Mijn bejaarde poes is deze week vrij ‘plots’ heel erg achteruit gegaan. Zo erg achteruit dat ik bang ben dat inslapen geen andere optie meer is, want de DA heeft haar vorig weekend nog een cortisone spuit gegeven als laatste ‘redmiddel’ maar dat heeft niets afgedaan. Gisterenavond zijn we zelfs nog naar de dierenarts van wacht geweest omdat ik oprecht dacht dat ze aan’t sterven was. Maar het was echt een vreselijke DA, deed er zo laconiek over, dat ze haar wel even snel een spuitje zou geven, bah. Echt nul empathie. Daarom toch beslist om haar terug mee naar huis te nemen. Vanavond naar onze vaste DA en ik ben er echt niet klaar voor om afscheid te nemen maar het is niet meer te verantwoorden om haar in deze staat te laten leven. Ben echt kapot. Ik hoopte zo dat ze haar ‘eerste verjaardag’ (als asielkat) hier nog kon vieren maar dat gaat ze dus net niet halen. Had ik ook niet mogen verwachten op haar leeftijd maar toch.
Sorry voor de dagboekpost.