Ik ben allergisch voor veel soorten fruit. Mij maak je blijer met een broccoli dan een aardbei.
2 likes
Anoniem, maar wat lijkt je als (hypothetische) ouder lastiger? Een moeilijk eter, of ook zegmaar een kind die totaal geen interesse heeft in eten en je moet er dus telkens achteraan zodat het kind genoeg voedingsstoffen binnen krijgt.
Of een kind wat juist heel erg graag en veel eet, alles lust maar telkens moet remmen. Dit laatste had ik bij een oppaskind van mij en ik vond het zo zielig, ik mocht hem dan alleen een droge boterham geven als hij weer kwam klagen dat hij honger had.
Had daar zoveel moeite mee. 
- Een kind waarbij je continu erop moet letter dat het niet te weinig voedingsstoffen binnenkrijgt
- Een kind waarbij je continu moet in de gates houden of het niet te veel eet
0 stemmers
2 likes
In de zomer kost fruit echt geen moeite maar vanwege allergieën is het in de winter een stuk lastiger
2 likes
Hoe dat zo?
1 like
Heb jij wel een droge bloemkool gegeten? Ik mocht zelfs droge bloemkool als snack geven.
- Nee gatverdamme
- Ja hoor
0 stemmers
1 like
Ik eet nog liever een rauwe knoflookteen
3 likes
Als apero snack met cocktail saus
4 likes
Ik zou zeggen dat je het laatste helemaal zelf in de hand hebt, en dat dat dus minder lastig is. Ik heb echt een hekel aan bedelen om eten, dat mag ze van mij echt niet. Als ik weet dat ze genoeg en voedzaam gegeten heeft en vervolgens allerlei snacks wil dan lijkt he tme niet meer dan normaal om daar een rem op te zetten.
1 like
Fruit pak je gewoon zo even, is bijna altijd makkelijk direct te eten of even opensnijden/schillen ofzo, groente moet je echt een maaltijd mee maken en verwarmen en koken, en laat ik koken nou net echt een verschrikkelijke bezigheid vinden.
4 likes
Maar hoe weet jij dat ze genoeg gegeten heeft? Ik snap dat je daar allerlei ideeen en verwachtingen over kunt hebben maar als zij na een maaltijd zegt âik heb nog trekâ dan zeg jij âdat is niet mogelijk, stop met bedelenâ?
11 likes
Nee zeker niet, dan zitten we nog aan tafel en smeren we gewoon nog een boterham. Maar als ze een bruine boterham en een ontbijtkoek gegeten heeft, aangeeft dat haar buik vol zit en van tafel wil, dan kan ze niet een kwartier later komen bedelen om een koek. En ook als we over een kwartier gaan eten en ik bezig ben met koken dan mag ze van mij niet gaan bedelen. Dat kwartier overleeft ze echt wel
2 likes
Huh over wie heb je het? Mn oppaskind, 1 van de 5 , was gewoon ja al op jonge leeftijd vrij dik en dat verdween niet. Ik moest dus zegmaar meedansen met het in controle houden. Hij mocht bijv. Een droge boterham, of een bloemkoolstronk als snack. Hoe gestudeerd die mensen ook waren en hoeveel leuke jaren ik ermee heb gehad. Eh ik weet zeker dat die waarbij ik het altijd al moest remmen het puur aanleg was. Daar moeten mensen ook eens aan denken.
Maar je kunt groenten toch op zooooveel verschillende manieren bereiden en in allerlei soorten gerechten verwerken? Ik eet zelden gewoon âlosseâ gekookte of geroerbakte groenten. Van een bord tot moes gekookte broccoli word ik ook erg verdrietig.
6 likes
Snoeptomaatjes, verschillende paprikaâs, komkommer, augurk,âŠ
Toch veel makkelijker om dat te pakken dan om een sappige kiwi uit te lepelen?
1 like
Ja daar heb je op zich wel een punt (behalve dat ik rauwe paprika en augurk gewoon echt niet lekker vind). Komkommer en snoeptomaatjes zou ik prima kunnen eten, maar zit ook gewoon niet in mijn systeem. Feit blijft wel dat je als snack/tussendoortje (dus gauw even iets pakken ipv echt bereiden/koken) veel meer opties hebt in fruit dan in groenten.
Mijn succesnummers (bij mezelf dan):
- Spruitjes wokken met pecannoten, spekjes en gembersiroop
- Broccoli met sesamzaadjes en een beetje sojasaus
- sperziebonen met pesto
- flinke salade
- pompoen uit de oven met honing
17 likes
Maar dit is zooooo moeilijk, die juiste manier en balans vinden
1 like
Wow lekker hoorđ
2 likes
Ik vergeet fruit vaak gewoon te eten. Groente gooi ik sneller door mijn avondmaaltijd al is dat op het moment ook matig 
Ik vind het altijd zo opmerkelijk als over obesitas (wat inmiddels gewoon een pandemie is) in termen wordt gesproken van âmaar je kunt toch gewoonâŠâ, als de oplossing simpel was dan⊠goh ja, dan was er vermoedelijk geen wereldwijd probleem.
Ik weet niet of je er echt op zit te wachten, op een soort uitleg zeg maar, maar even ter illustratie van hoe groot en diepgeworteld overgewicht zit (@nello benoemt dit ook al een beetje): in een onderzoek uit 1961 (!!!) worden kinderen van 10/11 jaar oud gevraagd om zes illustraties op volgorde te leggen van het kind met wie ze het liefst zouden willen spelen naar het kind met wie ze het minst graag zouden willen spelen. Op de illustraties is het volgende te zien: Ă©Ă©n illustratie van een ââânormaalâ"" kind, eentje van een kind met krukken, eentje van een kind in een rolstoel, eentje van een kind zonder linkerhand, eentje van een kind met iets âââgeksâ"" bij haar mond. De zesde illustratie was eentje van een kind met obesitas. Alle onderzochte groepen (able-bodied, disable-bodied, jongens, meisjes, verschillende etniciteiten) speelden het minst graag met het kind met obesitas. In 2003 is dit onderzoek herhaald met exact hetzelfde resultaat, alleen was de afkeer voor het kind met obesitas groter dan in 1961 (surprise, surprise).
Het wordt nog erger (sorry ik ben nu bezig): kinderen van 3 tot 5 jaar oud doen mee aan een onderzoek waarbij ze een verhaaltje gaan maken. Het verhaal heeft een gemeen personage nodig en een lief personage. Kinderen konden kiezen tussen verschillende illustraties van personages: een thin figure, een average figure en een chubby figure. Alle groepen kinderen (onafhankelijk van leeftijd of geslacht dus) hadden een duidelijke voorkeur voor het chubby figure voor het gemene personage en de thin/average figure voor het lieve personage. 3-jarigen konden niet echt uitleggen waarom, maar de 5-jarigen waren al veel beter in staat om uit te leggen dat ze hadden gekozen voor het chubby figure voor het gemene personage vanwege de chubbyness van de illustratie. Nog weer een andere studie laat zien dat meisjes van 6 (ZES!) jaar oud hun âcurrent figureâ beschreven als âsignificantly bigger than their ideal figureâ.
Nou goed, wat is mijn punt? Ook voor veel kinderen is er geen âgewoonâ, het is niet zo dat ze opgroeien in een biasvrije wereld en op weg naar de middelbare school ineens geconfronteerd worden met kardashians en instagram. Een fucked up relatie met eten en met je eigen lichaam begint veel, veel eerder, door hoe ouders praten over zichzelf en over anderen, doe hoe er in de media gepraat wordt over voeding en lichamen. Dus ook bij kinderen is de oplossing niet zo simpel als volkoren brood eten en snickers vervangen door komkommers.
Sorry, dit is een beetje een uit de hand gelopen post geworden die niet eens meer per se een reactie is op jouw post, maar obesitas is de heuvel waar ik met liefde op sterf dus posts hierover triggeren me vaak om een heel opstel te schrijven
68 likes