Eerste wat ik doe met een gloednieuw boek is even lekker de rug breken zodat ie helemaal open kan, dan ezelsoren overal waar ik stop en ik schrijf er ook dingen bij (zoals haha als ik het grappig vond of meh als het saai is)
Vertrouw mensen juist niet die zo’n ruggetje na 600 pagina’s nog helemaal heel hebben.
Ik stop pas wanneer ik bij een nieuw hoofdstuk ben 
Ja lekker! De zon schijnt en de palmen wuiven, alleen mijn dorp is in de hens gestoken, mijn lover vermoord voor mijn ogen en onze liefdesbaby op 3-jarige leeftijd ontvoerd en die zit nu als kindsoldaat in het leger. Dus met schaapvarkens in Hongarije gaan wonen is misschien wel een leuk alternatief.
Ah dan zijn wij 100% tegenpolen qua boeken lezen, ik probeer mijn boeken zo netjes mogelijk te houden. Ben daar best wel dwangmatig in.
Ik vind die sentence pointer wel absoluut niet neutral good trouwens. Zo’n ding aanschaffen en vervolgens ook daadwerkelijk gebruiken? True evil more like
Op vakantie een mooie boekenlegger gekocht dus dat gebruik ik nu. Hiervoor probeerde ik het bladzijdenummer te onthouden. Dat vergat ik dan weer en vervolgens lees ik dan niet verder.
Dat vond ik ook, tot ik toen ik 18 was een keer ongesteld werd met heel heftige buikpijn en daarmee moest dealen op een helse openbare wc zonder papier, waardoor ik de eerste 3 pagina’s van Nabokovs Transparent Things (wat destijds mijn favoriete boek was) uit mijn tas heb moeten opofferen. Sindsdien vind ik het juist wel prettig als mijn boeken wat gebruikssporen hebben, die herinneren me vaak toch wel aan wanneer ik ze gelezen heb enzo! Ik vind Transparent Things bijvoorbeeld inmiddels echt niet meer zo’n mooi boek, maar het object is me door die uitgescheurde bladzijden wel een beetje extra dierbaar, haha.
Ik vind het leuk als een boek er een beetje geleefd uitziet.
Dus als ik geen papiertje in de buurt heb vouw ik een hoekje om.
En een paperback vouw ik ook echt helemaal open zodat er in de kaft ook lekker van die lijnen komen.
Dit boek heb ik nog. Voeten op afgeveegd, bladeren verscheurd, koffie overheen gegooid, gaten in geprikt etc 
Rug breken doe ik ook wel, en ik lees wel graag boeken waarin mensen die ik lief heb hebben geschreven, maar doe dat zelf dan weer niet. Maar veel van wat ik lees gaat ook weer (terug) naar de ruilbieb.
@anon42887991 haha die heb ik ook nog maar ik heb alleen de opdrachten gedaan die het boek enigszins mooi hielden, flauw he
Heerlijke herinnering dit 
Samen met vriendinnen gedaan. We gooiden het boek uit het raam op school. De docent in de klas had niks door, maar hij vloog langs 2 verdiepingen en die docent kwam naar boven “JOUW LEERLINGEN GOOIEN BOEKEN UIT HET RAAM!!” 
Mijn vriend deed dit met een boek van iemand anders. Vond het nogal aso naar die persoon toe. De titel past hem wel. En dan de mijne er zo goed bij. Chaotic good en evil.
Mijn vriend kan belachelijk goed gitaar spelen en zingen(is ook zijn werk) en altijd als hij ‘even iets gaat spelen’ zit ik erbij van 🥲
Geen van deze dingen. Ik doe het boek gewoon dicht met niks ertussen en als ik weer verder ga lezen dan blader ik erin totdat ik gevonden heb waar ik was gebleven. Waar valt dat onder, pure evil?
Celebrity crushes…
0 stemmers
Nee, eigenlijk niet maar een soort kook/eet/ borrelclub lijkt me vet gezellig. Of leesclubje met wijn.
Zou alleen niet weten waar je dat zou vinden. Vast niet meer op het prikbord in de supermarkt.
Haha dit klinkt echt vet gezellig!
Ik zit in een soort van leesclubje, alleen lezen we niet allemaal steeds hetzelfde boek maar eens in de zoveel tijd spreken we af en dan vertelt iedereen iets over wat ze gelezen hebben en worden er boeken uitgewisseld enzo. Is ook heel leuk, en er ligt iets minder druk op want als je niks nieuws gelezen hebt kan je ook gewoon een boek dat je langer geleden hebt gelezen en waar je meningen over hebt meenemen
Nouja zeg.
Ik lees daar mee want als ik toevallig weet dat bepaalde forummers die ik heel leuk vind zwanger zijn / bijna uitgerekend kijk ik daar soms hoe het met ze gaat en of het kindje al geboren is. Daarom lees ik, en ik denk vele anderen, daar soms mee ook al hebben we daar dus “niets te zoeken”.
Vooral grappig dat de mensen met een mening over dit onderwerp voornamelijk de mensen zonder kinderen zijn.
