Kattentopic #4

[Falula]

Het gaat niet zo goed met mij momenteel en ik heb vandaag al meermaals gehuild omdat ik mijn kat zo mis. Ze is nu twee maanden dood, maar het voelt eigenlijk al veel langer dan dat. Ze bood me ook zoveel troost als ik het moeilijk had (ik kamp met depressie en ze leek het feilloos aan te voelen als ik haar even nodig had).

Naar alle waarschijnlijkheid moeten we binnen enkele weken een kat (permanent) opvangen van een familielid. Dat is ook echt een enorme schat maar het voelt heel raar en dubbel. Ze is in alle opzichten echt totaal anders dan mijn overleden kat en ik ben bang dat ik haar dan steeds met haar zal vergelijken en niet genoeg liefde zal kunnen bieden. Maar goed, ik zit nu ook in een heel negatieve spiraal nu en het is nog niet zover

[Echo]

Dat is geen professioneel advies warm kompres wordt vaak gebruikt en kan niet zoveel kwaad.

Er zijn geen wetenschappelijke studies dat thee iets voor een kattenoog doet, in tegenstelling kan het juist het oog irriteren en kunnen ze een allergische reactie van kamille krijgen.

[mercurysummer]

Dit herken ik heel erg! Denk dat het alleen maar laat zien hoeveel je om jouw huisdieren geeft. Het is bij mij al 8 maanden geleden maar ik ben bang dat ik iedere kat met haar zou vergelijken, ben er echt een somber mens van geworden. Ik heb nog niet eens een volgende kat op het oog maar mijn andere kat zit 24/7 aan mijn man vastgeplakt dus ik denk er af en toe over na

[TanteBetje]

Dank, dat wist ik niet.

[Ventieldopje]

Ik vind echt zo vaak dat het verlies van een huisdier enorm wordt onderschat. Ik verloor mijn kat tijdens mijn burn-out en ging ook niet lang daarna op een kat van een familielid passen in mijn huis (wel tijdelijk). Het deed mij juist realiseren dat elke kat op zijn eigen manier ontzettend leuk en bijzonder is. Ik dacht daarna ook: ooit komt er weer ruimte voor een andere kat in mijn leven. En al denk je: ik mis dit of dat aan mijn kat, dat mag! Je bent nog volop aan het rouwen. Wees lief voor jezelf

[Gatenplant]

Ik begrijp wat je zegt. En ik vind het super verdrietig voor je.

Ik heb jaren geleden plotseling mijn kat verloren en het voelde heel raar en dubbel om een nieuwe kat te nemen. Maar ik zat (ook) in een vrij depressieve episode en juist daarom besloot ik, in overleg met naasten, wel vrij snel (na 2 maanden) een nieuwe kat te ‘nemen’ (adopteren). Omdat het alleen zijn voor mij veel te zwaar was. Ik voelde me schuldig dat ik een nieuwe kat nam tegenover mijn overleden kat. En ik was ook bang omdat ik ze zou gaan vergelijken. Maar de kat die ik adopteerde had een nieuw huis nodig, en dat ik dat voor haar kon zijn was eigenlijk al genoeg voor me, realiseerde ik me vrij snel. En vergeet niet dat elke kat zijn eigen karakter heeft. Mijn nieuwe kat was heel anders. Op haar manier super lief en vaak heel grappig. Ik was helemaal niet bezig met vergelijken. Ik was meer bezig met voor haar zorgen. En samen een band opbouwen. Ik voelde me wel eens verdrietig bij een bepaalde herinnering aan haar of als ik een plekje zag waar ze altijd lag, dat harde besef dat dat plekje dan leeg is. Dat doet zeer. Maar dat gevoel staat echt los van mijn nieuwe kat. Mijn nieuwe kat gaf me heel veel liefde, liet me weer lachen en gaf mijn leven weer invulling. Dat maakte voor mij de rouw echt veel draaglijker. Het was niet meer alleen rouw, een stil huis, eenzaamheid, verdriet. Het waren nu al die dingen naast alle fijne dingen van mijn nieuwe kat.

Nouja het is een lang verhaal geworden en het belangrijkste is altijd dat je naar je eigen gevoel mag luisteren. Maar ik wilde even mijn ervaring delen.

[Kauai]

Ik herken ook het houden van elk dier op hun eigen manier! (Overleden) huisdieren hebben een plekje ingenomen en dat kan niet door een ander dier worden ingenomen. Maar dat hoeft ook niet, want je hart heeft oneindig veel plekjes

[PaulieBleeker]

Alle verhalen hier over de hemelende lieve beestjes geven mij steun.

Mijn meisje is 17 en ik probeer mijn voor te bereiden op het einde. Al doe ik dat al meer dan een jaar sinds ze bij mij op pensioen is

Ik weet echt niet hoe ik ga reageren, ik ken haar al sinds ik 9 jaar oud ben.

Ik zit nu te kijken of ik haar toch op een manier bij mij kan houden, misschien een tekening ofzo.

Heb nog getwijfeld om haar vacht te bewaren en te spinnen. Dit is hier een paar manden terug voorbij gekomen. Al zie ik dit toch niet echt gebeuren haha

Hebben jullie een mooi plekje ergens voor je overleden dier?

[flalamingo]

De overleden huisdieren bij mijn ouders staan in de kast in de woonkamer. Ik vind dat ze een heel mooi plekje hebben.

Achteraan staan de urnes van onze overleden hond (2015) en kat (2017). Dat waren urnes van het crematorium en vonden we mooi bij elkaar passen. Toen onze andere kat in januari dit jaar overleed was het een ander crematorium (vorige was gestopt) en vonden we de beschikbare urnes niet zo mooi, dus toen hebben we zelf eentje online besteld. Dat is die met het hartje op de foto.

Foto

[PaulieBleeker]

Wat fijn om zo een plekje voor ze te hebben. Ik verwacht dat mijn poes begraven zal worden in de tuin van mijn ouderlijk huis.

Bij een opgraving ziet die tuin waarschijnlijk eruit alsof er een massamoord is gepleegd 🫣

[Swelgje]

Voor nu staat de urn van mijn kat achter een (trouw) foto in de kast. Ik weet dat hij er staat en dat geeft een goed gevoel. De urn is bedoeld om in de tuin te begraven en composteert dan maar daar ben ik nog niet aan toe. (Al is het meer dan een jaar geleden.) Vind het een mooi idee dat het ooit kan maar nu nog niet.

[Gatenplant]

Ik heb een kleine mooie urn gekocht bij een keramist (het was officieel geen urn trouwens maar ‘gewoon’ een keramieke potje) en daar heb ik haar as in gedaan. Inmiddels al een paar keer verhuisd maar in elk huis krijgt ze een mooi plekje in de woonkamer. En ik heb altijd nog een kleine foto van haar op een fotowand hangen.

Inmiddels ben ik sinds een jaar aan het naaldvilten, en heb ik van onze oudste kat (ik woon sinds 3 jaar samen, hij had al 2 katten en ik dus 1 dus nu hebben we er samen 3 ) een portret van vilt gemaakt die aan de muur hangt. En ik heb een portret van vilt gemaakt van de hond van een vriendin die ook plots overleed. Ik zit er nu dus aan te denken om eens te gaan proberen om te gaan vilten met de echte haren van dieren. 1 van onze katten vind het heerlijk om gekamd te worden dus ik zou eens een tijdje zijn haren kunnen bewaren. Dat zou zon portret wel nog bijzonderder maken.

[Hufflepunk]

Ik herken dit heel erg! En wat iedereen zegt is waar, maar ik wil ook nog even de andere kant belichten.

Mijn kat overleed vorig jaar. Hij was weliswaar bij mijn moeder omdat hij in dat huis het gelukkigst was (we hebben hem geprobeerd bij mij te brengen, maar hij kon hier niet aarden en een appartement was te klein voor hem) maar het was wel echt mijn kat en mijn allerbeste vriendje en ik was wekelijks bij mijn moeder om nog bij hem te kunnen zijn. Wat je zegt, hij voelde feilloos aan wat ik nodig had en als het slecht met me ging was hij de beste troost die ik had. Hij had ook nogal wat trauma’s dus we zijn 14 jaar lang elkaars veilige haven geweest.

Maar ik had hier in dit appartement ook een kat nodig want ik was te eenzaam zonder, en ik heb toen een wat ouder katje opgevangen uit een huis waar ze ongelukkig geworden was. En ik ga eerlijk zijn: ik heb heel lang wél vergeleken. Toen hij er nog was, maar al helemaal nadat hij overleed. In de directe weken erna was ik zelfs bijna boos om haar te zien, want ze was mijn beste vriendje niet, en heb ik dingen gedacht waar ik niet trots op ben.

Daar heb ik me heel erg schuldig over gevoeld, maar ben er nu ook uit dat dat erbij hoort. Soms heb je een kat die echt heel erg speciaal voor je was, maar de nieuwe wurmt zich ook wel je hart in, dat beloof ik. Die dingen kunnen gewoon naast elkaar bestaan. Sommige dagen ga je je oude kat heel erg missen als je naar de nieuwe kijkt en wensen dat ze er nog was, en andere dagen ben je knus met je nieuwe aan het knuffelen en ontploft je hart ineens omdat die op een eigen manier zo ontzettend lief is. En: zelfs als je vergelijkt kan je haar nog steeds genoeg liefde bieden. Die emoties en gedachtes zijn geen misdaad en ook geen voorwaarde om een veilig en warm huis aan de nieuwe kat te kunnen geven. Sterker nog, dat je je daar nu zorgen om maakt betekent alleen maar dat je het beste voor de nieuwe kat wil, en dat siert je alleen maar.

Dit bericht komt terwijl mijn nieuwe oudje de hele nacht op mijn borst heeft liggen ronken en ik al aaiend in slaap viel, dus ik beloof je, dit komt goed!

[mikselke]

Miepje is ineens weer geobsedeerd met het vilten catnip kussentje dat ik voor d’r had gemaakt.

[SelenaGomez]

Gisteren naar de dierenarts omdat mijn kat van 5 niet zo fit leek, beetje sloom en minder eten. Helemaal foute boel, acuut nierfalen of niet-functionerende nieren, hij krijgt nu enkele dagen dialyse en antiobiotica en infuus. Dan vrijdag moet duidelijk zijn of het aanslaat, en als het niet aanslaat is er niet zoveel meer te doen voor hem… ik ben er zo kapot van, echt slopend dit. M’n kleine baby

[mercurysummer]

Toch bizar dat zo’n heftige ziekte aan de buitenkant bijna niet te zien is hè? Hopelijk slaat het infuus snel aan

Houden ze je tussendoor op de hoogte?

[SelenaGomez]

Ik breng hem steeds voor het infuus en geef de andere medicijnen thuis. Wilde hem liever mee hebben en er is ‘‘s nachts ook niemand in de kliniek dus. Ik vind vooral het afwachten nu lastig, en op welke signalen ik
moet letten qua gedrag thuis. Ik heb hem nu net gebracht voor de tweede dialyse en hij krijgt daarna controle, dus ik mag hem rond 2 weer ophalen (heb gelukkig vakantie nu). Thanks voor je berichtje

[Swelgje]

Ah heel veel sterkte, wat is dat ook echt schrikken. Hopelijk is het iets wat nog op te lossen is. En ook wel ‘fijn’ dat je hem thuis hebt, ik vond het idee van mijn kat in de kliniek 's nachts ook zo’n naar idee. (Ook al was daar wel 's nachts iemand aanwezig.)
Denk dat je nu ook niet veel aan de kat kan zien, behalve of hij wel eet. Het infuus moet z’n werk doen en dat duurt ook voordat hij zich daarvan weer beter voelt.

[SelenaGomez]

Ja het is indd afwachten, het draait allemaal om vandaag. Ik bracht hem vanmorgen en ik vond de dierenarts niet hoopvol klinken. Ik kan hem echt niet kwijtraken dank voor je berichtje.

[Swelgje]

Hoe is het gegaan vandaag?