Stel je persoonlijke vraag #32

[Krabsalade]

Ah oke dan scheelt het niet zo veel. Misschien zit er nog verschil in de landen in de zwaarte van het medisch-professionele oordeel, in een situatie waarbij iemand niet aanspreekbaar is en er keuzes gemaakt moeten worden.

Mensen zeggen vaak: ja ik wil niet dat ik in leven word gehouden als ik er toch niet goed uit kom.

Nou helemaal terecht, maar dat willen artsen ook niet. En stel juist andersom (ik wil dat jullie er alles aan doen om me in leven te houden), dan zal er besproken worden dat dat niet-medisch zinvol handelen is. Dus dan gebeurt het ook niet.

Maar helemaal met je eens dat het goed is om er over na te denken en waar zinvol dingen vast te leggen. En idd níet bij de notaris (wat een wassen neus is dat hier in Nederland, pff).

[Schaakmat]

Sinterklaas surprises

• Tof
• Stom
• Neutraal

[Jumpsuit]

Ik vond het altijd zo’n gedoe en mn moeder blijkbaar ook want ze kocht altijd een heel groot oranje papier, rolde dat in een wortelvorm, vastzetten met nietjes. Cadeautjes erin en met groen crepe papier wat slierten. En met viltstift wat zwarte strepen. Denk 10 minuten werk haha.

[Krabsalade]

Ja aan de andere kant probeer ik mensen ook wel altijd gerust te stellen dat in het overgrote deel van de medische diagnoses en situaties je als patiënt “gewoon” aanspreekbaar en wilsbekwaam bent, en het veel vaker een langzaam proces is in plaats van een acute situatie.

Echt schrijnende gevallen, waarbij iemand maanden/jaren tegen zijn zin doorleeft in een penibele situatie zijn er gelukkig bijna niet meer, heb ik de indruk. Maarja, eentje is er al te veel.

Je bent niet uit het niets knetter-dement en wilsonbekwaam, meestal gaan er jaren overheen waarin de diagnose er wel is, maar er nog goed met mensen te praten is over dit soort zaken.

En de boomers en de generaties daaronder zijn hier heel pro-actief mee bezig, wat een goede ontwikkeling is. Al lijkt het wel alsof iedereen die ik spreek uiteindelijk euthanasie wil en dan denk ik wel telkens: oke dat wordt er tzt elke maand eentje ofzo?! Niet te doen denk ik, maar goed, andere discussie.

[Jumpsuit]

Moet jij dit jaar surprises maken?

• Nee
• Ja

[the.rebel.club]

Gedaan en gisteren uitgepakt, was weer feest!

[Jumpsuit]

En wat voor surprise kreeg je? Een schoenendoos als sinterklaasboot?

[Jumpsuit]

Ik heb 1 seizoen gekeken vsn 24 uur in de E.R. op videoland. Het viel me op dat de artsen daar echt te pas en te onpas, luv, sweetheart, darling, honey, tegen de patienten zeggen. Nou zeggen Britten dat voor zover mijn ervaring sowieso direct maar toch vind ik het een beetje gek.

Wat zou je ervan vinden als een arts tegen jou op de spoed eisende hulp, schat, lieverd etc. Tegen je zegt?

• Raar
• Leuk/lief
• Neutraal/geen mening

[Kryptonite]

Ik heb zelfs in m’n bevalplan staan dat ik niet wil dat ik meid oid word genoemd. Ik kan daar zo niet tegen, woest word ik dan.

Ik ben gewoon Kryptonite dus noem me ook zo.

[Jumpsuit]

Ja snap ik, gebeurt dat vaak? Ik zie helemaal voor me dat verloskundigen zeggen, heel goed, nog 1 keer persen meisje. Maar al helemaal op de seh, daar ken je de artsen zeer waarschijnlijk niet, dan wil je toch geen schat of lieverd worden genoemd.

Mijn huisarts heeft wel eens ’ och meisje toch’ gezegd tegen me. Maar van haar kan ik het wel hebben juist. Ligt ook denk ik aan de band die je met de patient hebt.

[Kryptonite]

Ik hoorde het bij zo’n bevalprogramma met Bobbi Eden nogal vaak voorbij komen. “Kom op meid, bijna, nog iets harder persen!” “Je doet het goed, je bent goed bezig meis”.

Toen ik dat zag heb ik het gelijk opgeschreven in m’n plan dat ik die woorden niet wil horen. Ik spreek mensen er in het dagelijkse leven ook altijd op aan alleen ik verwacht dat ik dat tijdens m’n bevalling niet op een hele subtiele manier zal brengen dus voorkomen leek me beter.

[Kauai]

Ik werd laatst door m’n baas “een lieve, leuke, slimme meid” genoemd. Dit was als een compliment bedoeld. Ik ben bijna 32, geen 16, even voor de goede orde.
Wat vind je hiervan?

• Prima
• Raar
• Leuk/lief
• Kan niet
• Kan best

[LaPetiteRobeNoire]

Ik vind het wel lief (omdat ik denk dat het zo bedoeld is), maar ik vind het ook raar en vind dat het niet kan (zeker niet in een setting op werk)

[sushi]

Zeker door de woordkeuze vind ik het zo wat neerbuigend klinken ofzo?

[Janniebeton]

Ligt aan de situatie, als ik daar in levensbedreigende situatie aankom of heel veel pijn heb ofzo dan zou ik het wel geruststellend vinden als een verpleegkundige lieve woorden zou gebruiken. Van een arts verwacht ik wel iets meer distantie

[Kryptonite]

Ik kreeg een jaar of 2 geleden een appje van een docent over een uitslag van een schrijfopdracht.

Hij begon met “Lieve Kryptonite”. En iets verderop stond nog “je hebt echt alles mee. Je bent een mooie, jonge vrouw.

Nu ben ik gelukkig iemand die daar heel goed iets van kan zeggen (wat ik ook heb gedaan) maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die dit minder goed kunnen en hierdoor een naar gevoel krijgen bij een docent.

[Viktor]

Gadver. En welk cijfer kreeg je?

[Kryptonite]

Een 10. Ik had erin gezet dat ik een tienen mentaliteit had.

Aan het einde stond “en met al dat geschrijf geef ik graag toe aan je cijferbehoefte. Een 10”.

Het viel gewoon op dat ik betere cijfers kreeg dan de rest. In een klas van 15 mensen was ik de enige vrouw.

[the.rebel.club]

Haha nee echt leuk een kijkdoos-huis (omdat we op zoek zijn naar een koophuis)

Kijkdoos-huis surprise

[death_by_sexy]

Ik denk dat het enorm afhangt van je baas en je verhouding tot die baas.

Als mijn jonge, joviale mannelijke baas dit zou zeggen, zou ik terugzeggen; bedankt voor het compliment, ik vind jou ook een slim jongetje. Als diezelfde baas t zou zeggen tegen een bepaalde vrouwelijke collega van mij dan zou ik toch wel anders reageren denk ik, zeggen dat dat niet gepast is.
Als mijn vorige baas dit zou zeggen, zou ik zeggen; pardon, ik ben een vrouw.
Als mijn lieve iets oudere vrouwelijke baas dit zou zeggen, dan zou ik denken aww lief omaatje bedankt (maar dat zou ik niet zeggen hoor)