Volgt ook al een beetje uit wat @Aardbeitje zegt maar het is wel echt fijn om je begeleiders alvast te kennen, dan wel van anderen te horen wat je aan ze hebt, want daar bestaan echt grote verschillen tussen en ik denk dat er weinig zo bepalend is voor je PhD-traject als de band met en begeleiding door je promotoren. En in het verlengde daarvan: wat is de sfeer om je afdeling/binnen je onderzoeksgroep.
Ik vind het nog steeds heel leuk maar ben er niet met een heel vooropgezet plan aan begonnen, geen idee of ik in de academische wereld zou willen blijven of niet - echt afhankelijk van waar dat zou kunnen en via wat voor soort constructie, het werk op zich is wel heel leuk. Maar ik vond en vind dit onderwerp razend interessant en dat is nog steeds zo (ook nog een punt om op te letten als je je oriënteert). Overigens werk ik in een ander veld dan jij. Los van wat ik er hierna aan ‘heb’, omdat dat afhangt van waar ik op zou willen gaan solliciteren en dat weet ik nog niet, heb ik er geen spijt van want het heeft me wel veel zelfvertrouwen gegeven (je eigen project managen, veel presenteren/lesgeven, je kunnen handhaven in best een pittige omgeving), heb echt een steile leercurve gehad waardoor ik mijn eerste anderhalf jaar niet echt leuk vond, maar wat me erop terugkijkend wel veel heeft gebracht.
Als je het overweegt zou ik het trouwens sowieso bij voorkeur z.s.m. gaan doen want hoewel ik het loon zelf niet slecht vind, verdien je vaak op andere plekken wel meer en ken een aantal mensen die het om die reden lastig vinden om nu te wisselen van een andere functie naar een PhD-positie terwijl ze dat eigenlijk wel zouden willen (maar ja al een duur appartement en gewend aan bepaalde inkomsten, etc etc.).