Ja die snap ik ook heel goed. Het is meer gewoon mijn eigen gevoel, dat ik die filmpjes voor mij zie, de beelden hoe de dieren worden mishandeld en gewoon een vreselijk leven hebben en dat ik dan niet begrijp dat mensen het nog blijven eten. Het is puur mijn gevoel dat ik denk hoe werkt dat dan? Hoe kan vlees smaken als mensen weten dat er zoveel leed achter zit?
Daar kan ik nog wel mee dealen ik ergerde me vooral aan iemand die liep te zeiken om die vegan bordjes bij de Appie.
Erg joh een extra aanduiding van producten die al langer in het assortiment zaten zodat mensen gewoon snel kunnen pakken wat ze nodig hebben of worden verrast zonder het hele etiket hoeven te lezen.
Haha vega kerstspecials allerhande dan
Dit is misschien een interessant artikel voor je!
En ik weet niet of je ook vegan eet? Als ik soms denk “hoe kunnen mensen nog vlees eten?” dan probeer ik ook meteen te denken “vegans zullen die gedachte ook over ons vegetariërs hebben, namelijk hoe kunnen zij nog melk/ei/kaas eten?”. Daar hebben veel vegetariërs (jij misschien ook als je geen vegan bent) hun (drog)redenen voor. Diezelfde redenen hebben vleeseters meestal ook. Bijvoorbeeld “ik wil niet iets lekkers opgeven/ik wil niet afwijken/ik wil niet zoveel moeite doen/ik wil niet heel erg moeten opletten of ik wel de juiste voedingsstoffen binnenkrijg”
Ja dat is echt heel logisch! Je kunt heel lastig overnight iets veranderen wat je al 20+ jaar doet en als heel normaal beschouwd. En als die verandering wel heel plotseling komt, dan is denk ik de kans groot dat je snel terugvalt in je oude gewoontes
Ik weet niet of je die verbinding wilt maken maar ik deed het ook nooit en ondertussen wel. Het maakt het veel makkelijker om ervoor te kiezen dingen te laten.
Om het te bereiken heb ik me ingelezen in het dierenleed, filmpjes erover gezien (inclusief nare beelden), ik volg mensen die erover posten op instagram dus ik blijf het ook zien. En onbewust als ik nu kippenvlees zie zie ik al die beelden voor me van lieve levende kippen tot veehouderijen tot het slachthuis.
Tis wel nog steeds zo als ik bv gehaktballen met jus ruik dat ik denk oh lekker maar het beeld van de dieren wordt dus bijna direct opvolgend opgeroepen bij mij.
Nouja lang verhaal en mss wil je het ook niet want cognitieve dissonantie is best fijn, maar het maakt het voor mij wel makkelijker om ervoor te kiezen geen dieren te eten :).
Haha ja ik geniet ook echt van vega omgevingen!
En nja dan werkt het idd niet, 't heeft bij mij ruim een jaar geduurd voor ik die associatie echt had (nadat ik vegan ging dus). Fijn dat je het alsnog laat 
Ik vind de associatie tussen milieu en consumentisme (vliegen voeding kopen) heel lastig te maken. Ik let dus met allemaal echt goed op maar das puur omdat ik mezelf dat heb aangeleerd.
@Pendule oh bedankt voor je eerlijke reactie dat waardeer ik.
@Memoria ik eet nu grotendeels plantaardig. Wanneer ik iets niet veganistisch eet is dat meestal per ongeluk. Heeft mij ook echt een tijdje geduurd hoor en gelukkig zijn er steeds meer veganistische opties. Maar het was ook grotendeels geen kennis hebben van bij mij, dat in bepaalde producten dierlijke producten zaten wat niet voor de hand liggend is. Zoals wijn, vruchtensappen etc
Maar een vriendin van mij die zegt dan “
Oh ik ga nooit meer varkens eten, zo zielig “ en vervolgens zie je in haar insta stories hele planken vlees op tafel seranoham, salami rolletjes etc. Ik zit mij dan echt op te vreten
Want als die varkens op beeld komen is het zielig maar opeens is seranoham nooit een dier geweest ofzo?
Maar ik droom trouwens wel heel vaak dat ik spek eet en dan word ik misselijk wakker
5 minuten smaak is wel heul belangrijk hoor. 
Vroeger wilde ik die filmpjes nooit zien want ik kon het niet aan, nu moet ik ze van mezelf kijken.
Ik kan niet alles aanzien, soms trek ik het echt niet! Ik bedenk mezelf vooral: Wie ben ik om het leven van een dier te ontnemen terwijl ik absoluut het overleef zonder vlees, ik ga niet dood en ben gezonder dan ooit.
Ik ben vroeger wel eens vegetariër geweest en hield dat niet vol, omdat ik geen connectie had bij het vlees dat ik at. Ondertussen ben ik nu bijna 2 jaar vegetariër, grotendeels vegan, en elke keer dat ik vlees zie, zie ik het levende dier ervan ook in mijn hoofd. Vandaag had ik opeens extreem veel zin in curry worst (geen idee waarom) en dan ben ik toch wel heel blij dat m’n hersenen automatisch overschakelen naar schreeuwende varkentjes zodat ik m’n cravings op slag kwijt ben. Al zou ik soms wel willen dat ik wat minder terror vega was want ik maak het ook niet altijd even gezellig, maar door mn terror vega gedrag eten de mensen die het dichtst bij me staan ook veel meer vegetarisch dus het heeft z’n voordelen om ongezellig te zijn
Hahaha. Ik merk dat vooral mensen op het werk het niet begrijpen. Collega van mij volgt een veganistisch dieet omdat ze hele erge buikklachten heeft en niets aan kan wat niet plantaardig is, voor haar is veel en veel meer begrip.
Bij mij voelen mensen zich al sneller aangevallen, terwijl ik mezelf behoorlijk op de achtergrond hou. Maar ik denk dat mensen zich sneller aangevallen voelen bij mij omdat ze denken dat ik slecht over ze denk. (Wat ik stiekem ook ergens wel doe haha maar he dat kunnen ze niet weten behalve als ze meelezen op het forum)
Ik denk ook dat moral envy meespeelt. Mensen vinden het zelden leuk om geconfronteerd te worden met iemand die het “beter” doet (ik zet dit met aanhalingstekens maar eigenlijk vind ik dat je het als vegan standaard beter doet dan anderen. Ik ben zelf nog vegetariër en weet dat vegan beter is dus ik vind mezelf ook inferieur haha)
Ik denk dat heel veel mensen idd wel weten dat het best fout is en dat je je niet meer achter “ Je HeBt vLeEs NoDIg “ kan schuilen.
Af en toe hebben wij één of ander event(je) op het werk, en dan organiseer ik regelmatig de catering. Ik doe die dan volledig vegetarisch (de vegan opties via de catering op mijn werk zijn jammer genoeg echt beperkt), en de meesten van mijn collega’s vinden dat ook helemaal oké. Maar af en toe komt er wel eens iemand (meestal extern) tegen mij klagen ‘dat ik mijn mening niet zo moet opdringen’…
Euhmmmm, ik dring toch geen mening op: er is toch lekker eten voor iedereen?
Zo bizar eigenlijk als je het door eenders welke andere voedingsgroep verandert.
“Hoezo geen pasta op deze brunch? Wil jij je anti-Italiaans gedachtengoed opdringen?”
Oh jaaaa vervelend is dat he, net zoals als je iets deelt van eten en bijvoorbeeld zegt vega kroket.
“ jaja we weten het wel “
Zeg je kroket
“ huh jij was toch vega??? “
Ik was laatst bij een heel fijn restaurant waar ze ook vlees en vis hadden. Alleen vlees en vis waren opties en de basis was vegan. Vond dat zo sterk ! Mensen bewust van maken dat het echt keuzes zijn.
Ik vind Rutger Bregman echt vreselijk.
Mijn motivatie, vooral in het begin, was eigenlijk heel raar om geen vlees meer te eten. Ik moest van een zeer naar familielid bij de snackbar altijd meer eten dan alleen een frietje en dat echt 15+ jaar tegen mijn zin in (en best vaak). Op die dag dat ze overleed zag ik het als een mooie fuck you naast het feit dat ze niet meer leefde. zo van ‘nu kan je sowieso niks meer over mij zeggen over mijn eetgewoontes’. Minder dierenleed etc is natuurlijk een mooie bijkomstigheid geworden 
