Haha ja, dan zou ik al helemaal verdrietig zijn. Maar ik koop bijna nooit iets voor mezelf, ga relatief weinig uit (want studeren en ik woon best ver van het centrum), mijn sportabbonement was in 1x afbetaald, heb nog wel studenten ov, etc. Als ik in het centrum zou wonen had ik het wel erger gevonden dat ik “maar” 100eu heb 
1 like
Volgens mij hangt dat van je definitie af. Over het algemeen wordt gezegd dat een IQ hebben boven de 130 gelijk is aan hoogbegaafd zijn, maar soms wordt dat hoogintelligent genoemd. Om hoogbegaafd te zijn moet je dan, naast hoogintelligent zijn, ook andere eigenschappen bezitten, zoals bijvoorbeeld creativiteit en motivatie (er zijn ook langere lijsten te vinden). En soms wordt ook de link gelegd met hoogsensitiviteit, waar veel hoogbegaafden zich (deels) in herkennen. Psychologen zijn het volgens mij zelf niet eens over de definitie, er is dus geen eenduidig antwoord.
Je als hoogbegaafde dom voelen, is, geloof ik, ook wel iets dat vaker voorkomt, zeker bij onderpresteerders. Er is ook een onderscheid tussen geheugen (veel feitjes kunnen opzeggen) en begrip (snel verbanden leggen, logisch redeneren). Als je onvoldoende uitgedaagd wordt, kan je vaak d.m.v. begrijpen en redeneren goeie punten scoren, maar wordt je geheugen vaak minder goed getraind, waardoor je je ook weer dom kunt voelen.
(Ook @Booklover)
7 likes
Inmiddels wel (ben nu 30). Maar vroeger had ik het soms niet door dat iets wat ik als plagen heb ervaren gewoon pesten was. Dat vind ik echt heel erg.
ik zei niet “te laat”, ik zei wat laat
Excuses dat heb ik verkeerd gelezen. Het was ook vooral als aanvulling bedoeld dat grote en voelbaarheid niet alles bepalend is.
1 like
Mijn moeder is er net van genezen. Ik ben niet bang, maar wel heel alert… ik kan ook niet echt anders.
1 like
Geen probleem hoor, even goede vrienden, mssn was ik ook wat bitchy. Ik let gewoon echt heel erg op wat ik hier typ altijd zodat ik geen relletjes ontketen haha. Verder weet ik er ook heel weinig over en zei er daarom bij dat ik niet weet of het ook wel klopt en niet vooral bangmakerij is.
1 like
Ik denk dat dat ook van je werk en de mate van samenwerking afhangt? In mijn vorige functie gingen wij juist bewust allemaal apart eten en als we toevallig op hetzelfde moment in pauze waren, zeiden we expres niets. Het werk was soms hectisch, we moesten vaak samenwerken en we babbelden sowieso al vaak tijdens het werk, dan was het wel fijn om even rust te hebben. Nu zit ik meer alleen tijdens mijn werk en spreek ik vaak met een collega af om samen in pauze te gaan, omdat het wel fijn is om dan juist wel iemand te hebben om tegen te spreken. En als je net ergens begint, is het sowieso al lastig om in te schatten wat de verwachtingen/gewoontes zijn. Er komt ook erg veel op je af die eerste dagen, dus ik zou het ook wel fijn vinden om dan in mijn pauze wat rust te hebben.
1 like
En niet alleen op knobbeltjes! Andere rare, afwijkende dingen ook. Harde plekker bijvoorbeeld 
Idem, de zinnen die soms uit m’n mond komen, daar zou ik zelf de draad van verliezen 
.
Maar maar kanker hoeft geen knobbeltje te zijn. Het kan ook een harde plek zijn die je voelt.
Dit vind ik echt een hele lastige vraag. Ik ben nog (te) jong en werk niet fulltime dus dan zou ik zonder twijfel zeggen nee. Maar met de informatie dat de kans heel klein is dat ik (zelfstandig) zwanger kan worden, wordt de keuze toch een heel stuk moeilijker.
2 likes
Nee, want ik wil sowieso geen kinderen. Dus voor mij is dit een simpele keus.
7 likes
Ik ben vorig jaar bijna door een kleine haai (50 cm of zo) in mijn tenen gebeten toen ik in de branding aan het chillen was. Best grappig, volgens mij had het niet door dat er aan mijn tenen nog een heel mens vast zat dus toen ik ineens iets heel snel op me af zag komen en bewoog wist hij ook niet hoe snel hij weg moest komen.
12 likes
thanks ik ga NOOIT MEER de zee in hahaha
Ik ben trouwens banger voor kwallen dan voor haaien, dus de zee is sowieso onbegonnen gebied voor mij.
7 likes
Ik zou diegene in ieder geval uitnodigen om de volgende dag mee te eten, er kunnen zoveel redenen zijn waarom iemand naar buiten gaat. Misschien heeft iemand geen zin of wil zij liever even bellen/appen met vrienden. Verlegen zijn is ook een optie of een dieet hebben waarbij de gezamenlijke lunchwaren geen optie zijn.
Er zijn nauwelijks haaien die geïnteresseerd zijn in mensen hoor! In mijn geval zag die haai gewoon 10 bewegend kleine teentjes die een goeie snack leken. Plus, ze kunnen ook niet in 1 hap iets eraf bijten of zo.
2 likes
Waar was dat? Toch wel even schrikken lijkt me, ook al is het een kleintje.
Maleisië! En qua schrikken viel het wel mee, ik zat daar even te chillen na net een uur te hebben gesnorkeld en er zaten er een stuk of 15 
1 like
Misschien is het al gezegd, voor mijn gevoel heb ik het al redelijk vaak gezegd, maar je neemt niet officieel de naam van je partner aan. Je houdt altijd je eigen (meisjes)naam, de naam van je partner aannemen gaat om dagelijks gebruik. Als jij in de praktijk je eigen naam gebruikt, heb je dus niet de naam van je partner overgenomen. Dit is een enorme misvatting merk ik.
Het enige wat je doet is als je je partners naam “aanneemt” is deze laten registreren als de naam die je gebruikt. Ook op alle identiteitsbewijzen zal je eigen (meisjes)naam gebruikt blijven worden.
Ik quote even van mijn overheid:
“U mag de achternaam van uw partner gebruiken als u getrouwd bent of als u geregistreerde partners bent. Het gaat hierbij om dagelijks gebruik, uw eigen officiële achternaam wijzigt niet. U heeft hiervoor geen toestemming van uw partner nodig.”
Je mag ook altijd, any time, weer terug naar het gebruiken van je meisjesnaam, ook tijdens je huwelijk.