haar alleen
11 likes
Wat leuk dat jullie samen op pad waren! Wel heel herkenbaar, ik merk ook dat m’n hond ineens wat ouder gedrag vertoont en ze is ook pas 8. Soms word ik er wel een beetje verdrietig van, want ik wil haar nog heel lang bij me houden, maar dan merk ik dat ze idd ook nog steeds die speelse kant heeft! Ze wil thuis alleen het liefst de hele dag pitten op de bank haha.
3 likes
Ik ben een weg weggeweest en m’n hond was in goeie handen (gewoon met m’n vriend), maar ze is de hele week blijkbaar best wel sippig geweest? Guess who’s living her best relaxing life now met mij op de bank??
34 likes
Ahhh cutie, ze heeft je gemist. Dankje voor dit fotoverslag.
1 like
Ja ook herkenbaar! En ze is sneller klaar met drukte om zich heen, bij te lang bezoek kan ze bijvoorbeeld ineens naar boven gaan om daar verder te slapen (terwijl ze altijd liever bij ons in de buurt is dus daarmee wordt blijkbaar echt een grens bereikt haha).
En ja mijn vriend wordt er dus ook eerder verdrietig van. Maar we hebben haar nu bijna zes jaar, met een beetje geluk kan ze nog 5-6 jaar mee.
Ah ja herkenbaar, voorbereidende rouw is dat! Vanaf 8 kwamen bij mijn hond ook de eerste kenmerken van ouderdom. Begon met blessures, toen grijze snoet, staar, rustiger, meer slapen en later ook echte oudersomsdingen als verwarring, doofheid en zindelijkheidsproblemen. En bij elk nieuw ding werd ik altijd even heel verdrietig, door de jaren heen heb ik af en toe ook echt hard gehuild om het idee dat ze ooit dood zou gaan. Uiteindelijk is ze bijna 16 geworden en heb ik dus haar halve leven ook al gehuild om haar dood, haha. Maar achteraf ben ik wel blij dat ik me zo bewust was van haar sterfelijkheid, omdat het ook dankbaar maakte. Vooral de laatste jaren dat ze er nog was voelden zo kostbaar, ik koesterde haar echt.
Dus gewoon lekker toestaan dat verdriet hoor. en als je moet even goed huilen en daarna weer dubbelop genieten van je harige vriend
6 likes
Fijn, maar ook verdrietig dat het herkenbaar is ook @AuntGayle! Ik denk dat het idd is omdat ik met haar sterfelijkheid geconfronteerd word, terwijl ik voorheen altijd dacht ze is nog zo jong, dat duurt nog zeker 10+ jaar. Ik heb ook een jong kind waardoor ze minder aandacht krijgt dan voorheen waarover ik me ook wel eens schuldig voel, maar ze is ook zo lief voor hem dat ik ook extra dankbaar ben dat mijn kind met haar mag opgroeien. En ik hoop dat ze over 1-1,5 jaar ook echt samen kunnen spelen en dat het voor haar dan ook extra leuk is dat ons gezin uitgebreid is en dat we nog veel leuke dingen kunnen beleven samen .
3 likes
Ja pff, die jaren met een klein kind en een hond zijn echt pittig inderdaad, met alle veranderingen in het gezin en qua aandacht die je zou willen uitdelen, en die je werkelijk kan uitdelen. Vanaf de kleutertijd vond ik de combi hond en kind juist echt leuk, ook voor de hond, hopelijk gaat dat voor jullie ook zo zijn!
1 like