Maar dat ‘streepje’ creeert de chirurg blijkbaar middels een hechting. Wat gebeurt er dan als je na de operatie toch weer aankomt? Het je dan een verticale vallei over je buik heen lopen?
9 likes
Gewoon ff dosisje ozempic en klaar is Kees
3 likes
Ik denk dat dit voor ieder persoonlijk is. Ik zelf heb ook een buikwandcorrectie ondergaan een aantal jaar geleden. De oorzaak was 2 zwangerschappen en heel veel striae tot aan mijn …. Ik was 28 en het leek wel of ik een buik van een oma had. Mijn navel was ook niet meer te zien. Ik was er dag en nacht mee bezig, en ik zocht mijn kleding uit omwille van mijn buik, niet wat ik écht leuk vond. Ook voelde ik me hier in heel erg alleen, en was me constant aan het vergelijken met andere vrouwen, want die hadden niet wat ik had. Dit had niks met dik zijn te maken, want ook naar vollere vrouwen die geen striae en los vel hadden keek ik op. Inmiddels 4 jaar geleden een correctie ondergaan en nooit spijt gehad. Ik ben weer mezelf en hoef me nooit meer druk te maken of kleding mij wel staat. Het is een zware operatie, maar zo als Lotte herken ik totaal niet.
37 likes
Het herstel lijkt sowieso heel erg te verschillen. jenn.darby heeft een paar dagen voor Lotte Balijns dezelfde ingreep laten doen (+nog een borstvergroting) en dat was echt een wereld van verschil qua herstel.
Ik snap echt prima dat mensen een buikwandcorrectie laten doen als je echt veel overtollig vel hebt, alleen ik heb wel het idee dat de lat ervoor wel een stuk lager is komen te liggen.
6 likes
Maar dat is gewoon niet waar, je kan er ook psychisch veel klachten van hebben. Het is zo persoonlijk. Je kan niet voor een ander bepalen dat er prima mee te leven is wanneer het niet medisch is.
14 likes
Doet ze ook niet? Ze deelt haar ervaring/zienswijze
5 likes
Dat lijkt mij voor ieder verschillend
7 likes
Ja precies, daar staat KUN. Niet “Zolang je geen medische problemen ervaart, heb je sowieso echt een fijn leven met een flubberbuik.”
6 likes
Misschien speelt het ook wel mee dat die Lotte zichzelf iedere dag moet filmen en fotograferen, en dan een nieuw vriendje. Dat zou me ook onzeker maken. Maar voor die paar keer in het jaar dat ik me in een corrigerend badpak hijs zou ik echt geen operatie willen. En mijn partner vind me prachtig zoals ik ben dus niks meer aan doen (behalve normaal eten en bewegen om gezond oud te worden natuurlijk).
5 likes
Haar redenen boeien toch geen reet. Zij wilde dit, zij is er blij mee. Good for her.
Ik snap echt het probleem niet en waarom het hier al weken elke keer weer over gaat.
25 likes
Ik dacht er eerlijk gezegd een jaar geleden wel over na, maar ben toen ‘gewoon’ gaan sporten en op eten letten, en nu ben ik weer tevreden met mijn (nog steeds ietwat uitstekende, maar significant plattere) buikje.
Ben ook heeeel blij dat ik geen nosejob kon betalen in mijn 20s, toen ik mijn neus haatte, want ik ben inmiddels heel blij met mijn natuurlijke neus. Dus voor mij persoonlijk is de les blijkbaar: wacht gewoon even af wat je er later van vindt
9 likes
Aaf (van Lies) had inderdaad ook zoiets, twee keizersnedes binnen een jaar gehad, ze had toen een soort zwanger uitziende buik die niet meer wegging. Die heeft toen wel een buikwandcorrectie gedaan. In zo’n geval zou ik het zelf ook wel zéker sneller overwegen.
3 likes
Doet me denken aan die serie nip/tuck van vroeger.
9 likes
Als ik voor mezelf spreek: ik vond dat zware herstel best ingewikkeld om te zien voor iets dat niet per se ‘nodig’ is. Ik dacht toch steeds: meid, wat doe je jezelf aan. En natuurlijk, ik hoef haar niet te volgen, maar ik vind het dan toch ook wel weer fascinerend dat iemand hiervoor kiest, en hoe dat dan allemaal in z’n werk gaat. Als ik hier lees hoe groot de impact kan zijn als je buik je zo in de weg zit, begrijp ik beter waarom iemand voor deze ingreep zou kiezen. Ik vind het wel een interessante discussie en ik denk dat dit gewoon een heel complex onderwerp is.
6 likes
Maar voor haar was het wel nodig. Het lijkt me echt vervelend alsje elke dag vervelend voelt over iets waar je alleen zoiets kan doen.
Ik heb een schaamlipcorrectie gehad, niemand vond het nodig maar ik vond het nodig. Ik had er last van mentaal. En ben nog elke dag intens blij dat ik het heb gedaan. Want dat hele stukje zelfvertrouwen wat je ervoor terugkrijgt als je struggle wegvalt is alles waard.
21 likes
Het gaat er toch niet om wat je partner ervan vind? Je doet dit echt puur voor jezelf.
8 likes
Sowieso is altijd het uitgangspunt; jouw lichaam jouw keuze. Ik denk dat het juist goed is om wel het gesprek te blijven hebben. Want wat zegt het over de maatschappij dat wij als vrouwen in zon smal hokje moeten passen met platte buiken en porno poesjes om maar te passen binnen een opgelegd schoonheidsideaal. Want uiteindelijk begint het verlies van zelfvertrouwen doordat we om ons heen kijken en dingen internaliseren. We meten onszelf aan wat we om ons heen zien, en daarbij komt dat we in een wereld leven waar de mogelijkheden om aan onszelf te verbouwen groter dan ooit zijn. Ons lichaam is niet langer alleen een functioneel iets wat ons in staat stelt dingen te doen, maar het is ook een soort pronkstuk geworden waarmee we onszelf kunnen ophemelen of neerhalen. Nogmaals jouw lichaam, jouw keuze, maar laten we alsjeblieft als maatschappij wel kritisch blijven op waar we mee bezig zijn én waar onze overtuigingen vandaan komen. Ik heb ook zo lang een schaamlipcorrectie gewild, omdat ik me schaamde en dacht dat alles wat niet lijkt op de porno poes lelijk en fout was. Tuurlijk had het me jaren aan schaamte gescheeld als ik het toen wel had laten doen, maar het overwinnen door mezelf iets nieuws te leren; hey mijn frommel poes is ook prachtig en super functioneel; is me nu goud waard.
Einde van mn off-topic rant
7 likes
Ik had ‘nodig’ al bewust tussen aanhalingstekens gezet, maar je hebt helemaal gelijk natuurlijk. Wij kunnen van buitenaf niet zien hoeveel last iemand ergens van heeft. En het moet inderdaad fantastisch voelen als dat dan eindelijk is opgelost en je verder kunt leven zonder die ballast van de onzekerheid.
2 likes
Ik vind dit ook wel generaliserend dat jij druk hebt ervaren betekent niet dat in dit geval alle vrouwen die iets veranderen onder maatschappelijke druk staan.
Je zegt wel jouw lichaam, jouw keuzes maar daarna komt een betoog over internalisatie dan lijkt het mij geen keuze meer? Ik ben het met je eens dat maatschappelijke normen kunnen beïnvloeden maar motivaties om daadwerkelijk over te gaan tot operatie/ingreep whatever zijn veel complexer dan een sociologisch kader. Ik geloof dat vrouwen zelf in staat zijn om gemotiveerde keuzes te maken, los van ideaalbeelden.
3 likes