Lief dat je het vraagt! De dierenarts vindt het juist wel goed gaan en we moeten gewoon wat geduld hebben nog.
Het oog waar hij geraakt is, is niet meer te redden. Dat zat dichtgenaaid ivm zwelling, die hechtingen zijn eruit. En je ziet gelijk dat ie daar blind is. Oog staat heel raar in de oogkas en lijkt wel op een nep oog. Dat oog gaan we alleen vochtig houden maar verder niks mee doen.
Ik had het idee dat ie met het andere oog ook niks zag, en dat is nu ook wel, maar dat komt omdat het nog helemaal troebel is van bloed en vocht. En dat heeft tijd nodig om beter te worden! De dierenarts acht de kans best groot dat ie met dat oog goed genoeg kan zien als al die viezigheid eruit is. Dus we gaan ons best doen voor dat oog met druppels en 2 verschillende zalfjes om het oog nog te redden.
Qua dwangvoeren kan het best even duren voordat hij zelf interesse krijgt in eten dus daar gaan we ook mee door. Hij is in ieder geval bijna niks afgevallen dus met dwangvoeren kunnen we hem goed op gewicht houden gelukkig.
Verder voelde zijn kop heel onstabiel door alle breuken, voelde heel naar om vast te houden, maar ook dat is al een stuk beter.
Het is mentaal echt zwaar om zo voor hem te zorgen, maar de dierenarts heeft ons gevraagd om toch nog een week te proberen met alles om te kijken hoe ver hij dan komt. En die kans verdient ie zeker, dus we gaan nog even door!
Hij is door alles wel een stuk suffer dan normaal. De dierenarts zei hij weet nu amper dat ie nog leeft door de klap en alle zwelling enzo. Het is normaal gesproken een hele bange en schrikachtige kat. Ik kan hem altijd aaien, mijn man soms maar verder niemand. Mijn schoonmoeder heeft hem gisteren voor het eerst sinds hij bij ons is (3,5 jaar) kunnen aaien 