Ik kan je niet echt helpen maar is er misschien rekening gehouden met uitval? Dat als je ervan uitgaat dat x% uitvalt per meting en je aan het eind nog tenminste een bepaalde N moet hebben je aan het begin hoger moet gaan zitten?
Is het verder belangrijk om dat precieze getal te kunnen reproduceren? Hoever zit je ervan af? Kun je niet gewoon je eigen berekening opnemen?
Bedankt voor het meedenken! Daar is inderdaad rekening mee gehouden, maar die komen er nog eens bovenop. Dus er staat: 73 proefpersonen per groep, 146 totaal. Met 30% uitval worden het er 105 per groep, 210 totaal.
Helaas is het erg belangrijk: het onderzoek wordt in meerdere landen uitgevoerd en ik ben alleen maar de PhD in Nederland. Het staat al vast dat dit gaat gebeuren, alleen ik moet de berekening toevoegen (voor het naar alle partners wordt gestuurd).
Ik zou je berekening uitschrijven en met je begeleider bespreken (aangezien het afwijkt van het voorstel), op sommige universiteiten kan je ook hulp krijgen van methodologen om dit goed uit te rekenen en anders kan je misschien nog een phd student uit een ander land benaderen om te overleggen?
Goed idee, thanks! Ik hoop dat wij ook zoiets hebben, ga ik uitzoeken.
Oh mmh irritant. Ik zou op dit punt ook om hulp vragen. Weet je wie de berekening aanvankelijk heeft gedaan? Kun je hem/haar mailen om te vragen welke methode er is gebruikt?
Heb je ook informatie over het gemiddelde en de sd van de uitkomstvariabele in de populatie?
Nee ik heb echt geen flauw idee! Dit is echt alle informatie die ik heb uit het voorstel:
It is a repeated measurements design. power = 0.8, alpha = 0.05, test two-sided, rho = 0.9. Minimum sample size per group is 73.
Sometimes it says cohenās d is 0.3 and sometimes 0.4.
Ik kom met een MANOVA via G*power wel uit op een total sample size van 73, maar het moeten er dus 146 zijnā¦ Dus ik heb geen idee hoe en met welke test etc.
Oke laatste ideetje (waarschijnlijk denk je echt van āneehee zo zit het nietā haha maar wie weet): kan het zijn dat als de interventie niet blijkt te werken de groepen opnieuw ingedeeld worden voor de tweede interventie en dat het dus meer een 2x2 design is? En dat je dan per interventie in totaal 73 mensen nodig hebt en in totaal dus 146? Of dat het op een andere manier te maken heeft met de tweede interventie? Of dat er nog met een andere variabele nog een set cellen gecreĆ«erd wordt? (Bijv gender of zo)
Vind het namelijk wel heel toevallig dat je wel op 73 uitkomt. Hoe kan dat eigenlijk als je 2 groepen hebt aangezien het geen even getal is?
Haha ik vind het wel een heel erg goed idee! Maar nee, zo is het inderdaad niet.
Dus de interventie is als volgt:
Mensen worden in gedeeld in groep A, interventie groep, of groep B, controle groep. In de controle groep heb je gewoon pech. In de interventie groep krijg je eerst interventie 1. Blijkt na afloop dat dit niet genoeg geholpen heeft, dan krijg je ook interventie 2.
En in totaal moet iedereen 4x alle vragenlijsten invullen.
G*power geeft dan dit, maar ik denk dat ik de verkeerde test heb. Ook omdat ik nergens rho hoef in te vullen of hoef te zeggen dat ik tweezijdig test (maar ik heb al een tijdje geen statistiek meer gehad, dus ik doe vast iets fout).
Goed idee dat het raar is om 73 man voor 2 groepen te hebben. Ik zou willen dat er in G*power stond: total sample size per group, maar helaasā¦ haha.
Edit: oh en die interventies zijn dus al effectief gebleken, alleen niet samen. De tweede kost veel meer geld, vandaar dat we kijken of deze 2 samen goed werken.
Ik weet niet direct het antwoord op je vraag. Maar Je vult in dat er twee groepen zijn, maar zijn er niet eigenlijk 3 groepen?
Controle
Groep die interventie 1 krijgt
Groep die interventie 1 en 2 krijgt
wat een super goed idee! het zou best kunnen. alleen geeft ie dan een total sample size van 46 ipv 146ā¦ maar het klinkt inderdaad heel logisch wat je zegt, zo had ik het nog niet bekeken!
Maar dit is toch heel raar? Dat je meer groepen hebt en dat je dan minder proefpersonen in totaal nodig hebt? Ik heb het idee dat dat programma toch iets anders aan het doen is dan wij denken 
Echt labwerk somsā¦ ik vanmorgen met gevaar voor eigen leven 11 km door de sneeuw ploeteren voor een experiment wat niet makkelijk te verplaatsen was, had ik te weinig cellen, kon ik weer terug naar huis 
Ik voel je frustratie gewoon, 90% van de redenen dat ik op het lab beland ben waar ik zit is denk ik gewoon dat hier dingen vrij goed georganiseerd zijn (niks is perfect maar goed, onze FACS koelkast is wel ingericht met vakjes op kleur en dan op oplopend CD-nummer love it). Al raken er bij ons ook wel dingen kwijt natuurlijk. Wel heel irritant als je collegaās niet aan een gezamenlijk systeem willen werken lijkt me! Kan zo slecht tegen dat soort on-collegialiteit. Net als wanneer mensen stocks op maken en niet aanvullen, waarom???
Yay!! Gefeliciteerd 
't Lab van mān laatste masterstage had twee fulltime labmanagers (dus niet analisten/staf die naast hun andere werk ook de stocks bij hielden, het was letterlijk hun enig taak) en was nog steeds zoān gigantische chaos echt hoe dan. Of nou ja ik weet eigenlijk wel hoe, niemand werkte daar gewoon mee en alles was ieder voor zich, ook elk gezamenlijk apparaat wat we hadden was gewoon shit die ooit achter was gebleven van een groep die met pensioen ging of ging verhuizen naar een plek waar ze wel gewoon gezamenlijke centrifuges hadden. Ik snap echt niet hoe mensen het daar vol hielden haha
Zoo dit is bij ons ook echt problematisch. Iedereen heeft bij ons een ātaakjeā en mijn taak is om aliquots te maken van bepaalde componenten in een kweeklab. Ik werk daar zelf niet mee maar vond het een prima taak en ik heb al miljoen keer gezegd; geef het even aan als er nog 2/3/4 staan, dan vul ik het op tijd aan (want; zie het zelf dus niet) en iedere keer komen dezelfde mensen: Ja de trypsine/penstrep/fbs is NU op en ik heb het nodig. Kan die flessen ook niet ontdooid toveren dus naja dan hebben ze maar even pech, haha.
Wij werken trouwens met elabjournal (om ook even te reageren op @Ovenschaal) , en moeten daar alles wat we bestellen in zetten. De PIās kunnen dan de hele voorraad zien dus als er iets besteld moet worden wordt er door hen altijd gekeken of dat al in voorraad is. Is ingevoerd nadat we inderdaad zoveel (drie) dubbel bleken te hebben en sommige dingen al jaren stonden te verpieteren omdat er steeds nieuw werd besteld. Maar het is volgens mij echt labmens eigen om te hoarden, iedereen wil alles voor zichzelf want ze vertrouwen niemand XD
Ik als sociale wetenschapper die dit leest: 
Bij ons waren wel een tijdje de post-its steeds op
Hoi ben ik weer met mān anxiety
Hoe was het voor jullie om te beginnen met een phd? Ik werk nu als research master student stagiaire bij verschillende studies en voor mijn thesis analyseer ik nu de resultaten van een bepaalde vragenlijst. Ik krijg heel erg weinig begeleiding en zoek alles dus zelf uit, maar heb wel een wekelijkse meeting met de phd student, post doc, en professor die supervisor is. Over het algemeen denk ik elke keer wel dat ik iets goeds geproduceerd heb, en dat het nuttig is, maar elke keer na die meeting heb ik juist het idee dat ik alles fout heb gedaan. Dit is de allereerste keer dat ik Ć¼berhaupt met dit soort data werk, en omdat ik niet op de universiteit kan werken moet ik het met mijn eigen programmaās doen dus ik heb mezelf ook tegelijk R geleerd om de data te analyseren. Bij de wekelijkse updates krijg ik geen bevestiging dat mijn werk goed/nuttig is, alleen pointers waar ik nu iets aan moet doen. Ik snap dat ik evht geen krul en pluim ga krijgen elke keer en dat verwacht ik ook niet. Ik krijg alleen al hartkloppingen als ik aan die meetings denk en nu 2u later, voel ik me nog steeds enorm terneergeslagen. Gaat dit gevoel voor incompetentie ooit weg? Kan ik over 5 jaar lachend terug kijken op hoe onzeker ik was en dat ik nog zo jong was?
Ik vroeg trouwens een tijdje terug hoe lang data analyse duurt en ondertussen ben ik er ook al een leven lang mee bezig haha, ik heb duidelijk geen idee van hoe het eraan toe gaat.
Klinkt stom! Heb je iemand met wie je dit kan bespreken? Lijkt me geen fijne situatie en ik kan me voorstellen dat je veel meer uit je stage kan halen met iets meer hulp. Studenten begeleiden is ook vaak gewoon iemand taak, waarvoor ze betaald worden. Je bent ze dus niet tot last door meer hulp te vragen.
Ik moet zeggen dat ik juist heel erg heb moeten leren om hulp te vragen. Ik werd wel echt ingewerkt en af en toe wat opzoeken is natuurlijk logisch maar ik ben zeker op weggeholpen. Ik nam ook echt een project over dus het hielp dat ik daar mee ingewerkt werd en daarnaast mezelf R kon leren.
