Ik heb een beetje het idee dat dit snitchen voor geld gevoel vooral voortkomt uit de “ernst” van de misdaad. Drugs is hier zo sociaal geaccepteerd dat het niet echt voelt als iets waarvoor ie jarenlang straf verdient.
Stel iemand biecht op dat ie op een nacht een meisje van haar fiets heeft getrokken en heeft verkracht. De zaak is nog steeds onopgelost en de politie zoekt naar de dader en looft voor de gouden tip 30K uit. Is het dan nog steeds snitchen voor het geld?
Nee dan zou ik het ook aangeven. Nu vind ik het gewoon enorm Petty, want hij is niet direct een gevaar, je doet het duidelijk alleen om het geld en niet de goedheid.
Neem aan dat in het geval van verkrachting je het niet doet omdat je denkt “oh chill gratis geld”.
Waarom zou je het dan doen? Omdat je faliekant tegen drugs bent? Hij valt je toch niet lastig? Vind het echt schokerend dat mensen zo zijn, Maarja heel veel mensen zijn helaas te koop.
Omdat hij blijkbaar iets strafbaars gedaan heeft en daarom gezocht wordt?
Wie z’n billen brandt moet op de blaren zitten. Dat hij mij niets misdaan heeft gaat het er in dit geval niet om voor mij. Ik vind dat iedereen die gezocht wordt door justitie/politie aangegeven moet worden als je ze herkent om de gevolgen van de acties te aanvaarden.
En ja voor mij dan €30.000, noem me maar te koop.
Dan zien wij het inderdaad heel anders. Vind het ook niet loyaal gedrag zoals jij het noemt, loyaal naar wie? Naar iemand die je van vroeger kent die blijkbaar een misdrijf heeft gepleegd (of wat dan ook voor strafbaars).
Ik snap alleen echt niet dat je het bizar vindt dat mensen dus zo iemand wel aangeven. Ik vind het niet meer dan een “maatschappelijke plicht” (niet het goede woord maar kom er ff niet op hoe anders te verwoorden) om te doen, komt misschien ook wel deels door mijn werk maar ook niet meer dan normaal gedrag. Face the consequences.
Maar je weet toch niet wat er precies gebeurd is? Iemand die een som van €30.000 op z’n hoofd heeft staan zal vast wel iets ergers hebben gedaan dan wat pilletjes smokkelen. Ook in de drugswereld komt veel criminaliteit voor, liquidaties bijvoorbeeld. Grote kans dat er wel wat meer achter zit dan “gewoon wat drugs.”
Iemand die een vreemde heeft vermoord (verkracht, bestolen, you name it) heeft jou ook niks misdaan, maar die geef je dan toch ook aan?
Je ziet toch waar die voor aangeklaagd is? Dat je er zelf nu allerlei dingen zoals liquidaties, moord en verkrachting bijzoekt zegt mij genoeg over de rechtvaardiging.
Diegene zag dat het een drugcharge was, in The US kan je daar dikke straf krijgen. We hebben het niet over Holleeder.
Waar zie je dat? Er staat alleen dat hij gezocht wordt voor “iets met drugs” en dat er $30.000 op zijn hoofd staat. Niet wat er precies is gebeurd.
Maar ik ben nu wel benieuwd waar voor jou dan de grens ligt? Vanaf welk vergrijp zou je wel naar de politie stappen?
(Niet aanvallend bedoeld dit overigens, gewoon interesse omdat je mening enigszins af lijkt te wijken van de status quo hierover)
Maar ergens hierboven vindt je iemand geen snitch als het gaat om een verkrachting, of vergis ik me? Dan beslis jij toch zelf wanneer je iets wel of niet “erg” genoeg vindt om die persoon aan te geven.
Iemand die 1 persoon verkracht heeft, heeft 1 slachtoffer gemaakt. Iemand die voor een drugscharge gezocht wordt, heeft veel meer slachtoffers gemaakt, al dan niet op een andere manier.
Haha nee ik begrijp echt jouw standpunt niet maar wel leuk om het er over te hebben.
Zou je het wel doen als het bijvoorbeeld je broer was? Of een totale onbekende? Of hangt het van het misdrijf af?
Ik heb het ook niet over alleen kijken naar aantal slachtoffers, ik gaf het als voorbeeld.
Het verkopen van drugs lijdt tot andere zaken waarbij veel mensen wél slachtoffer worden maar dat is hierboven al door meerdere mensen uitgelegd.
Maar Lets agree to disagree, ik hoop alsnog dat er meer mensen zijn die wel aangeven dan niet.
En hierdoor zou ik juist niet snitchen. Te toevallig als jij met zn vader werkt en ineens heel makkelijk iets kan betalen en die gast zit in de gevangenis. Daar komt zon onderwereld dan heus wel achter.
Na erover gelezen te hebben, ging ik weer terug naar de pagina van het forum en klikte ik meteen ‘nee’ aan. Maar op de verkeerde poll natuurlijk… Sorry!
Ik zat als 10/11-jarige voor het raam samen met familie (in huis), de bolbliksem raakte de grond vlak voor het raam nog net buiten. Heel bizar, we wisten niet meteen wat we hadden gezien. Ben toen ook een hele tijd bang geweest voor onweer.
Ja dat vind ik eigenlijk ook. Nu vertrouw ik mijn zusje 100 % en kan ze dit ook, maar toch.
Af en toe eenzaam gecombineerd met te weinig tijd voor mezelf🧐
Nee, meer dat ik, hoewel ik dus weinig tijd voor mezelf heb en vaak met anderen ben, me ondanks die sociale contacten soms toch eenzaam kan voelen.
Vind jij het erg als jouw 06 nummer wordt doorgegeven zonder toestemming? Ik kon daar vroeger dus echt zo enorm pissig om worden. Gisteren ontving ik ineens een appje van de zoon van mijn huurbaas en ik werd weer eerst boos in mezelf, dit is niet voor prive dingen ofzo dus ik moet ook gewoon niet zo zeiken. Toch vind ik het eigenlijk niet prettig.
0 stemmers
Ik vind het wel zo beleefd om om toestemming te vragen zodat ik weet wie me appt en waarom.
Ja idd. Ik zit bijv. ook in een groepsapp waarvan ik de helft niet ken en de enige die mijn nummer kan hebben doorgegeven is mijn huurbaas. En zijn zoon die mij appte heeft zo’n vakantiefoto in blote bast als profielfoto wat ik ook ongemakkelijk vind ofzo haha.
ben jij goed in plannen van zo ongeveer alles in je leven?
0 stemmers