Maar vind je dat omdat het anders oneerlijk is dat mensen “zomaar” geld krijgen terwijl andere mensen werken voor hun geld? Want dan zou ik zeggen dat het ook oneerlijk is dat sommige mensen in omstandigheden zitten waarin zij om verschillende redenen niet kunnen werken of nergens worden aangenomen. Het leven is ontzettend oneerlijk. Sommige mensen hebben miljarden, sommige mensen hebben niks. Sommige mensen leven gezond tot 111, sommige mensen strijden hun hele leven tegen verslaving, hebben geestelijke of lichamelijke problemen die hen tegenhouden te werken. Dat is vooral heel erg oneerlijk voor hen, niet voor “ons”.
Aardigheid en compassie is gratis. Trots is duur. Niemand droomt er van te bedelen, de hele dag geïsoleerd thuis te zitten, afhankelijk te zijn. Niet alles draait om geld, of opbrengst of functionaliteit.
bovendien kunnen mensen ook niet “daklozenhulp-shoppen” en zich zomaar aanmelden bij een gemeente naar keuze waar de hulp het beste zou zijn.
