Mijn hond komt van rescue dogs europe. Deze stichting is vaak slecht in het nieuws gekomen en uiteindelijk gesloten. In het bijgevoegde filmpje kan je o.a. zien wat de problemen daar waren. (Een hond adopteren? Bij Rescue Dogs Europe kan dat flink in de papieren lopen - YouTube)
Echter was dat nog niet bekend toen wij hem ophaalden 11 jaar geleden. Het zou een bichon frise zijn van 2,5 jaar die op een eutanasielijst stond in een Frans dierenasiel. Hij werd beschreven als een hele lieve en gezonde hond, die makkelijk in een gezin paste. Echter toen we hem kregen bleek hij oormijt en een zware allergie te hebben voor veel voedsel waardoor hij het 1e half jaar wekelijks bij de DA kwam wegens het poepen van bloed. Hier zijn wij nooit van op de hoogte gebracht. Ook toont hij bijtgedrag naar andere honden en was hij eigenlijk gewoon niet geschikt voor een gezin die hun eerste hondje aanschaft. Het is een hele lieve hond, maar heeft een giga gebruiksaanwijzing. Geen kleine kinderen over de vloer, altijd opletten met uitgaan en plekken waar loslopende honden zijn ontwijken (nooit dus naar het strand of bos) hij kan niet in pension als ik met vakantie ga of doggydaycare en zo gaat de lijst even verder.
Om nog even terug te komen op zijn ras en de stichting. Het blijkt dat de stichting rommelde met chipnummers en paspoorten. Mijn hondje zou twee jaar zijn tijdens de adoptie, echter denken we dat hij net pup af was en veel jonger was. Het is ook geen bichon frise, maar een asbakkenrasje. Ik vraag me echt heel vaak af wat nou zijn echte verhaal is, waar hij vandaan komt en wat hij heeft meegemaakt.
Al met al een hele slechte ervaring met de stichting, maar we hebben nooit spijt van hem gehad. Kennen de hond echt door en door, alleen had het bij een ander gezin wel anders kunnen aflopen.
Ik zou echt opletten bij stichtingen want hoor dit soort verhalen veel vaker. Ze maken het vaak mooier dat het is helaas.