Als jij je aan iets ergert en je bespreekt dit ff met vrienden, wat wil jij dan dat ze doen?
0 stemmers
Levensbeschouwing 
Ik ben wel benieuwd hoe dit samenhangt met hoe goed het qua leren ging op school
0 stemmers
Eerst even meepraten over hoe kut iemand inderdaad is en als ik me gehoord heb gevoeld mogen ze wel weer zeggen dat ik normaal moet doen
Eigenlijk allebei. Liefst eerst volop mee in mân irritatie en daarna even relativeren.
Mijn kleuterjuf en groep acht juf was dezelfde en ze heeft ons als klas superveel geleerd. Als kleuterjuf was ze lief, maar streng, en als groep acht juf duldde ze geen bullshit maar ze was wel fucking grappig en slim. Je kon over alles wat je dwarszat bij haar aankloppen, ze leerde ons hoe je deo moest gebruiken omdat we begonnen te puberzweten en ik weet nog dat ze tegen de meisjes zei dat we thuis in een veilige omgeving allemaal naar onze vulva moesten kijken met een spiegeltje zodat we precies wisten hoe het eruitzag en we ons eigen lichaam kenden, omdat dat meisjes niet genoeg wordt verteld. Ook was er een meisje in mijn klas die al heel vroeg borsten had en ongesteld was geworden en ze heeft toen de hele klas even bij elkaar gebracht om erover te praten en het uit te leggen, zodat de jongens óók snapten wat er aan de hand was en de meisjes haar niet zouden pesten als ze niet met ons wilde douchen. En met iedere leerling met achterstanden had ze superveel geduld, en maakte het haar missie om ze op weg te helpen. Tegelijk moest je niks bij dr flikken want dan had je een probleem. Ze was (en is) gewoon een hele goede docent, en wist precies wat de klas nodig had.
Ik ben later na de basisschool nog wel een paar keer bij haar op de koffie geweest om even bij te praten, zoveel indruk had ze gemaakt. Echt zoân juf die in je gelooft en het haar missie maakt om haar klas goed op weg te helpen. Zou haar nog wel eens willen spreken, kijken hoe het met haar gaat, maar ze is nu met pensioen en ze heeft geen social media, dus dat wordt wat lastig contact maken.
Echt een topmens in ieder geval.
Op de basisschool vonden leraren mij tyfusirritant, was ik ook want hallo geef me iets meer hersenprikkeling dan maan roos vis?!?!
Op de middelbare had ik met sommigen een haat-haat verstandhouding en met anderen kon ik echt beste vriendjes zijn. Ben me er wel bewust van dat ik altijd een betweterig kind was. Ik zat op het tto en verbeterde de uitspraak van mijn docenten toen ik in de brugklas zat 
. Maar ja, niet mijn schuld. Hadden ze het ook maar gewoon fatsoenlijk uit moeten spreken!!!
Mensen die ~tweetalig onderwijs~ hebben gedaan en daardoor zichzelf als professioneel Engelssprekenden zien (en daar hun identiteit aan ontlenen) zijn echt mijn BECâs
Op hbo was ik echt echt echt kut. Standaard te laat binnen komen met een starbucks beker. En ik zat samen met een vriendin in een les en toen vroeg die docent of we nieuw waren want we hadden alle andere lessen gemist en toen gaven we als antwoord dat we normaal altijd gingen sporten op het tijdstip van de les 
En toen deed ik iedere ochtend een ritueel van 2 uur met haren krullen, estee lauder double wear en cream contour etc. Dus ik zal er ook wel vreselijk hebben uitgezien
Ik kende de afkorting tto niet, ik dacht: dat zal vast iets van het Vlaamse schoolsysteem zijn haha
Vinden jullie Britse of Amerikaanse series leuker/beter?
0 stemmers
Ik denk dat ik in het lager en in het begin van het middelbaar als lichtelijk irritant werd gezien. Ik was geen ettertje ofzo (juist erg braaf), maar altijd vroeg klaar met opdrachten en ging dan babbelen, stelde lastige vragen of ging in discussie. Ik heb in de lagere school ooit eens slechte punten gehad voor een spreekbeurt, omdat die âniet aangepast was aan het niveau van de klasâ. Hallo, ik was 9 en was echt super gemotiveerd geweest voor die opdracht, ik had helemaal onderzoek in de bib gedaan e.d. Ik werd in het eerste middelbaar ook standaard genegeerd door mân leerkracht van wiskunde, zelfs als ik de enige was die het antwoord op haar vraag wist (vaak), dus daar werd ik vervelend van. Veel van dat soort verhalen. Vanaf het tweede middelbaar heb ik geleerd om gewoon te zwijgen, dus dan deed ik ook geen moeite meer. Ik denk dat er daarna veel leerkrachten waren bij wie het nooit zou zijn opgevallen als ik niet in de klas had gezeten.
Dit klinkt een beetje als mevrouw Bullstronk van Matilda
Vind het ook echt niet kunnen, snap heel goed dat dit als kind een enorme indruk op je maakt en je hier last van blijft houden.
Jeetje, sommige juffen zouden toch echt niet voor een klas mogen staan. Zo gemeen.
Geen peil op te trekken
Ik snap je volledig, maar geloof me dat wanneer je docent âtear down the wallâ zegt en tear als TRAAN uitspreekt, je toch wel mag verbeteren. Zelfs in de brugklas. Overigens was tto bij ons een farce want je deed International Baccalaureate examen en dat haalde iedereen. Letterlijk 100% terwijl de helft of meer geen Cambridge examen zou halen⊠Ik ben voor het examen gestopt nadat alle leuke reisjes voorbij waren 
Haha die fout heeft mijn zusje ook gemaakt, bij een docent met een enorm ego. Die vrouw sprak een naam verkeerd uit, dus mijn zusje (echt tweetalig, niet zoân tto nepperd) stak haar hand op en zei: âMiss, itâs LoĂŻs not Looisâ. Meid heeft uiteraard nooit meer iets goed kunnen doen bij die vrouw.
Deze docent kon ik het wel goed mee vinden gelukkig maar hij is het fout blijven uitspreken 
Oh irritant joh. Ik had op de uni ook een docent die een woord dat heel vaak voorkwam verkeerd uitsprak. Meestal ging ik dan turven.
Deden wij wel eens bij mensen die uh zeiden. En ooit in de tweede met de hele klas telkens de wave als een docente uh zei, heerlijke oude tijd.