Ongemakkelijke momenten #2

Er kwam gisteren een collega die ik vaag ken bij mij staan om te praten. Toen hij aan kwam lopen deed hij zijn hand omhoog en balde hij een vuist, waardoor ik dacht dat hij een boks wou geven? Ik deed toen mijn hand ook omhoog en gaf dus een box. Hij keek mega raar, gaf een box terug en legde toen zijn armen op het kastje bij mij. Hij wilde dus helemaal geen box geven maar gewoon zijn armen op het kastje leggen :sob::sob: Heb hier nu al zeker 10 keer aan gedacht en snap niet waarom ik dacht dat hij een box zou willen geven want hij is oud en ik ken hem amper :sob:

81 likes

Dit zorgt er over 5 jaar nog voor dat je ‘s nachts in bed ligt en niet kan slapen omdat je hier ineens aan moet denken. :joy:

43 likes

Ik ging voor mijn werk naar een event waarbij ik verkeerd geïnformeerd was over het uur, dus aankwam wanneer net iedereen wegging. Sowieso al een beetje ongemakkelijk. De organisator liet me fijntjes weten dat het “een strakke planning was en net afgelopen”. Net toen hij dat zei, kwamen mijn ex-schoonouders erbij staan die ik al zeker 5 jaar niet meer gezien had (periode van break-up). Ze hadden zin om een praatje te maken maar opeens was ik al mijn smalltalk-skills kwijt. Ze hebben zeker 5 keer gevraagd hoe het met mij was, ik bleef maar hetzelfde antwoorden (“alles goed hoor, niets bijzonders”) maar had écht geen zin om te vragen hoe het met hun zoon was. Heb ze wel proficiat gewenst omdat ze grootouders zijn geworden (kind van hun andere zoon, mijn ex-schoonbroer).

5 likes

Ik werd een keer te vroeg ongesteld toen ik in een klein dorpje in India was. Toch ergens maandverband kunnen vinden en de verkoper vond het vooral ongemakkelijk :rofl: hij liep speciaal naar een collega aan de overkant voor een plastic tasje zodat ik niet met deze gruwel open en bloot de weg op hoefde aaah

6 likes

Ik was ergens en had mn kind mee (2,5) en moest nog even naar de wc. Ik wilde haar daar niet alleen laten tussen allemaal vreemden, dus ze ging mee de badkamer in. Dat was dus eens en nooit meer. Toen we terugliepen verkondigde ze hardop even aan alle aanwezigen “Mijn mama had TWEE scheten, zo ppfffffffffrtffg pfffffwggg!”

:ok_hand: :slight_smile: :smiling_face_with_tear:

62 likes

Hahaha herkenbaar mijn dochter (even oud) roept in zo’n situatie ook luidkeels: “HAHA! Mama protmachien!” :joy:

7 likes

Als ik had geluisterd, had ik daaruit iig niet opgemaakt dat je dan scheten had gelaten. Ken dat woord niet :yum:

3 likes

Mijn man weet zelfs welke kleur concealer ik altijd heb. Love him for life 🫶🏼

15 likes

Blijkbaar wat in België wordt gebruikt

5 likes

Hahaha dat is juist leuk aan kleine kinderen en ik denk voor veel mensen herkenbaar!

Wij waren laatst zwemmen bij landal en ik was aan het omkleden. Toen hoorde ik uit een ander hokje een kindje roepen: papa, mama heeft een hele harde scheet gelaten en hij stinkt! En toen riep die moeder: sssst niet zo hard!

ander kind verhaal over poep/drol

Zelf moest ik een keer ergens poepen en mijn kind moest toen mee. Ik was klaar en hij keek in de wc. Zegt die: wooow jij hebt een brachiosaurus gepoept (daar leek de drol op). Loopt die naar buiten en zegt die tegen mijn vriend: mama had een brachiosaurus gepoept. En soms benoemt die het nog steeds (is nu 14) van weet je nog, die drol van jou. Die leek echt op een brachiosaurus.

34 likes

Ook vragen wat je aan het doen bent. Even uithijgen op de grond natuurlijk. :face_holding_back_tears:
Hoop voor je dat op zere handen en knieën er niks bij komt.

8 likes

Wel de bus gehaald? :pray:t5:

6 likes

Ah joh dat kan stukken erger hoor, weet je hoeveel mensen bij zo’n paal zeggen ‘ja hallo je spreekt meej Harry, doette mij maar unne kwarterpoundeur. Ans wa motte gij? Oh en ons Ans wil een bikmek’ :smiling_face_with_tear:

27 likes

Bikmek - die hou ik erin. :joy:

6 likes

Oooh ik droeg vandaag zo’n spijkerbroek met hele wijde pijpen en nadat ik klaar was met werken kreeg ik zin om te rennen (wat op zich ongemakkelijk genoeg is, ik ben 32 en ik trek zomaar een sprintje naar mijn auto als ik klaar ben met werken, mijn collega die naast me heeft geparkeerd achter me latend, maar oké) en ik struikel gewoon over mijn eigen broekspijp - dat ik niet keihard op m’n bek ben gegaan is echt een wonder, maar ik heb echt méterslang een soort van hinkelend/vallend door de straat gestuiterd, langs twee terrassen waar o.a. klanten zaten. :slightly_smiling_face: Ik wou echt uit mijn lichaam verdwijnen en nu wil nooit meer terug, dit spookt ongetwijfeld nog voor altijd in mijn hoofd rond

72 likes

Ik heb dit áltijd als ik de trap af loop mn appartement uit. Dan blijft de ene voet haken in de andere pijp en dan breek ik bijna mn nek. Gebeurt serieus bijna dagelijks.

5 likes

Dit komt jaren later random terug in je hoofd als je 's avonds niet kan slapen of 's nachts wakkker ligt

5 likes

Haha, maar gelukkig is sprintend langs die twee terrassen ook vrij random dus dan valt het extra ongemak hopelijk nog mee :stuck_out_tongue:

1 like

Ja ff sprinten maken doe ik in de veronderstelling zodanig snel te zijn niet herkenbaar te zijn hahahaha :sob: denk dat dit de reality check is die ik nodig had :pray:t2: in de toekomst wacht ik wel tot ik thuis ben om mijn overtollige energie kwijt te raken met een mislukte radslag ofzo

5 likes

Ik heb zojuist in mijn vakantie een prive-foto geupload naar de bedrijfspagina van werk (met duizenden volgers) Gelukkig zag ik het direct dus na 2 seconden kon ik de foto verwijderen, ik hoop echt zo dat niemand dat gezien heeft. Spaansbenauwd…

34 likes