Ik heb niet zo veel met mijn eigen daadwerkelijke achternaam (van mijn vaders kant), maar wel heel veel met de achternaam van mijn moeders kant. Had ook stiekem veel liever die achternaam gehad. Heb met die kant van de familie veel meer en zijn heel bijzondere mensen (vind ik dan haha).
Even als tegenhanger van alle heldenverhalen: ik heb ja geantwoord vanwege beruchte familieverhalen die ook het grotere publiek bereikt hebben. Gelukkig is niet goed te herleiden dat ik familie ben en was het ook van de ‘koude kant’, maar ik had liever nee geantwoord zeg maar.
Het is voor mij gelukkig wel allemaal te ver weg of ik was te jong om te kampen met schuldgevoelens en dergelijke, maar ik vind het bij van die familiedrama’s wel heel ingewikkeld dat ik zowel familie ben van de dader als van de slachtoffers.
Een deel van mijn familie (oma en haar vader en broer) heeft in het verzet gezeten en er liggen daardoor ook een aantal koninklijke onderscheidingen op zolder. Oma heeft helaas nooit echt gedeeld wat er allemaal is gebeurd, ze heeft haar hele leven gezwegen, we denken omdat die angst om verraden te worden heel diep zit en nooit meer weg is gegaan. Ze vertelde wel soms kleine dingetjes zoals dat ze stiekem stroom aftapten
de stroom in hun wijk was afgesloten maar er lag wel een verbinding van de Duitsers en daar hebben ze toen een lijntje van naar hun huis laten lopen.
Oh en ik heb nog twee betovergrootouders van wie er een schilderij in een lokaal museum hangt haha, dat vind ik ook wel een mooi verhaal altijd.
Toevallig G. van der Veen?
————————————————————-
Mijn stiefoma (noem haar gewoon oma) heeft in hetzelfde kamp gezeten als Anne Frank, ze waren dezelfde leeftijd en ze vertelde me dat ze Anne een paar keer had ontmoet. Praten over de oorlog/concentratiekamp is taboe/pijnlijk, maar mijn oma begon er op een dag opeens over, vond dat best bijzonder.
En mijn stiefopa heeft in het verzet gezeten, samen met zijn moeder en andere familieleden. Hij heeft zijn broer gered uit een concentratiekamp (details weet ik niet), vervolgens gevlucht naar Frankrijk en later naar Verenigde Staten. Hij had gewerkt als kok op een Amerikaans marineschip en kwam pas terug naar Nederland toen de oorlog voorbij was. Daarna ontmoette hij mijn oma, wiens hele familie was uitgemoord, ze was de enige die het had overleefd.
Edit: allebei joods overigens
Ik had een keer een site gevonden van een amateur historian die onze familie helemaal had uitgepluist (stond er zelf ook op met info van mn Hyves haha yikes) maar m’n vaders opa en alle generaties daarvoor stookten alcohol en ze hadden ook allemaal veroordelingen voor openbaar dronkenschap en onaangepast gedrag enzo
Appel - Boom toch
75% van de Nederlandse Joden etc etc cijfers die ze alleen in Oekraïne if Wit-Rusland halen maar wij zaten allemaal in het verzet gelukkig
En waarom worden mannen er wel voor beoordeeld en vrouwen niet?
Ik ga nog altijd kapot om het feit dat de Nederlanders eerst dachten oh de waterlinie houdt die Duitsers wel tegen misschien tot ze ff omhoog keken naar de vliegtuigjes
En dat ze toen allemaal soldaten op de fiets gingen mobiliseren tegen die Duitse tanks hahahahhahahaha sorry maar hahahhaa
Mijn opa heeft ook in een kamp gezeten. Hij is opgeroepen om te werken, maar dat wilde hij niet dus is ondergedoken. Verraden en uiteindelijk opgepakt en ergens in Duitsland heeft hij moeten werken in een kamp. Hij was ook niet Joods oid, zat ook niet in het verzet, hij wilde alleen niet werken, wellicht dat zoiets ook bij jouw opa was?
Nee!
Door dit topic heb ik gister weer zitten lezen. Zo ongelofelijk wat er is gebeurt. Mijn overgrootopa is gefussileerd door de nazi’s. Twee van zijn dochters (niet de moeder van mijn opa) hebben best veel interviews enzo gegeven dus er valt best veel over te vinden.
Volgens mij werden er ook gevangenen en homosexuele en zwarte mensen naar werkkampen gebracht. Dus het kan zijn dat je opa misschien bij het verzet heeft gezeten en is betrapt en toen naar zon kamp gebracht
Of je opa was een jonge sterke man haha wat geace zei
Ik ook niet. Ik dacht dat hwt over srrafkampen ging 
Ja dat begrijp ik, enerzijds dacht ik ook wel van juist goed omdat het met 90% van de onderwerpen altijd andersom is.
Was gewoon mijn eerste reactie op de vraag. Zou mijn mening niet aan diegene vertellen of laten blijken ofzo. Leven en laat leven is het. Maar de rauwe vraag of ik judge, Ja.
Mijn overgroot oma was drummer in een band. En daar mochten we nooit iets over zeggen want het lag gevoelig.
Ofzo. Geen idee
werd altijd heel raar over gedaan
Haha dit tussen al die oorlogsverhalen wat schattig
Ik zal altijd een andere volwassenen nodig hebben die even wat meer volwassen is om mij te helpen hahaha