Vind dit ook wel een interessante discussie want ik denk dat velen het niet vinden kunnen om iemand een borderliner of schizofreen te noemen terwijl dat in hetzelfde rijtje valt als narcist. Hoewel ik nu even naar de types kijk en iemand paranoïde noemen is misschien wel weer normaler?
Er is net een film/docu uitgekomen over de schaamte die bij psychische dingen spelen. De docu is gratis te bekijken. Ik denk dat we idd af moeten van labels plakken en elkaar er op aan blijven spreken. Het houdt onnodig een stigma in de hand. En dat we gewoon moeten erkennen dat iedereen anders is en er niet een normaal als uitgangspunt genomen kan worden.
De maker, Hanna Verboom, heeft een leuk interview er over gegeven bij nooit meer slapen.
Maar hoe zie je behandelen voor je dan?
De labels zijn alleen een handvat om goede/gerichte behandeling te kunnen krijgen, geen wet van meden en perzen. Daarvoor veranderd er ook teveel nav onderzoek. Labels kunnen ook helpen om duidelijkheid te scheppen, maar het moeten geen hokjes worden waar we iedereen in kunnen rangschikken. Zo werkt het niet want zo overzichtelijk is het leven niet. De ene adhd-er is de andere niet. Hoe we naar psychische dingen kijken is ook heel veranderlijk. Vroeger hadden we bijvoorbeeld nog hysteria.
Edit: ik bedoel dus niet dat je niet mag labelen, het heeft mij wel echt geholpen om te snappen wat er aan de hand is. Maar aan de labels moeten we niet zoveel waarde proberen te hechten denk ik.
En daardoor is het geoorloofd om zo maar te strooien met de term narcist en niet met de term autist? Ik wist niet dat we daarvoor helemaal terug moeten kijken naar de kern. Volgens mij is het gewoon beter om met dit soorten termen helemaal niet te strooien, tenzij je een professional bent en diegene er zelf ook om vraagt
Het is een ontwikkelingsstoornis, geen prikkelverwerkingstoornis. Problemen met prikkelverwerking kunnen een onderdeel zijn van ASS, maar beslaan niet de hele diagnose.
Met DSM-5 diagnoses komt het erop neer dat er criteria beschreven worden die soms ook bij mensen voorkomen zonder dat ze verder voldoen aan een diagnose. Iedereen is wel eens wat chaotisch of somber of whatever, en als je aan een vereist aantal criteria voldoet én daar last van hebt kun je een label krijgen zodat er passende behandeling kan komen.
Edit: dus beter precies het bedrag beschrijven (iemand heeft snel last van visuele prikkels) dan met de hele term
Haha het is gewoon een woord met een betekenis
haha de meeste woorden hebben een betekenis, nogal loos argument zo
Ik zie hierin eerlijk gezegd echt geen verschil met iemand een narcist noemen. Het blijven toch allemaal diagnoses, narcisme net zo goed en mensen lijden er ook gewoon net zo goed aan.
Ja maar het probleem is dus dat mensen nooit zeggen van " Oh die influencer heeft echt wat narcistische trekjes zeg"
Maar " Die influencer is echt een narcist!"
En daar vallen mensen dus over.
Ja eens, en verder lijkt de lijn van het betoog te zijn dat er geen stereotype autist is, terwijl de stijl waarin dit gepost wordt weer heel stereotype op mij overkomt. Dus ja de cirkel is rond.
Wat post jij voor iets raars?
Nja, en dat is wat ik eerder ook bedoelde te zeggen, maar puur ‘psychologisch’ gezien is er een verschil. Per definitie zijn persoonlijkheidsstoornissen ‘normale’, ‘gezonde’ gedragingen of karaktertrekken maar zijn die sinds de vroege jeugd steeds meer aanwezig geraakt, dermate dat ze overmatig aanwezig zijn (als een soort inadequate coping) en dat het lijdensdruk geeft (aan die persoon zelf of aan de omgeving). De persoonlijkheidsstoornissen zijn genoemd naar de meest op de voorgrond staande klachten van dat type, zoals narcistisch, theatraal, vermijdend, dwangmatig, afhankelijk. Behalve borderline maar dat is weer een heel ander verhaal want dat is echt heel onlogisch ![]()
Anyway, in dat opzicht zijn persoonlijkheidsstoornissen ‘anders’ dan bijv een depressieve stoornis, schizofrenie of autisme.
Dus in die zin zijn karaktertrekken als narcisme, vermijding en dwangmatigheid niet meteen een stoornis, maar iets normaals dat iedereen heeft.
Neemt niet weg dat als iemand narcist wordt genoemd dat het meestal gaat om een pathologische variant ervan en niet een gewone karaktertrek dus ik snap ook helemaal dat mensen vinden dat dit te snel wordt gebruikt.
Sorry voor dit lange verhaal, maar vind dit gewoon heel erg interessant ![]()
![]()
Nee geen sorry, interessant juist!
Ken jij een man die kleren van Mr Marvis draagt?
- Ja
- Nee
- Lieve schat, hoe moet ik dat nou weten?
0 stemmers
Ik vind dat echt zo’n nietszeggend merk.
Mijn bazen hadden het er laatst over. Mijn ene (jonge) baas vind het ook een stom merk, omdat ze dezelfde kleding in 100 verschillende kleuren hebben. En m’n andere baas, die zo’n 15 jaar ouder is, vertelde dat ie in die winkel was, maar alle andere klanten stom en burgerlijk (ofzo) vond. En toen realiseerde hij zich dat hij er waarschijnlijk net zoals die andere klanten uitziet.
Aan de ene kant vind ik dit geniaal en handig, want je weet altijd dat er een kleur voor jou bij zit. Maar aan de andere kant… het zijn gewoon basic broeken.
Onze Taal ![]()
Geen man wel een vrouw
Het is niet altijd helemaal zorgvuldig… ik was een stil kind en eigenlijk nog helemaal mentaal niet klaar voor de middelbare. Ik vond het mega spannend. Ik werd erg stil en gepest en toen zijn er onderzoeken gedaan en ben ik gediagnostiseerd met een angststoornis en ocd. Dat was niet genoeg en toen kwam ik uit bij de jutters destijds. Daar ben ik opnieuw door de mangel gegaan en wisten ze het niet helemaal, dus vonden ze mcdd het meest beste bij mij passen. Maar pdd nos zaten ze ook nig aan te denken.
Achteraf was ik dus gewoon een heel stil kind wat een beetje duidelijkheid nodig had en zijn al die diagnoses foutief geweest. Het enige waar ik daadwerkelijk last van heb is een angststoornis en verder helemaal niets. Dus ik vind dat ze soms wel makkelijk een stempel drukken op bepaalde kinderen.
Als ik ook lees wat mcdd allemaal inhoud vind ik het echt heel erg dat ik die stempel heb gekregen. Het past gewoon 0 bij hoe ik was als kind. En vind het erg dat ze hoe dan ook een diagnose wilde stellen, terwijl dat niet eens waarheid was.
‘Oh het kind is stil en wordt gepest? Goh er zal dan wel wat mis mee zijn, laten we onderzoeken’