Waarom besloot hij ineens wel de waarheid te vertellen?
Oh bij mijn huidige baan zetten we je wel echt in de wacht en hoor je steeds een piepje. Maar toch, als het gesprek opgenomen wordt, ook wat er gezegd wordt in de wachtstand.
Die collega die me achterna was gelopen over dat zijn afspraak niet doorging had het tegen zân moeder gezegd.
Die had ook gehoord dat ik hem vroeg of hij mee at.
Ik ging laatst tapas eten met een vriendin en daarna gingen we naar een nabij gelegen bar voor een gin tonic(s
).
Zij nam plaats aan een krap plekje aan de bar, en ik had al gauw door dat ze naast de vriendin van mijn exman (en daarnaast mijn exman) ging zitten. Ze heeft zelf een (negatief) verleden met haar dus ik had vraagtekens?
Enthousiast zei ze toen, pak een kruk kom er gezellig bij
dus ik zei nee joh ik blijf wel staan, haar een beetje gek aankijkend van wtf doe jij nou?
Maar ze had het dus gewoon niet door. Ik vind het niet erg dat zij er zijn maar om er nou naast te gaan zitten nee dat kletst toch heel anders.
Uiteindelijk ben ik een halve meter opgeschoven, heb ik een kwartier erom staan lachen met andere vrienden die het wel door hadden, geprobeerd te hinten, maar heb ik het haar achteraf nog moeten vertellen terwijl zij dacht, jij bent leuk ga je de hele tijd met anderen staan kletsen en laat je me hier alleen aan de bar zitten 
Ik zit me hierdoor te bedenken hoe geniaal het zou zijn als iemand nu komt delen dat ze vandaag in het verkeerde huis naar binnen zwaaide.
Hahaha inderdaad ja. Voor hen was het natuurlijk ook super ongemakkelijk!
Ik heb het zelf vast ook wel eens gedaan, niet zo zeer bij een huis naar binnen. Maar wel naar de verkeerde persoon ofzo. Maar dan liep je altijd nog door ofzo. Zij stonden echt een paar seconden stil met zân alle
. Ik overwoog zelfs om daarna de gordijnen dicht te doen.
Doet me denken aan een keer dat ik met vriendin door de stad liep, langs terrasjes beetje slenteren. Opeens wordt zij geroepen, dus wij omdraaien. Zat een groepje mensen en ik blijf erbij dat ze bekende hoofden hadden, vond vriendin ook⊠We hadden die mensen echt wel eens gezien
maar onstond zoân raar gesprek want ze vroegen dingen die nergens op sloegen, en in plaats van dat die vriendin zegt âhuh? Dit klopt niet helemaalâ gaat ze gewoon die vragen (proberen te) beantwoorden 
Totdat een van die mensen zegt âHE
Jij bent Lianne helemaal nietâŠâ echt heel ongemakkelijk⊠Vriendin nog âNee, ik ben Rianne⊠Doei heâŠâ
Hahaha. Nooit achter gekomen wie die mensen waren, frustreerd me nog steeds 
Het was sowieso een raar bedrijf 
Hahaha geweldig dat glitterplaatje ohh Awkward dit. Ik kan niet geloven dat ik heel deze discussie over mezelf gemist heb?
Maar ja @Jetje ik snap echt wel dat je je twijfels kan hebben aan mijn verhalen, sowieso hoef je het ook echt niet te geloven allemaal, maar ik zou er echt het nut niet van in zien om ze te verzinnen haha. Ik zou dat ook niet leuk vinden om te vertellen als het niet echt gebeurd zou zijn, maar ja bewijzen kan ik dat natuurlijk ook niet
Er zijn ook dagen dat me echt helemaal niks boeiends overkomt maar ja daar ga ik hier niet over schrijven haha. Ik wou alleen wel dat je me even getagd had, want ja dan had ik iig wat eerder op je kunnen reageren haha. Ik weet ook even niet hoe ik dit moet zeggen, maar ik vind het wel echt ontzettend lief dat er zoveel positieve reacties waren van forummers over mij? Ik sta er echt even van te kijken haha 
Ik stond net op mn oprit en toen vroeg een jongen van dhl of ik even een stukje naar achteren wilde rijden met mn auto want zân busje bla bla.
Dus ik deed dat, hij gaf me zo een handje van âdankjewelâ maar had mn hand net in een awkward positie dus ik wilde mn wijsvinger opsteken van Graag gedaan! Maar toen deed ik dus een pistool na met mijn hand en bewoog er ook zo bij alsof ik in het wilde westen was.
Ik wilde een nieuwe telefoon gaan halen in de winkel van mijn provider maar door een opeenstapeling van ongemakkelijke opmerkingen (van mijn kant) durf ik daar niet meer heen
.
Er stond een soort bewaker/gastheer bij de ingang bij zoân scherm waar je blijkbaar een volgnummer kon kiezen om geholpen te worden. Ik had dit nog nooit gezien in een telecomzaak dus ik vroeg aan hem van goh moet ik serieus een nummertje trekken? Hij was in een lollige bui en zei iets van âânou zou ik niet doen anders kom je er nooit meer vanaf, ha haââ. Vervolgens kwam er een medewerker aan die even aan het grappen was met de bewaker. Ik vroeg aan de medewerker of hij beschikbaar was (in die bewoordingen) waarna medewerker en beveiliger nog lolliger werden zovan ââoeeeeh probeer je me te regelenââ. Ik reageerde primair met âârustaaaaghââ tegen die mannen die ik niet ken. Goed, ik en medewerker naar de iPhones en toen ging het zo:
Ik: ''Ja ik wilde de iPhone 11 even in het echt zien, ik heb nu de 8 dus even vergelijken. Heb ook nog interesse in de XR evt. Wat is het verschil?
Medewerker: De iPhone 11 is lekker groot (big smile)
Ik: ââHou ik van!ââ (realiseerde me later pas van ok dit bedoel ik niet zo). Heb je ze op voorraad?
Medewerker: Welke kleur wil je?
Ik: ââSowieso zwartââ
Medewerker (donkere gast):

Voor de duidelijkheid: heb al jaren een vriend en een pasgeboren baby dus nergens op uit en ik schaamde echt voor mijn ongemakkelijk gekozen woorden. Gelukkig hadden ze die telefoon verder niet op voorraad ben heel snel de winkel uitgegaan 
Ik vind jouw woordkeuze in deze setting doodnormaal hoor. Het ligt bij hen dat zij er allerlei suggestieve grappen van gaan maken.
Jezus wat een kneuzen
Ik kan hier zo boos van worden!! Niet van jouw actie hoor, maar dat zoveel normale taal dubbelzinnig is geworden. Ik kan niet meer zeggen âik vind het leuk om te naaienâ, âmijn hobby is handwerkenâ, en ik vind het taalverloedering 
Ik snap wel dat je je door hun reactie heel ongemakkelijk voelde! Wat een seksistische sukkels.
@Hippe_kikker @Monstertruck
Ja klopt jullie hebben misschien wel een punt, al vind ik het iets minder zwart-wit. Ik kan nogal ââlompââ zijn in zulke situaties dat hij het misschien wel echt als flirterig gedrag heeft opgevat (dan nog kun je je afvragen hoe professioneel dat is in zoân omgeving natuurlijk). Daarbij denk ik echt niet dat het hun intentie was om mij zoân ongemakkelijk gevoel te geven dus ik reken het ze in die zin ook niet zo hard aan.
Ik moet lachen om je zin dat je al jaren een vriend Ă©n een pasgeboren baby hebtđ verder eens met de andere reacties! Nl
Ik weet vrij zeker dat ik deze op EGF al een keer heb gedeeld, maar moest er vandaag toevallig weer aan denken en ik wil mijn nieuwe toetsenbord uitproberen. Dus:
Ik was op weg naar het station en ineens komt er iemand naast me fietsen.
Zij heel enthousiast: hoi!! Ik herkende haar echt totaal niet en probeerde me te bedenken wie het kon zijn. Maargoed ik dacht, toch maar iets terugzeggen.
Wat ik wilde doen: glimlachen en hoi zeggen.
Wat daadwerkelijk uit mijn mond kwam: eeuhhh eeeh + één of ander hysterische giechel.
Op dat moment krijgt zij ook door dat ze mij totaal niet kent.
Zij: oh sorry! Ik dacht dat je heel iemand anders was.
Wat ik wilde zeggen: oh dat geeft niet hoor!
Wat er uit mijn mond kwam was helaas niet eens het predikaat âspraakâ waard, het was gewoon meer een soort oerwoudbrul. Iets in de richting van: EEEEUHHHMPFFEEEE HIHIHIHI.
Toen heb ik het maar opgegeven dat mijn brein nog iets normaals kon produceren en ben ik keihard weggefietst. Ik heb echt nog tien minuten lang al fietsend de slappe lach gehad om dat geluid en andere fietsers keken me echt aan van 
Ik stelde me eens voor aan de oma van mijn vriend, waar ik al 1,5 jaar over de vloer kwam. Ze was toen bij mijn schoonmoeder en ik had zoân error in mijn hoofd dat ik me opnieuw ging voorstellen. Ze zei ook âdat weet ik ook welâ.
Voelde me echt weer even een 4 jarige die een error heeft wanneer die de juf of meester buiten school om tegenkomt en tot het besef komt dat de juf niet op school woont
Haha zo had ik in groep 2 een juf en dat was echt mân lievelingsjuf. De eerste dag van de zomervakantie kwam ik haar met mân moeder tegen in de supermarkt en ik negeerde haar gewoon compleet âwant het was mijn juf niet meerâ. Arme juf⊠Op school heb ik toen overigens wel gewoon weer gedag tegen haar gezegd.
We hadden een familiefeest en er waren een paar tantes die ik amper zie, maximum 1 keer per jaar.
Komt 1 van de tantes naar mij en zegt âOh ben jij de nieuwe vriendin van Pietje?â. Dus ik zeg âEuh nee ik ben Serendipity, ik ben familie van jou???â. âOch nee dat meen je niet, hoeveel kilo ben jij verzwaard! Arm meisje toch, wat erg hoe je er nu uitziet. Daar moet je dringend iets aan doen.â Ik zakte werkelijk door de grond van schaamte, ik was notabene niet eens verzwaard, ik had mijn haar geknipt 