Dit hele filmpje doet me een beetje denken aan wanneer ik x gebruik…
Bij mij is het een combinatie: ja heel erg -> leidt tot “ik wil geen kind”
Is niet de enige reden maar heeft wel invloed
Ik kreeg haast al het speelgoed uit de bovenstaande polls tweedehands en ik ben echt zwaar onder de indruk van mijn moeder. Geen idee hoe ze het voor elkaar gekregen heeft
Ik heb wel mondkapjes maar ik denk dat ik vanaf 1 juni het OV ga vermijden. Ben nu zelfs al een paar dagen bezig om weer mijn conditie op te bouwen zodat ik eventueel gewoon met de fiets kan. Ik heb twee keer een mondkapje alvast geprobeerd maar voordat ik het opzet krijg ik zin om Weird Al na te doen Like a Surgeon:
En als ik er een daadwerkelijk draag voel ik me benauwd of zo. Heel ongemakkelijk.
Ik voel me ook extreem benauwd als ik dat ding 5 seconden op heb
Hele strakke kleding of kleine ruimtes geen probleem, maar dingen in mijn bek of over mijn bek
. Ik voel me sowieso al erg beperkt want ik heb geen rijbewijs en heb gezondheidsklachten waardoor ik straks niet bepaalde sociale dingen mag doen volgens de regels. Zat ik eerst om gezondheidsredenen in isolement, duurde het best even voordat ik weer kon wennen aan een vrijer bestaan en nu weer hetzelfde liedje maar nu vanwege corona. 
Niet echt een kledingstuk dat ik vroeger had, maar kledingstukken die in mijn eigen huis liggen terwijl ik bij mijn ouders uit een koffertje leef.
Ik mis verder nog de vrijheid om te gaan en te staan waar je ook maar wilt.
Ja maar van de McDonalds! Die hadden ze toen in de happy meals 

Ik ben best goed met kinderen, maar je moet wel continu bewust zijn van jezelf en wat je uitdraagt en welke onzekerheden je projecteert op je kind etc en dat lijkt mij wel heftig. Constant daar mee bezig zijn. Het goede voorbeeld geven.
En dan doe je blijkbaar altijd wel iets niet goed en kan je kind alsnog naar de psycholoog als hij 20/25 jaar oud is.
Al denk ik ook weer: waren maar meer ouders bewust van hun invloed op hun kind en bezig met hoe op te voeden, dat had misschien leukere kinderen en uiteindelijk volwassenen opgeleverd.
En als je al bewust bezig bent met hoe je je kind op zou voeden, of je het wel goed doet etc dan doe je het juist misschien wel goed. Of het wordt juist te onzeker allemaal, mogelijk doorslaand in “ik wil het perfect doen” en je kind proeft dat 
Ja ik bedoel indd ook tijdens oppassen. Dan ben ik al moe van paar dagen in de week hele tijd moeten corrigeren, samenwerken met die kiddos (zodat ze jas etc aandoen en niet neer smijten in een hoek) en het goede voorbeeld moeten geven etc
Laat staan 24/7. Ben blij dat iemand het dan overneemt en ik niet diegene ben die ze verpest :’)
Edit: bedoelde met “goed met kinderen” dat ik me iig bewust ben van mijn eigen acties en gedragingen tov een kind en dat dat invloed heeft. Niet dat ik lekker mee kan spelen.
Vind jij het ook verschrikkelijk als mensen overal … achter zetten?
Dus:
Ik: nou dat was leuk he!
De ander: ‘jazeker…’
Ik: ‘denk je dat je nog wat gaat doen vanavond?’
De ander: ‘dat valt nog te bezien…’
- Ja, wat is er mis met die mensen???
- Nee, hoezo?
- Ik typ zelf zo
0 stemmers
Mijn baas doet dit in al onze advertenties… Heb al voorzichtig geprobeerd aan te kaarten dat mensen van in ieder geval mijn leeftijd de puntjes nogal onheilspellend vinden… maar heeft geen indruk gemaakt geloof ik…
O ja en de context dus: ik heb een collega die dit standaard doet maar die man is dus niet te peilen.
Als ik vraag of hij akkoord is als ik een uur eerder stop met werken zegt hij: ja hoor geniet ervan…
Wat betekent dat???
Ik vind het wel grappig, Master of the Dots…
Hahaha ja ik vind dat altijd overkomen alsof er nog een dubbele boodschap in zit. “Ja was erg gezellig…” leest als “Was erg gezellig, maar vond dit en dit heel erg kut/jammer/teleurstellend/niet leuk”
Haha dit doet de mijne ook, en mijn moeder ook vaak.
Vraag vanuit mij die elke week wel een keer gesteld wordt: ‘Ben je boos?’
En elke keer dezelfde reactie: ‘Nee, hoezo?’
Ik heb een collega die alle zinnen in haar mails zo eindigt, zo irritant.
Ondanks mijn soms wat afstandelijke band met mijn vader zou ik toch zeggen mijn vader. Hij is er uiteindelijk altijd voor me als ik hem iets vraag.
Ik gebruik uitroeptekens echt als vervanging voor vriendelijke emoji’s, vind het heel moeilijk om zinnen die ik in een neutrale of positieve toon schrijf af te sluiten met een punt. 
Het moet overigens wel, want anders zouden al mijn mails lezen alsof deze enthousiasterik ze heeft geschreven, ofzo:
