Ik heb dit met twee collega’s. Ze lijken niet op elkaar en de namen ook niet, maar in haal ze altijd door elkaar. Niet eens dat ik ze bij de verkeerde naam noem, maar dat ik bijv. aan collega A vraag: hoe staat het met dit en dit project? En dat hij zegt: uhhh daar ben ik helemaal niet bij betrokken. ![]()
![]()
Oh ik ben ook zo vreselijk slecht met namen. Heb veel collegas al anders genoemt dan dat ze echt heten (Niemand verbeterd mij ook) ik weet nog steeda niet of een collega nou gert of geert heet dus ik wissel steeds af tussen die namen.
Heb je niet zo’n soort ‘wie is wie’ op het intranet van je werk waar je kan opzoeken hoe Ge(e)rt heet?
Haha nee.
haha ja ik heb ook 1 collega die in mijn hoofd gewoon een andere naam heeft dan ze eigenlijk heet. Het is tot nu toe nog goed gegaan (heb haar nog niet verkeerd aangesproken), maar het kost me wel moeite. Snap ook niet waar het vandaan komt.
Ik heb een collega die John heet en een aantal mensen noemen hem Djon en een paar Sjon. Toen ik daar net werkte vond ik dat zo raar dat ik een keer aan m vroeg hoe je zijn naam uitspreekt. Toen zei hij maakt niet uit… Haha dus nu noem ik 'm soms Djon en soms Sjon
Hahaha zou het zo vaak misgegaan zijn dat hij het heeft opgegeven?
Wel inspirerend, ik word er zo chagrijnig van als iemand m’n naam (constant) verkeerd uitspreekt
Ik heb het met een kennis genaamd Jurgen. De keren dat ik het over Jeroen of Jochem had is niet op twee handen te tellen. Jurgen blijft gewoon niet hangen en vind het ook geen logische naam ofzo? ![]()
Ik heb dit met 2 kennissen die beide Jennifer heten.
De ene heeft wel duidelijk gezegd dat het jennifer is en de andere zegt ‘och, Jennifer of djennifer, maakt niet uit hoor.’ Euh, je ouders hebben toch een bepaalde uitspraak gekozen denk ik dan. ![]()
Jaa deze is zo leuk! Hahah
Ik ben ook zo slecht met namen, soms echt een blackout. Alsof het pincodes zijn die je vergeet terwijl je ze gewoon zo goed kent.
De ergste keer was met 2 stagiaires die ik tegelijk begeleid. Laten we zeggen de een heet Charlotte en de andere Charlene. Ik was toen zwanger en het was nog 10x erger dus ik kon het gewoon echt nooit goed zeggen, ik deed echt mijn best, noemde ze dan gewoon een van die random 2. In mijn hoofd was dat gewoon hetzelfde. Maar een keer werd een van die twee echt boos tegen mij, IK HEET CHARLENE!.
![]()
Ik heb een naam waarbij zoiets als dit ook kan en dat interesseert me dus echt geen fluit. Overigens wordt mijn naam praktisch altijd en door iedereen afgekort en ook dat vind ik helemaal oké
Mijn moeder spreekt mijn naam ook nooit volledig uit dus die mag ook niet zeggen: ja maaar ik bedoelde x ![]()
Ik heb ook zo’n naam. En zelfs mijn eigen familie leden (grootouders, tantes,…) Zeggen hem fout. Soms vragen mensen mij hoe het moet, om het vervolgens alsnog fout te blijven doen. Dus ik heb het ook een beetje opgegeven:)
Ik heb hier wel ooit over gezeurd tegen mijn ouders. Zo van ‘waarom hebben jullie mij niet gwn een naam gegeven die iedereen onmiddellijk juist uitspreekt?’. Maar zij hadden toen blijkbaar totaal niet door dat zowat 75 procent van de mensen mijn naam anders uitspreekt. Toen vond ik dat raar, maar nu hebben al meerdere mensen gedacht dat mijn zoon een meisje is op basis van zijn naam terwijl ik daar nooit bij stilstond dat die uniseks/vrouwelijk klonk. Dus ik heb het hen eindelijk vergeven.
Al mijn vrienden en naaste familie korten mijn naam af en ik moet dus gewoon even schakelen als iemand mijn naam voluit zegt? Vind het dan ook zo afstandelijk klinken
Wat mij betreft mag iedereen de korte versie gebruiken.
Ik wist tot mijn 15e niet of mijn moeder Yvon of Yvonne heet omdat iedereen wat anders zei en ik het gek vond om te vragen ![]()
Ik heb pas vriendelijk gelachen en geknikt toen iemand me Christa noemde terwijl er maar 1 letter van die naam in mijn naam zit. Vond het de discussie of ongemak niet waard dus heb haar in de waan gelaten ![]()
Ja dit heb ik ook wel eens gedaan toen ik in de thuiszorg werkte. Die mevrouw noemde me charlotte. En ik dwcht ohja oke is goed. Alleen toen kwam haar dochter langs en die kende mij en die zei huh maar jij heet toch charlene?? (Om even de namen van Tubing te gebruiken)
![]()
Ik reageer op alles wat ook maar een beetje op mijn naam lijkt, omdat die voor niet-Nederlanders nogal lastig uit te spreken is. Vooral Duitsers maken er echt iets compleet anders van. Heb me daardoor meer dan eens omgedraaid terwijl het helemaal niet voor mij bedoeld was ![]()
Ik was net in het bos aan het wandelen en op de terugweg zat er opeens een naakte vrouw in het water. Ze zat echt in het water direct naast het pad en het was helemaal niet echt schoon daar dus ik was echt in de war wat ze daar deed.
Maar in plaats van als een gewoon mens mijn ogen af te wenden en door te lopen bleef ik echt zo abrupt midden op het pad stilstaan en ik staarde haar zo aan:

Totdat zij dus zei “sorry sorry, ik moest er gewoon even in, ik dacht dat er niemand was”
Haha ik weet niet of zij of ik nou de ongemakkelijke was (of beide) ![]()