Via via werd ik voorgesteld aan iemand die net zoals ik een bepaalde chronische ziekte zou hebben. Ik was er toen net mee gediagnosticeerd en alles was nog heel spannend.
Die persoon begon echt kei hard te liegen over de ziekte? Symptomen die totaal niet kloppen, injecties die ze niet hoefde te zetten. Ze bleef volhouden dat ze die ziekte echt had. Het is zo raar dat dat soort mensen gewoon ook rondlopen.
Op de middelbare school had ik een vriendin die vertelde dat haar ouders waren omgekomen tijdens 9-11 omdat ze in het WTC waren. Ze was geadopteerd en dat geloofde ik toen ook. Toen kwam ik eens bij haar thuis en hingen er babyfotoās etc. Daarna hoorde ik haar eens vertellen dat haar ouders in een van de vliegtuigen zaten die tegen het WTC waren aangevlogen? Toen ben ik met een andere vriendin met haar moeder gaan praten en is ze van school af gegaan 
Hahahhh wat kan Ć¼berhaupt de context zijn van deze foto?
Oh wow zelfs Brian was hier nog bij! Good old times
Ja, het gaat vaak ook subtiel, dus niet iedereen heeft het door. Die vriendin van mij was heel spontaan, vlot, knap, was overal geweest en had alles gezien. Opzich een super leuke meid, tot je wat meer met haar omgaat en er achter komt dat ze niet alleen opschept maar gewoon ook echt dingen verzint.
En ook gewoon kleine dingetjes: dan gingen we naar een film en had zij het plot natuurlijk meteen door(zei ze achteraf), ze was ook nog nooit bang geweest bij een horrorfilm, maar vond ze juist altijd grappig, ging ze voor het eerst naar bikram yoga en zweette ze niet, want ze zweet nooit, haar rijbewijs had ze ineens en record aantal lessen gehaald, ect
Ik heb nog 1 vriendin die wel 1 op 1 met haar afspreekt, maar die vind samen dingen doen wel gezellig en negeert haar grote verhalen dan maar een beetje.
Ik ken ook zo iemand. Altijd bluffen en grote verhalen. Iedereen is verliefd op haar, uiteraard is iedereen onder de indruk van haar. Zij is altijd de enige die alles weet en kan. Elke ziekte die voorbij komt heeft zij gehad, ook al is het nooit door een dokter vastgesteldā¦op een gegeven moment nam ik alles met een korrel zoutā¦ je gelooft gewoon niks meer van zo iemand.
Mag ik meedoen in dit gesprek 
Ik heb zelfs vaak het idee dat ze hun leugens en verzonnen verhalen ook zelf echt gaan geloven.
Ja ik ook. Ze geloven het zelf. Allemaal om een diepgeworteld minderwaardigheidscomplex te overschreeuwen denk ik.
Ja, ingewikkeld echt lijkt me! Een vriendin/kennis (beetje tussenin) doet het ook en ik vraag me echt af hoe ik er het beste mee om kan gaan. Als iemand tips heeft? Ze doet het vooral als we in een groep zijn, minder 1-op-1.
Een meisje op mijn middelbareschool loog ook echt alles bij elkaar. Ze had ooit zelfs een hele groep meisjes weten overtuigen dat ze een relatie had met Bill Kaulitz (van Tokio Hotel, snap tbh niet dat iemand dat geloofde, maar ze had echt mensen overtuigd blijkbaar) en ze ging daar echt heel ver in. Uiteindelijk zat ze natuurlijk helemaal vast in haar leugens en heeft ze voor de klas moeten opbiechten dat alles gelogen was. Super pijnlijk, vooral voor haar. Ik weet ook niet anders dan dat ze heel veel loog (ze zat ook op mijn basisschool), dus ik denk dat ze echt een diepgeworteld probleem had. Lijkt me heel moeilijk want door haar leugens hielden vriendschappen ook geen stand. Hopelijk heeft ze dat patroon kunnen doorbreken
Ik heb dus vroeger toen ik klein was heel veel gelogen. Ik weet er niet zo heel veel meer van, maar sommige dingetjes nog wel. Het waren echt bijzondere verhalen die ik verzon.
Ik heb ook echt geen idee waarom ik dat deed? Ik geloofde het zelf niet in elk geval. Ik denk dat ik mezelf gewoon heel oninteressant vond en op die manier interessanter wilde lijken? Ik zag er toen in elk geval totaal geen kwaad in.
Ben wel heel blij dat ik uit mezelf mee gestopt ben toen ik groter werd
Ik had vroeger twee vriendinnetjes die ook heel veel bizarre verhalen aan mij vertelden. Bij hen was waarschijnlijk de reden dat ze verwaarloosd werden door hun ouders. Om āaandachtā. Echt heel tragisch.
Ja ik loog ook echt best veel. Ik had ook een keer tegen mijn ouders verteld dat mijn meester iets (gemeens) over mij had gezegd en ik heb hem toen echt iedere keer zo erg geknepen toen ze oudergesprekken hadden. Heel stom, weet ook niet precies waarom ik dat deed
Ik heb ooit een keer verzonnen dat ik een relatie had met Tom Felton (de acteur die Draco Malfoy speelde in HP). Ik was ook echt totaal verliefd op hem en wilde gewoon heel graag dat het echt was haha. Omdat hij natuurlijk in Engeland woonde had ik verteld dat ik hem op vakantie had ontmoet en verder alleen maar msn contact met hem had Uiteindelijk kwam mijn beste vriendin erachter en moest ik van haar aan iedereen in de klas vertellen dat het uit was. Ik vond het zo erg dat mijn fantasie voorbij was dat ik moest huilen, waardoor het natuurlijk super realistisch leek.
Edit, voor de goede orde, ik zat denk ik in groep 6
Ik loop bij mijn beste vriend de tuin in om ff te roken, ik dacht eeeeindelijk de scheet laten die mij al de hele avond dwars zit.
Staan zijn buren ook in de tuin te roken goedenavond!
Doet me denken aan een tiktok die in laatst zag die iets soortgelijks vastlegde met een videodeurbel
Hahahah die zag ik ook. Een date die even āiets uit de auto ging halenā
Ik ga helemaal stuk om het lachje halverwege