Ik weet niet of dit een impopulaire mening of biecht is, maar ik schaam me er niet per se voor ofzo dus dan maar hier:
Ik hecht echt wel veel waarde aan mān vrienden/vriendinnen, zou niet zonder ze willen. Maar ik heb het nooit begrepen dat mensen in vriendschappen elkaar echt kunnen missen. Dat een vriendin naar het buitenland gaat, en ik gemeenschappelijke vriendinnen dan hoor zeggen: āik mis haar zo, ze is al veel te lang weg!ā Dan zit ik er altijd echt bij van: oh ja uhh misschien moet ik maar weer eens een appje sturen en ff interesse tonen. Ik mis mān ouders wel eens en mān vriend ook. Vrienden staan gewoon nĆ©t iets verder van me af wat dat betreft denk ik. Hooguit dat ik ze dan weer zie en me besef hoe gezellig we het samen hebben.
Hierdoor geloof ik het ook bijna niet als anderen dit zeggen hahaha. Klinkt altijd meer als iets dat mensen zeggen uit beleefdheid voor mij. Terwijl het best logisch is natuurlijk.