Ja dat had ik ook. Ik snap wel dat het voor de man helend kan werken en het wil begrijpen omdat die vrouw helemaal niets losliet over haar mentale situatie. Ik snap wel dat je dan met veel vraagtekens achterblijft.
Tegelijkertijd noemde hij ook een paar tekenen waarvan ik dacht: dat is wel vreemd dat je daar als partner in mee gaat. Zoals de depressie niet willen benoemen, het een burn out noemen terwijl er duidelijk meer aan de hand is (met psychoses en dergelijke).
Het zou juist voor de buitenstaander interessant zijn om meer over dat soort tekenen of situaties te horen, zodat je het ook beter kunt herkennen. En dan met een expert erbij over hoe je daar mee moet dealen ofzo. Of juist niet moet doen.
Denk wel dat dat voor achterblijvers heel erg confronterend is. Omdat zij eigenlijk al zitten met een schuldgevoel.