Deels een beetje schaamte of ongemak. Ik woon klein en het is echt nooit zo opgeruimd of schoongemaakt dat spontaan mensen zou willen ontvangen. Het is niet ranzig ofzo hoor, maar moet wel even flink wat aan kant als ik nu bezoek krijg. En daar heb ik vaak gewoon geen zin in 
En ook deels dat ik als mensen bij mij zijn me verantwoordelijk voel dat ze het ook naar hun zin hebben. Dat het gezellig is, dat er genoeg te eten en drinken is, ga zo maar door. Dus ondertussen zit ik dan alleen maar te stressen of alles wel goed gaat.
Dit is bij echt close vrienden natuurlijk wel iets minder dan anderen, maar de basis is een beetje hetzelfde. Dus dan ga ik veel liever naar hun toe of spreek ik in de stad af ofzo.
Edit: het is trouwens niet dat ik iedereen uit mn huis weer hoor, en heb wel meer mensen in mn omgeving die ook weleens geen zin hebben om bezoek te ontvangen, dus dan zet ik me over mn luiheid heen en nodig ik gewoon mensen uit hoor. Niet dat ik alles afschuif haha