Nu het vakantie is/ het weer best kut was heb ik veel meer daytime tv gezien dan ooit eerder (blame de Olympische spelen) maar ik merk nu pas hoe erg de overdag reclames gericht zijn op rijke bejaarden.
Als jij tv kijkt, ben jij dan de doelgroep van de reclames?
0 stemmers
Ze hadden er beter ‘van’ tussen kunnen zetten, zo leest het erg raar inderdaad. 
Ik vraag me eigenlijk af of er volwassen mensen zijn die in een eenpersoonsbed slapen. Ik slaap al sinds mijn 16e in een tweepersoonsbed, ook al had ik geen partner oid. Waar slaap jij in?
0 stemmers
(tweepersoons is geloof ik vanaf 1,40)
Noem je 1.40 een tweepersoonsbed of twijfelaar? Ik noem het een tweepersoonsbed en ik vind het ook een prima maat trouwens 
Wel pas sinds ik uit huis was (18), thuis had ik dat niet.
Ja ik heb ook een 1,4m en ik noem dat tweepersoons!
Mijn twijfelaar is echt mijn favo, heb vroeger wel een tweepersoonsbed gehad maar in mijn studio is het dikke prima. Maar ik heb wel een chille bank die ook een slaapbank is dus dat scheelt wel.
Een YouTuber waar ik wel eens video’s van kijk heeft laatst haar tweepersoonsbed ingewisseld voor een eenpersoons. Ze sliep er toch altijd alleen in en nu had ze ruimte voor een extra boekenkast lol.
Ze is wel een jaar of 20 en woont (deels?) bij haar ouders dus echt volwassen-volwassen ben je dan nog niet natuurlijk.
Legitieme reden 
Volgens mij is dat officieel nog een twijfelaar, vanaf 1.60 is het een tweepersoonsbed.
Ik ken trouwens iemand die 1.80 niet groot genoeg vond met haar vriend, dus hebben ze er nog een 1persoonsbed tegenaan gezet. Dat vond ik wel echt next level haha, dan is ie breder dan dat ie lang is 
Welke pak je als eerst?
0 stemmers
En van deze?
0 stemmers
Welk drankje neem je erbij?
0 stemmers
Een vriendin van mij heeft 2 bedden van 1,60m aan elkaar. Echt mijn droom 
Ik ben 20 en slaap nog in een eenpersoons (geen partner ook en woon bij ouders) maar als ik op hotel slaap of ergens in een tweepersoonsbed lig ik ook maar op 1 kant dus het is niet dat ik zou gebruik maken van de extra ruimte als ik een groter bed neem. Zie dus geen meerwaarde momenteel
Ik zie het probleem niet? 
Ik mocht ‘vroeger’ nooit huilen/emoties tonen en sinds mijn psych zegt ‘je mag gewoon een potje janken’ lijkt het alsof er een magisch deurtje is geopend. Vaak ook wel redelijk vervelend en kan er nog steeds niet goed mee omgaan (schaamte). Maar het zal wel ergens goed voor zijn.
Ik herken dat wel een beetje! Ik wilde vroeger nooit laten zien dat iets me deed, dus mijn eerste reactie is altijd om de tranen weg te bijten en te doen alsof er niets aan de hand is. Heb ik nog steeds wel, als ik eigenlijk wil huilen word ik heel kil en zakelijk. Totdat mijn vriend vraagt wat er is en dan komt er alleen gepiep en heel veel gejank uit. En dan lucht het eigenlijk altijd op.
Vroeger kon ik er trouwens ook trots op zijn dat ik nooit huilde, maar nu denk ik, waarom? Love huilen, zou meer gehuild mogen worden!
Sinds ik overspannen ben geraakt huil ik veel sneller. Al wordt het nu wel minder gelukkig en is het niet meer dagelijks en ook niet meer wekelijks.
Vroeger huilde ik bijna nooit🤣. Niet dat dat niet mocht, maar denk ik onbewust toch wel meegekregen van mijn praktische maar weinig emotionele ouders.
Ik vind het niet opluchten perse. Als ik eenmaal begin is het hek van de dam en dan blijf ik huilen. 
dan denk ik goh nu is het wel klaar hoor.
maar het is alsnog wel beter pm het er maar gewoon uit te gooien dan het proberen weg te slikken (ik denk ook dat ik me heel groot hield in de periode voor mijn overspannenheid, toen ik het toe liet kon ik alleen nog maar janken en mij toen ook ziekgemeld).
Ik heb denk ik sinds ik 2 jaar in therapie zit (en een partner heb die wel met emoties kan omgaan ) nog nooit zoveel gehuild dus de tranen zijn zeker ingehaald 
@Max Precies! Ik was altijd dat ‘ijskonijn’ en vond dat wel stoer? En vooral dat wegslikken en doen alsof er niets aan de hand is, is erg herkenbaar. Gelukkig heb ik nu wat mensen om mij heen die daar wel doorheen prikken.
Heb jij wel eens een Bananasplit gegeten?
0 stemmers
Ik huil nu meer dan vroeger, maar dat komt alleen omdat ik tegenwoordig om series en films huil, vroeger deed ik dat amper. Dus dan zit ik op de bank en rollen de tranen over mijn wangen en zit mijn vriend me stiekem uit te lachen. De laatste keer dat ik moest huilen omdat ik zelf echt verdrietig/boos was kan ik me niet eens herinneren.
Ik was helemaal vergeten dat het vrijdag de 13e is 
Ben vooral bijgelovig omdat mijn familie ontzettend bijgelovig is, het is wel een cultureel ding
