Geen HR-er hier, maar ik zit nu ook in onderhandeling en denk graag mee ![]()
Heb je enig idee wat voor het bedrijf de achterliggende gedachte is bij het aanbod dat ze doen? En zijn er argumenten te bedenken waarom jij ten opzichte van hun uitgangspunt een betere marktwaarde vertegenwoordigt? Dan zit daar zeker nog een goede onderhandelingspositie voor bijvoorbeeld je salaris. Als er juist nog andere secundaire voorwaarden zijn die jij erg belangrijk vindt, dan kun je ook daar op inzoomen.
Mijn onderhandeling begon met dat ik mijn wensen voor uren kenbaar heb gemaakt. Vervolgens heeft het bedrijf mij meegenomen in de afspraken die zij met hun huidige medewerkers hebben gemaakt, de contractduur met mij besproken en het salaris dat zij passend vinden. Ze hebben dat onderbouwd met het argument dat ze iedereen volgens ervaringsjaren gelijk willen behandelen. Ik weet dus dat ik ze relatief gemakkelijk naar een hoger bod kan bewegen als ik kan onderbouwen waarom mijn ervaringsjaren in deze functie zwaarder tellen. Mijn eerdere werkervaring en mijn positieve feedback vanuit mijn huidige werk kan ik daarvoor goed gebruiken.
Ik heb tijdens het gesprek zelf geen tegenbod gedaan, omdat in hun aanbod een factor zat waarvan ik de financiƫle impact zonder onderzoek niet goed kon inschatten. Nu ik dat onderzoek heb gedaan, weet ik welke marge ik kan aanhouden en ga ik een tegenbod doen op het salaris (secundaire voorwaarden zijn over het algemeen goed).
Wanneer zij dan met een tegenbod komen, heb ik nog 1 troef in handen: het bedrijf heeft over 1 specifieke omstandigheid bij mij twijfel uitgesproken. Dat heeft zich ongetwijfeld ook vertaald in het aanbod. Ik kan die twijfel wegnemen en daarmee nog een laatste poging wagen.
Vervelend of ondankbaar? In mijn functie moet ik mijzelf ook kunnen verkopen en kunnen onderhandelen, dus dan kunnen ze alvast zien dat ik die skills in huis heb. Of iets als vervelend of ondankbaar overkomt, ligt denk ik vooral aan de manier waarop je het brengt.