Niemand kan me vertellen dat dit koppie van het oudere angsthaasje niet schattig is 
Nee maar ik snap wat je wilde zeggen natuurlijk! Ik heb daarin best een risico genomen want ze wisten niks van haar achtergrond. Gelukkig is het bij mij heel goed uitgepakt en is ze echt een lieve knuffelkont ondertussen. Maar toch even deze heads up voor oudjes!!
Ik vind het wel erg dat je hier voor “misdadiger” wordt aanzien als je raskatten koopt. Het feit dat de katten/kittens (en dieren in het algemeen) in de asielen zitten is doordat mensen hun kat niet laten steriliseren/castreren én ook door het feit dat mensen niet goed nadenken over de aanschaf van een kat (of ander dier).
Het feit dat mensen raskatten kopen is, naar mijn bescheiden mening, niet het grootste probleem. Het probleem is hoe mensen met katten (en andere dieren) omgaan waardoor de katten/kittens in het asiel terecht komen. En ja, ik besef maar al te goed dat het beter is om een asiel diertje te redden wanneer dat mogelijk is in jouw specifieke situatie (dat je het genoeg aandacht kan geven aan het meestal getraumatiseerd beestje, dat je het een geweldige thuis kan geven voor misschien nog een paar jaar als het al een ouder beestje is, etc…)
Jij hebt Perzen toch? Echt top idd.
Mijn 1e asielkatje was ook een oudere kat van ongeveer 11 . Miste een kat in huis maar kittens waren toen geen optie. Ze is helaas niet heel lang bij mij gebleven maar als de katten die ik nu heb er niet meer zijn neig ik eerder naar weer een oudere kat in huis te nemen.
Ik wou graag een oudere kat uit het asiel. Ben geëindigd met twee raskat kittens 
De enige harde eis die ik had, was dat de kat niet naar buiten mocht. Dat vond ik best lastig bij het asiel, heel veel volwassen katten waren boerderijkatten of katten die wel naar buiten moesten kunnen. En ik wou geen kittens, dus daar heb ik niet naar gekeken. Was ook midden in de winter en dan zijn er sowieso minder nestjes geloof ik? Woonde toen op een appartement zonder buiten midden in een drukke stad met wegen waar mensen veel te hard reden. Toen ben ik naar een herplaats raskat gaan kijken (meestal omdat raskatten sowieso niet echt naar buiten mogen), maar daar zag ik alleen rassen die me niet aanstonden. Op die site kun je ook nestjes bekijken, eerst bij Maine Coons gekeken (daar ben ik mee opgegroeid), maar niks sprak me aan. Toen voor de grap bij de Noorse Boskat gekeken. Ik wou helemaal geen Noor, vond die rechte neuzen echt drie keer niks. Maargoed, opeens zag ik een foto van een kitten van 4 weken oud en ik was op slag verliefd. Meteen gebeld en ze was nog beschikbaar.
Ik ben iedere dag nog ontzettend blij met haar, ze is zo ontzettend lief, sociaal, knuffelig, echt een kat uit duizenden. Al onze vorige katten (ook htk-katten) waren lief, maar Skadi is echt mijn alles. Ben uiteraard ook blij met Emma haha.
Ben me ervan bewust dat het een egoïstische keuze is om voor twee raskatten te gaan. Ik vond het leuk om een keer kittens mee te maken (en ook het meerdere keren kijken bij de fokker, de ouderdieren ontmoeten, de gezondheidsonderzoeken inzien, stamboom uitpluizen). Als de meisjes er niet meer zijn (wat hopelijk nog heel lang duurt!) hoef ik niet perse een raskat meer.
Genoeg katten met kattenaids die niet naar buiten mogen en volwassen zijn (althans bij het asiel hier toen ik vorig jaar/2 jaar terug? keek). Enige reden dat ik dat destijds niet deed is omdat ik nooit eerder een kat had en met 1 wilde beginnen en deze als koppels werden geplaatst. Toen werd het Dolly mijn lievelingstweedehands
Als Dolly er niet meer is zou ik het met 2 wel aandurven. Mits ze aan 80 m2 en balkon genoeg zouden hebben.
Hoe kom je hierbij?
Ik heb zelf gemerkt dat katten ontzettend weerbaar zijn en zich vaak snel aanpassen. Mijn kat was 9 en ontzettend angstig in het asiel maar toen ik haar toch meenam sprong ze dezelfde avond nog bij mij op schoot. Ze heeft wel een weekje moeten wennen maar verder nooit problemen gehad. Ze is lief en een schoot kat.
Met kittens heb ik al helemaal geen probleem gehad, die zet je ergens neer en ze voelen zich thuis.
Niet dat er helemaal geen getraumatiseerde katten zijn maar dat is niet zo vaak en als het goed is weet het asiel dat ook en hebben die een speciaal huisje nodig.
Nou, hier een purebred platsnuit pluizenbolletje ter adoptie die niet of slechts afgeschermd naar buiten mag, go for it Vive - Verhuisdieren.nl
Wat vinden jullie van katten adopteren uit het buitenland? Ik heb zelf een kat uit Spanje, via een Nederlandse stichting. Maar vraag me nu soms af hoe ‘oké’ dat is.
Had natuurlijk een kat hier uit het asiel kunnen halen, alleen in die tijd kon ik alleen oudere katten vinden - die niet samen zouden gaan met m’n hele jonge kat. Heb bijna 2 uren aan de telefoon gehangen met een vrouw van die stichting als screening en ze heeft wel echt een goede kat uitgekozen, ze ging meteen heel goed samen met m’n kat die er al was.
Nja het idee van een asiel is goed maar ik vind het de grootste nonsens om er dan een uit een buitenlands asiel te halen terwijl ze hier net zo goed vol zitten.
Ja ben het zeker met je eens, mijn ‘probleem’ toen (begin corona tijd) was dat de asielen rondom mijn woonplaats helemaal niet zo vol zaten. Anders had ik gewoon een kat hier uit het asiel gehaald. (edit: ja sorry zit mezelf ff goed te praten, haha)
Er zijn best een aantal Nederlandse organisaties die dit doen en de foto’s en verhalen laten wel echt zien dat het in de asielen in het buitenland ook overvol zit. Vaak dan ook nog met mindere omstandigheden dan hier.
Ik ben meer voor hier adopteren, want hier zitten de asiels ook vol genoeg. Maar ik snap de keuze van adopteren uit het buitenland ook zeker wel.
Nee ik wou geen kittens meemaken? Ik wou graag een volwassen kat, daarom keek ik in eerste instantie niet naar kittens. Maar door die foto wel bij kittens uitgekomen, en dat vond ik wel leuk om mee te maken voor een keertje. Maar ik hoef niet nog een keer kittens, vind ze leuker nu ze volwassen zijn haha.
Toen ik keek zaten er volgens mij geen katten met kattenaids in het asiel @mikselke , maar dat was zo’n 4 jaar terug dus helemaal zeker weet ik het niet meer. Ik zou er nu/in de toekomst in ieder geval absoluut voor openstaan om zo’n koppeltje te adopteren!
Ik moet zeggen dat ik bijv van verhuisdieren ook nog nooit had gehoord voor ik Dolly in huis haalde. Als Dolly er ooit niet meer is (🥹) en het asiel hier heeft geen geschikte beestjes die bij mijn woonsituatie passen ga ik zeker daar kijken maar dat moet je ook net weten. Ik moet juist niet aan een kitten denken 
. Doe mij maar een lieve ouwe sukkel.
Emma maakt het niet zoveel uit, die ligt het liefst binnen. Skadi gaat inderdaad graag naar buiten, dus nu in de warmere periode gaan we regelmatig met haar buiten zitten. Dan gaat ze aan haar tuigje in de tuin, onder toezicht van ons. Wat het wel extra lastig maakt is dat Ska hooikoorts heeft.
Soms gaan we ook een blokje om door de wijk haha, maar moet eerlijk zeggen dat ik dat niet vaak doe. Haar tuigje is daar eigenlijk niet geschikt voor (als iemand tips heeft, graag!) en ik vind het toch wel eng om een hond tegen te komen.
In de herfst, als de temperatuur nog prima is, gaan we ook nog buiten zitten. In de winter zelden, en dan heel kort. Ik trek het niet om uren in de kou te staan/zitten. Woon momenteel bij mijn ouders en is helaas niet mogelijk om de tuin af te zetten. Als ik ooit weer op mezelf woon wil ik wel graag de tuin/het balkon afzetten en dan kan ze gewoon naar buiten wanneer ze wil!
Jouw verhaal vind ik wel echt prachtig om te lezen, lijkt me echt een heel gaaf zicht! Snap dat je daar geen kat hebt gehaald en dat zou ik zelf ook niet gedaan hebben. Bij mijn fokker was dat geen voorwaarde gelukkig, anders had ik het ook niet gedaan.
Fijn dat je dat opmerkt zonder achtergrondinformatie waarom wij perzen hebben. Maar inderdaad wij hebben perzen.
Ik vind gewoon dat het probleem ligt bij de mensen die katten in huis halen (maakt niet uit of het een asielkat is of een raskat) en het beestje dan aan hun 'lot" overlaten, om het zo cru te zeggen. Geen sterilisatie/castratie en gewoon buiten laten lopen, oeps zwanger… de kittens zijn niet gewenst en dan moeten ze naar het asiel. Of de kat maakt alles kapot thuis → naar het asiel. Het zijn maar een paar zaken die ik opsom, maar het gebeurd echt veel te vaak dat dieren naar het asiel worden gebracht omdat mensen niet nadenken wat het inhoud om een dier in huis te halen en dan maar achterlaten of naar het asiel brengen om welke reden dan ook. En daar gaat de aankoop van wel of geen raskat/rashond/ras whatever niets aan veranderen. Sommige mensen denken niet na bij een dier bij de fokker halen, zoals sommige niet nadenken bij het halen van een dier uit een asiel.
Een vriendin van mij had een kat uit het asiel, en die kon echt héééél goed als binnenhuiskat fungeren hoor… Tot de kat vanuit het asiel naar het huis ging en niet naar buiten kon (appartement). De kat viel de man aan en zette de boel op z’n kop. Uiteindelijk hebben ze de kat naar haar vader gebracht mét tuin, en daar bloeide die helemaal open. Eind goed, al goed.
Asiels kunnen ook verkeerde informatie verstrekken, en dan zit je er ook mee. Ofwel zing je het uit en doe je er alles aan om het beestje te houden in welke omstandigheden dan ook, ofwel gaat het terug naar het asiel / naar iemand dat je kent en hopen dat het dan maar goed komt. Dat vind ik dan ook weer erg, soms weet je gewoon de achtergrond niet en kan het asiel wel iets vertellen maar niet alles… Maar dan sta je soms alsnog voor een voldongen feit met je goede bedoelingen.
Als ze herplaatsters en niet van een fokker gekocht zijn dan mea culpa en heb ik niks gezegd.
Zelfs zonder fokindustrie kunnen er te veel katten zijn. Kittens die gewoon uitgedeeld worden (dus niet via het asiel) aan mensen die het toch zo lief vinden en verder niet nadenken over hoe ze een nieuwe zwangerschap kunnen vermijden bijvoorbeeld. Allemaal goed en wel dat het hier verplicht is in België om te castreren en steriliseren, maar als de kittens nergens staan aangemeld kan ook niemand controleren of het effectief gedaan wordt. Zodoende blijven er veel katten in de omloop, raskat of geen raskat.
Wij hebben begin dit jaar een kat geadopteerd via verhuisdieren. Middenin de winter (dus weinig nestjes en aanbod maar wel veel vraag), en met toch wel wat eisen (binnenkat want geen buitenruimte, geen ziektes etc. wegens logeeradres, liefst een uit nl) en het was alsnog binnen twee weken geregeld. Ik geloof écht niet dat je geen ‘geschikte kat’ kan vinden als je graag wil adopteren, en daardoor ‘moet’ uitwijken naar raskat kittens. Als je raskatten leuker/mooier vindt you do you, maar kom er dan gewoon voor uit.
Foto van onze 5-jarige queen
Nog wel een kleine aanvulling op de discussie over raskatten is dat bepaalde rassen wel echt een uitkomst kunnen zijn voor mensen met een kattenallergie. Maar goed dat geldt natuurlijk maar voor een beperkte groep mensen.
Eerlijk gezegd denk ik dat de meeste raskatten eigenaren wel
weten dat het nemen van een raskat kitten niet de meest ethische keuze is. Aan de ene kant snap ik de discussie wel hier, aan de andere kant vind ik het ook wel een beetje betuttelend ofzo (ik kan er niet helemaal de goede term voor vinden). Een beetje alsof je tegen iemand die blij vertelt dat ie naar Mexico op vakantie gaat vertellen dat met de trein naar Friesland ook super leuk is en een stuk minder schadelijk voor het klimaat. We maken nou eenmaal niet altijd de meest ethische en verantwoorde keuzes in ons leven en ja het zou veel beter zijn als we dat allemaal wel zouden doen natuurlijk. Maar ik vind het ergens ook een beetje flauw om tegen iemand die hier blij komt vertellen dat ze een Ragdoll kitten krijgt te gaan vertellen wat daar allemaal mis mee is. Ik zou het een ander verhaal vinden als iemand hier vertelt dat ie een kat wil nemen en twijfelt over een raskat als je dan gaat uitleggen waarom diegene zou kunnen overwegen om een asielkat te nemen maar wanneer de keuze duidelijk al gemaakt is vind ik het een beetje raining om someone’s parade.
