Een vraagje aan de kattenkenners hier.
Wij hebben nu ongeveer 1.5 jaar een buiten poes.
Lange introductie; we wonen op een boerderij, ze is hier op het erf geboren en met +/- 5 weken achter gelaten door haar moeder en broertjes & zusjes. We hebben in de eerste weken een aantal keer contact opgenomen met de dierenambulance, die wilde het nest al niet ophalen en later het achtergelaten poesje ook niet. We hebben haar nog een paar dagen buiten gelaten (wel met verzorging uiteraard) in de hoop dat moeder nog terug kwam, maar helaas. Ook in de omgeving wist niemand van wie de moederpoes was.
We hebben toen maar in de schuur een veilige en warme plek voor haar gemaakt, daar heeft ze mandjes, een krabpaal, speeltjes, een kattenbak enz.
Alleen ben ik bang dat ze zich een beetje eenzaam voelt. Ze kan in verband met allergieën absoluut niet bij ons binnen en is dus altijd buiten of in haar “hok”. Ze is super lief, luistert ontzettend goed en houdt (met vlagen) van aandacht. Ze komt altijd meteen naar mij toegerend en als ik buiten ben is ze altijd in de buurt.
Nu denk ik er wel eens over om een poes erbij te nemen, zodat ze een maatje heeft en niet meer zo alleen is, maar wat nou als het totaal niet klikt en ze daar helemaal niet op zit te wachten? Er lopen regelmatig katten hier maar die jaagt ze vakkundig weg en de katten van de buren durven al niet meer op het erf te komen als zij buiten is.
Ik kan natuurlijk niet een poes op proef nemen, maar wat kan ik wel doen?
Ik wil dat ze gelukkig is, ze heeft al zo’n moeilijke start gehad en ik gun haar het allerbeste.
Eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat ik totaal niets over katten wist, en mijn kennis nu vooral van Google komt. Dus ik weet ook niet eens zeker of ze eenzaam is, of dat het alleen mijn gevoel is.
Wat is wijsheid?
Maar goed, ik bedoel het is niet een super leuke plek om vakantie te vieren (denk ik), maar als escape van thuis oid is het wel een fijne plek denk ik.
