Oh jongens 
Zoals ik al zei in mijn eerdere post was Pandora echt heel erg lief. Ze was mijn 17e foster en ik heb nog nooit zo’n schatje meegemaakt. Voor de eerste keer lieten mijn vriend en ik haar zelfs in bed slapen met ons. Ze sliep echt de hele nacht in mijn armen of met haar gezichtje tegen de mijne aan.
Ik zei al tegen mij collega’s dat dit misschien wel een foster fail zou kunnen worden. Maar vanochtend werd ik wakker en was het helemaal mis. Ze ademde heel zwaar en snel en ik wist gelijk dat er iets niet goed was. Ik ben linea recta met haar naar de ER gegaan waar ze aan het zuurstof moest.
Toen vertelde de dierenarts dat ze waarschijnlijk vloeistof rond de longen konden horen en dat ze een röntgenfoto gingen maken. Omdat we nog niks gegeten hadden mochten we naar huis en zouden ze bellen met updates en moest ze misschien een nachtje blijven.
Toen werden we helaas gebeld dat ze een hartaandoening had en al in hartfalen was en ingeslapen zou worden. Ik ben terug gegaan om bij haar te zijn en ze is toen ingeslapen. Het is zo snel gegaan want gisteren leek ze nog gewoon gezond.
Ik mis haar nu al zo erg
Dit is de laatste foto die ik van haar maakten gisteravond toen ze bij me kwam liggen.